31 mei 2018 ~ Ariane Sprengers

Nooit meer onzeker.

 

“ Nooit meer onzeker. Ik zou graag kunnen blijven staan in alle situaties”. Me altijd stevig voelen en me niet meer zo onzeker. Het liefst zou ik willen dat jij een knopje had dat je om kan zetten zodat ik me stevig voel. Vooral in de omgeving van mijn familie.”.

Dat is de opmerking die ik laatst kreeg van een client. Zij sprak het uit maar stiekem komen veel mensen bij mij met deze wens. Want veel mensen voelen zich vaak onzeker.
Ze keek me best serieus aan. Misschien een klein beetje verlegen want deep down wist ze ook wel dat deze wens niet reëel was. Tenminste van dat knopje….. maar wel de wens van altijd stevig willen zijn.

Nooit meer onzeker zijn?

Ik vroeg haar of ze dit echt meende. Altijd stevig zijn? Nooit meer onzeker…?
Er kwam al wat twijfel. Ze kende de kracht van kwetsbaar durven zijn al in andere relaties. Zoals bij haar man. Hierdoor is er tussen hen een veel diepere intieme relatie ontstaan.

Pleasen en niet schuren

Ik vroeg haar in welke omgeving ze het zo nodig had om stevig in haar schoenen te staan. Minder onzeker te voelen. Dat was bij haar ouders. In een eerdere sessie met opstellingen was ze diep geraakt over de dynamiek die ze voelde in haar stamgezin. In het gezin van afkomst is er vooral onveiligheid ontstaan omdat er veel niet wordt uitgesproken. Een liefdevol gezin wat gewend was om het elkaar naar de zin te maken. Er werd niet geschuurd zeg ik altijd maar. Er wordt niet geknald. Veel please gedrag. Mijn client als oudste dochter heeft tentakels ontwikkeld om alles wat impliciet bleef expliciet te maken. Vaak met alle gevolgen van dien. Zij werd de lastpost. De beste vluchtroute die zij jaren heeft toegepast is die van terug trekken. Afstand nemen. In de opstelling werd dit ook pijnlijk duidelijk. Zij stond buiten de kring en zag hoe iedereen dicht bij elkaar stond. Haar enorme behoefte om dichterbij te komen en zich te verbinden met haar ouders bracht haar in verwarring. De behoefte voelen van verbinding en de angst voor de afwijzing.

Vluchtroute

Ze wilde ook de liefde van vooral haar vader weer voelen. Hij had haar laatst opgebeld omdat hij zag dat het weer wat beter met haar ging. Dat maakte hem blij! Het enige wat mijn client wilde is kunnen zijn wie ze is. Dus soms ook kwetsbaar en onzeker. Ze vond dat haar vader maar een stap moest zetten. Hier hoopte ze al lang op. Teleurstellingen keer op keer zorgden ervoor dat mijn client steeds weer in bekende vluchtgedrag verviel: terugtrekken en hard werken om een goede dochter te zijn. En op haar werk speelde hetzelfde patroon.

Zelfcompassie

Eindelijk kon mijn client erkenning geven aan de pijn van het niet verbonden zijn. Hier zelf ook zorg voor dragen. Dat betekent dat je je open durft te stellen voor het verdriet en alle gevoelens die hierbij horen.  Dus ook met onzekerheid. Natuurlijk is het fijn om een ouder te hebben die kan zien welke pijn je hebt en je hierin kan troosten. Maar soms gaat dit niet. Het is helend om de oermoeder in ons zelf te leren kennen. Met de kwaliteiten van liefdevolle vriendelijkheid vooral in tijden van verlies. Dit is vaak in tegenstelling met de stem die we ook kennen: de criticus. Vaak zijn dat de stemmen van ouders. De boodschappen, hoe goed bedoeld worden vaak impliciet overgebracht. Zoals mijn client die in de periode dat het niet zo goed met haar ging niets hoorde van haar vader. Nu het wat beter met haar gaat is hij weer meer aanwezig. Hier de impliciete boodschap: “Als het goed met me gaat dan hoor ik erbij”.  “Als ik me kwetsbaar opstel dan word ik in de steek gelaten”.

De wereld wacht op meer mildheid en (zelfcompassie)!

Deze client bleek, al is ze half 30 en moeder van 2 kinderen en partner, nog steeds gevangen in het patroon met haar ouders. De doorbraak kwam doordat ze de moed had haar blokkades onder ogen te zien.. Ze durfde deze blokkades als cadeautjes uit te pakken en te transformeren naar kracht! Maar het is niet altijd krachtig om stevig staan zodat je niet omvalt. Het kan ook anders. Ze zag in dat ze een figurant was in iemands anders film. Misschien wel in die van haar ouders. Haar eigen film gaat veel meer over juist de kracht zien in kwetsbaar durven zijn. Zoals Brene Brown zegt:” Met je gezicht in de modder durven vallen en weer opstaan.” Mensen om je heen verzamelen die je hierin steunen en inspireren.
De wereld wacht op meer mildheid en compassie.

Om te transformeren
Is het nodig om oude tot bekende en vaak veilige settings los te laten. Dit proces gaat gepaard met onzekerheid en twijfels. Ik ken deze twijfels op ook zo goed in mijn leven. Hier in een volgend blog meer over. Uit ervaring weet ik nu dat dit de signalen zijn van groei. Moed is de bereidheid om bang te zijn en het toch te doen!

 

Wil jij ook weten wat je kunt doen om in actie te komen? Bekijk hier onze activiteiten: 

Ik ontmoet je graag.
Ariane

 

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen