23 mei 2017 ~ Mascha Hoff

Vrouwenretraite: laat je ware vrouwelijkheid toe!

Je ware vrouwelijkheid toelaten werkt het beste met en tussen andere vrouwen. Hoe spannend dat ook kan zijn. Dat is essentieel tijdens een vrouwenretraite.

Hoe kwam ik tot een vrouwenretraite?

Vijf jaar geleden heb ik zelf voor het eerst een driedaagse vrouwenretraite gevolgd. Ik vond het best wel spannend aangezien ik me vaak niet zo op mijn gemak voelde bij vrouwen. In het ontwikkelingswerk dat ik daarvoor heb gedaan was het zo dat andere vrouwen of tegen me opkeken (wat mijn ego streelde, echter ik had het ook waar te blijven maken) of dat ik ze ergens niet vertrouwde waardoor ik afstand hield. Ook heb ik nooit zo de ongeschreven wetten begrepen, die er lijken te zijn tussen vrouwen. Al met al voelde ik me niet echt veilig. Me echt overgeven aan een andere vrouw dat kon ik alleen bij een select groepje vriendinnen (en dan ook nog tot op zekere hoogte).

Bij mannen is dat voor mij veel makkelijker. Bij mannen voel ik me veel eerder geaccepteerd om wie ik ben. Daaruit voortvloeiend hoef ik mezelf niet anders voor te doen dan ik ben. Ik heb ook vaak het idee dat ik ze beter begrijp dan vrouwen. En zij mij.

Een en ander is niet zo gek als ik terugkijk naar mijn jeugd. Rond mijn derde verjaardag, na de geboorte van mijn broer, kreeg mijn moeder een postnatale depressie. Hier heeft ze jaren mee geworsteld. Op mijn negende volgde de scheiding van mijn ouders, waarmee ze ook weer lang heeft geworsteld. Ze was dan ook voor mij (zeer) beperkt beschikbaar. Ze had haar handen vol aan zichzelf en mijn broer. Hij was veel tekort gekomen in zijn eerste jaren en had veel in te halen. Dat uitte zich in redelijk problematisch gedrag. Mijn vader was mijn held. Hij was echter weinig aanwezig door werk overdag en studie ’s avonds. Uiteindelijk ben ik op mijn 14e bij hem gaan wonen. Het was voor mij dus logisch me meer te verbinden met ‘de mannen’. Ook mijn eerste relaties waren voor mij een bron van veiligheid en acceptatie.

vrouwenretraite
Moodboard Mascha, gemaakt tijdens een vrouwenretraite, die me nog dagelijks inspireert om trouw te zijn aan mijn vrouwelijke natuur.

Wat ik gemist heb is een rolmodel vrouw. Iemand die mij begeleidde en meenam in de ontluiking van mijn vrouw zijn. Behalve dat selecte groepje vriendinnen waren vrouwen voor mij vreemde wezens. Ik voelde me bij hun snel afgewezen, aangezien ik eerder ‘manlijk’ gedrag vertoonde. Ook al zie ik eruit als een vrouwelijke vrouw. Ik ben ook veel in aanraking gekomen met de jaloezie van andere vrouwen. Die op een lelijke, destructieve manier naar buiten kwam. Vriendinnen van mijn vader, vriendinnen van mijn broer, zijn hier voorbeelden van.

Werk aan de winkel dus om de relatie met vrouwen te herstellen. En uiteraard met mijn eigen vrouwelijkheid. Het vrouwenwerk dat ik hierin de afgelopen vijf jaar zelf heb gedaan is enorm ondersteunend en helend geweest. Het is heerlijk om nu ook ander vrouwen te mogen begeleiden hierin.

Mijn gemis aan een rolmodel geldt weet ik voor heel veel vrouwen. Herken jij dat ook?

De magische vijf ingrediënten om je vrouwelijkheid stapje voor stapje te kunnen omarmen.

Je snapt nu wellicht beter waarom het eerste weekend met vrouwen ergens aanvoelde of ik me begaf in het hol van de leeuw. Wat voor mij heel belangrijk was, is dat ik de vrouw die het begeleidde vertrouwde en een prachtig rolmodel vind. Zonder haar op een voetstuk te hoeven plaatsen. Zij vertelde over haar zoektocht naar spiritualiteit. Ze was erachter gekomen dat daarin voor haar drie ingrediënten van wezenlijk belang zijn:

  1. Contemplatie (meditatie), waar veel van de oude tradities op gebaseerd zijn.  Zitten op je kussen en zijn met wat is. Waardevol. Maar voor haar (en inmiddels weet ik ook voor mij) niet voldoende.
  2. Bewegen op muziek. Hierin kan je vrouwelijke energie helemaal vrij komen.
  3. Aanraking. Door jezelf of door andere handen.

Deze drie ingrediënten zijn wat mij betreft van essentieel belang om de verbinding met mezelf te houden en te kunnen herstellen als deze door de hectiek van alle dag verstoord is.

Echter wat mij betreft zijn er nog twee andere ingrediënten van wezenlijk belang om de verbinding met je vrouwelijkheid te herstellen en/of te optimaliseren.

4. Delen. Het uitten en zichtbaar maken aan andere vrouwen wat er in je leeft. En het (echt) luisteren naar andere vrouwen.
5. Het uiting geven aan jouw creativiteit. Dit kan op heel veel manieren: tekenen, schilderen, plakken, mozaïeken, kleien, koken, potten bakken, beeldhouwen, kleding maken, etc, etc, etc.

Onze programma’s voor vrouwen zijn dan ook ruimschoots voorzien van bovenstaande ingrediënten. Daarnaast is er alle ruimte om aandacht te geven aan blokkades die zich laten zien. Waarmee ze getransformeerd kunnen worden binnen de veilige setting die we met elkaar creëren.

Laat jij onvoldoende vrouw toe? Doe mee met de vrouwenretraite!

Misschien een lastige vraag om te beantwoorden. Ben je wel nieuwsgierig geworden en wil je het graag voor jezelf onderzoeken? Dan nodigen wij, Ariane en Mascha, je van harte uit op onze open avond op 16 juni as van 19.30 tot 21.30 bij Heart House in Bussum. Deelname aan de open avond is 10 euro.

Weet je al dat je jou vrouw zijn verder wil exploreren, gun je jezelf een cadeau  en heb je in augustus tijd? Geef je dan op voor onze vrouwenretraite van 13 t/m 18 augustus 2017 in de Franse Morvan. Klik voor meer info.

Share Button