Van Verlangen naar Realisatie: de volgende stap

Deze blog is een vervolg op het blog van oktober 2017 van Verlangen naar Realisatie

De volgende stap

Het proces ernaar toe.

Stap 1 (mezelf beschikbaar maken)

Precies drie maanden geleden schreef ik een blog waarin ik aangaf dat het tijd wordt voor een nieuwe uitdaging op werkgebied, echter dat ik nog geen idee had wat. Mijn droom van 10 jaar geleden is gerealiseerd en het kriebelde. De maanden daarna heb ik mijn aandacht gebracht naar mezelf ontvankelijk te maken door emotioneel lichaamswerk en meditaties. Alles in het vertrouwen dat mijn volgende stap helder zou worden op het juiste moment.

Stap 2 (hetgeen zichtbaar werd in de ogen kijken)

Door het lijfwerk en de meditaties kwam een stuk onverwerkte pijn aan het licht. Eerst dacht ik even dat ik degenereerde (terug bij af was). Snel werd me echter duidelijk dat ik juist een verdieping mag gaan maken in kwetsbaarheid. Ik heb in een familieopstelling, een intervisiebijeenkomst en een supervisiebijeenkomst heel helder gekregen hoe mijn verantwoordelijkheidsgevoel mijn levensstroom kan stagneren. Hier heb ik vooral op privégebied last van (in mijn liefdesrelatie en in relatie tot mijn kinderen). Maar dat heeft uiteraard ook zijn effect op mijn werk. Ik hou minder energie over om nieuwe dingen op te pakken als mijn energie niet stroomt.

Stap 3 (goed voor mezelf zorgen)

Om dit stuk gezond te maken heb ik een rigoureuze stap moeten zetten. Anderhalf jaar geleden ben ik gaan samenwonen en sinds 3 januari woon ik met mijn dochters (in ieder geval voor 4 maanden) weer apart. Heel verdrietig. Met het risico mijn liefde te verliezen. Voor nu lijkt het erop dat dat laatste niet gaat gebeuren. Sterker nog, deze stap lijkt ons dichter bij elkaar te brengen, en ook onze relatie in de stroom te brengen. Waarin nieuwe wegen zich openbaren, hierover meer in een latere blog. Dat is nu nog te pril om al zichtbaar te maken.

Van Verlangen naar Realisatie: de volgende stap

 

De nieuwe stap

Half december gaven Ariane en ik ons stilteweekend. Omdat we dit met z’n tweeën doen kunnen we elkaar afwisselen in het begeleiden. Dat is super de luxe. Ook een cadeautje voor ons zelf. Het is waardevol om zo samen het jaar af te kunnen sluiten en daarnaast ook deel te kunnen nemen aan de meditaties die de ander begeleidt. Tijdens één van de meditaties die Ariane begeleidde werd mijn volgende stap helder. Ik ga homeopathie studeren. Het kwam voor mij zo uit de lucht vallen in eerste instantie, dat ik het in eerste instantie niet serieus nam.

Toen ik het echter tegen een paar mensen vertelde werd me steeds meer helder dat het een hele kloppende volgende stap is. En wel om de volgende redenen:

  • Op de middelbare school wilde ik medicijnen studeren. Dat is er om allerlei redenen niet van gekomen.
  • Ik heb al een paar jaar het verlangen om weer een studie op te pakken die me voedt op kennisgebied.
  • Ik zou graag, naast de dingen die ik nu doe, iets aanbieden waarvoor mensen vergoed worden door zorgverzekeraars. Daardoor wordt het opereren op de particuliere markt een stuk gemakkelijker.
  • Ik ben zelf een aantal keer erg goed geholpen met een homeopathische behandeling (deze zomer nog bij een darmontsteking (zie mijn augustus blog)).
  • Ik geloof er sterk in dat in de toekomst homeopathie en andere natuurgeneeswijzen steeds meer aan populariteit zullen winnen. Door een hoger bewustzijn bij mensen zal ook het verlangen toenemen geen chemische middelen te nemen tenzij noodzakelijk.
  • De geneeskrachtige werking van de natuur vind ik bijzonder boeiend en zou ik graag verder uitdragen.
  • Gezien mijn pensioenopbouw beperkt is, wil ik graag iets toevoegen aan mijn expertise wat ik tot op hoge leeftijd zonder al te veel inspanning kan blijven doen.
  • Op termijn wil ik vanaf één plek wonen en werken (een eigen centrum voor lichaam en geest).
  • Enzovoort, ik kan nog veel meer punten verzinnen die pleiten voor deze stap.
  • Dus al met al een groot JA.

En dan in actie

Uiteraard zijn er beren op de weg. Maar aangezien ik inmiddels weet dat deze te overbruggen zijn heb ik vanuit vertrouwen me (na wat research) aangemeld bij de Academie voor Homeopathie en begin ik eind februari aan mijn studie. Die minimaal 4 jaar duurt met een tijdsinvestering van 15 á 20 uur in de week. HELP 😊.

Benieuwd wat de stilte voor jou in petto heeft? Bekijk hier welke activiteiten er voor jou zijn.

 

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Wij houden ook niet van spam.

De kracht van Mindful Zelfcompassie (MSC van Kristin Neff en Chris Germer)

Voor mij biedt de Mindful Zelfcompassie methodiek zoveel meer dan Mindfulness. Waar ik bij het beoefenen van mindfulness vastliep in rigiditeit, biedt zelfcompassie me de ruimte om vanuit mijn verlangen en nieuwsgierigheid te gaan onderzoeken in mezelf. Was meditatie eerst iets waar ik een haat-liefde verhouding mee had, nu ga ik met plezier op mijn kussen zitten. Want ik weet dat het me zachtheid en heling brengt.

Van Mindfulness naar Mindful Zelfcompassie

Toen ik twee jaar geleden voor het eerst zelfcompassie ging beoefenen, vond ik er van alles van. Het vooroordeel van zelfmedelijden, waar ik erg allergisch op reageer, en overigens niet vrij van ben 😊, kleefde voor mij aan de term. Een goede vriend van me startte een pilot na zijn trainersopleiding. En ik deed het in eerste instantie stiekem meer voor hem dan voor mij. Ik had er na mijn eigen ervaring met mindfulness voor mezelf niet zoveel fiducie in, dat het me veel extra zou gaan opleveren.

Het lijkt nu misschien of ik mindfulness in een negatief daglicht zet, niets is minder waar. Ik gebruik onderdelen ervan veel in trainingen en in coaching. Het biedt een zeer bruikbare kapstok om je aandachtsspier te trainen en stress te reduceren. Echter het 8-weekse programma, ontwikkeld voor angst- en depressieklachten, sluit op wie ik ben, wat minder goed aan. En is van de andere kant super waardevol voor heel veel andere mensen.

Flyer compassietraining De Spreng

Mindfulness en Mindful Zelfcompassie

Daarnaast is mindfulness een belangrijk onderdeel van zelfcompassie. Namelijk als je monkey mind te onrustig is, heb je die eerst te trainen. Pas daarna kun je optimaal de vruchten van zelfcompassie plukken. Overigens hoef je als je bij ons een zelfcompassietraining gaat volgen, niet eerst de 8-weekse gedaan te hebben. Echter, enige beoefening is wel raadzaam. Dat kun je ook zelf doen met de bodyscan, de drie minuten ademruimte en diverse mindfulness meditaties. Deze zijn alle te downloaden op onze site of elders op internet.

Wat biedt Mindful Zelfcompassie?

Wat geeft Mindful Zelfcompassie jou? Het is een avontuurlijke reis. Een experiment in zelf-ontdekking en zelf-transformatie. Je wordt de ontdekkingsreiziger van je eigen innerlijke ervaring. Je gaat ontdekken wat wel voor je werkt en wat niet. Er komen zeker moeilijke momenten, moeilijke emoties die zich aandienen en je eigen innerlijke kritische stem die van alles van je vindt. Echter het programma helpt je de emotionele middelen op te bouwen (vaardigheden, kracht en capaciteiten), om hiermee om te leren gaan. Elk moment van zelfcompassie betekent minder stress.

Interesse?

Nieuwsgierig? En toe aan een mooi start van 2018? Geef je dan op voor onze Mindful Zelfcompassie Intensief van 2 t/m 6 januari in Bussum.

 

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Wij houden ook niet van spam.

De zelfcriticus en een mogelijk medicijn: zelfcompassie

Onze zoektocht naar geluk

Af en toe bekruipt me het idee dat we met z’n allen een wereld hebben gecreëerd waar het lastig is het geluk nog te vinden. Als ik bij mezelf kijk dan zijn de momenten waarin ik me het gelukkigst voel momenten waarin er rust en aandacht is voor mijzelf en momenten waarin er verbinding is met de mensen waarvan ik hou. Daarnaast voel ik me gelukkig als ik in de samenwerking met collega’s de verbinding ervaar en het in een training die ik geef ontstaat met de groep op een individueel groepslid of iemand die ik coach. Door het werk dat ik doe komen deze momenten regelmatig voor. Zo voel ik me een gezegend mens. Daar tussendoor zijn er echter genoeg momenten om mezelf in de hectiek te verliezen. En ik zie veel mensen om me heen die alleen maar aan het hollen zijn van het éne in het andere.

Om eerlijk te zijn zijn ze flink de weg kwijt zijn naar het pad van geluk. Gelukkig zijn veel van deze mensen onbewust onbekwaam. Dat wil zeggen dat ze zich niet bewust zijn van hun eigen gedrag en er ook weinig last van hebben. Vooral de wereld buiten zichzelf deugt niet. Ze zijn zo hard aan het hollen de hele dag, dat ze nauwelijks tijd hebben om iets te voelen. Rennen van het ene zoethoudertje naar het andere (vaak materiële zaken). En drogeren zichzelf daarnaast met alcohol, sigaretten, gamen, gokken, seks etc. Maar op het moment dat de mallemolen tot stilstand komt, slaat de paniek toe.

En juist dat kan elk moment gebeuren zowel door een interne gebeurtenis (ziekte) of door een externe gebeurtenis (ontslag, verlies etc). Er zijn ook heel veel mensen die wel in staat blijven te voelen. Die hebben weer allerlei andere manieren gevonden om de mallemolen draaiende te houden. Eén daarvan is de zelfcriticus.

Zelfcriticus

Als we door door ons leven hollen en proberen alle ballen in de lucht te houden, worden we gegeseld door de ontmoedigende zweep van de criticus. En wel door onszelf. Want natuurlijk laten we steken vallen. En natuurlijk is er van alles aan te merken op hoe we het allemaal doen. Streven naar perfectie is ons aangeleerd. Voor fouten maken moet je je schamen. Dus straffen we onszelf hard met kritiek. En als we het zelf doen dan nemen we de ander de wind uit de zeilen. Blijkbaar is dat beter voor ons ego.

Het resultaat is dat we aan het eind van een dag, waarin we ons stinkende best hebben gedaan, moe en ontevreden over onszelf ons bed in gaan. Vaak kunnen we dan de slaap niet goed kunnen vatten. Want we zijn nog bezig met alles wat we fout gedaan hebben. En  met wat er morgen weer allemaal op ons to-do lijstje staat.

Misschien denk je nu: “ja maar zo erg is het bij mij niet!” Dan ben ik echt oprecht blij voor je als het zo is. Maar het zou ook kunnen zijn dat je jezelf voor de gek houdt. Want bij heel veel mensen is het wel degelijk zo erg. Vandaar ook dat zoveel mensen depressies hebben, last van allerlei angsten en met overspannen of burn-out klachten thuis zitten. Je kunt er donder op zeggen dat hier een sterke interne criticus verantwoordelijk voor is.

Voorbeeld uit eigen doos

Vandaag had ik een dag waarin mijn zelfcriticus flink de ruimte kreeg. Het was een dag waarin ik veel dingen wilde doen, zoals dit blog schrijven, en er allerlei dingen tussen door kwamen die mijn aandacht vroegen. Vooral op dagen waarin ik niet in de uitvoering zit, ligt dit op de loer. Mijn kinderen willen dan van alles van me. Ik doe het, maar niet van harte. En ik krijg ruzie omdat ik me niet gezien voel. Mijn moeder vraagt om aandacht, terwijl ik juist haar nodig had. Mijn partner, die ik om support vraag, is niet bereikbaar en belt me later als ik eigenlijk weer met andere dingen bezig ben.

Allerlei lopende zaken vragen mijn aandacht. En ik heb het gevoel dat ik mijn collega’s in de steek laat, omdat ik niet toe kom aan dingen die ik beloofd hebt te zullen doen. Gevolg: ik voel me een waardeloze moeder, dochter, partner en collega. En er is weinig zinnigs uit mijn handen gekomen. Maar ik ben wel de hele dag aan het rennen geweest. Dus de zelfcriticus verkneukelt zich en gooit er nog een schepje bovenop: “Zie je wel, je bent helemaal niet geschikt om dit werk te doen. Hoe kan jij in godsnaam mensen helpen als je er zelf zo’n potje van maakt”. Ellende compleet.

Mijn medicijn: zelfcompassie

Vroeger zou ik erg veel medelijden met mezelf hebben gehad. Ik zou niks meer hoeven te doen. En had ik ook zeker dit blog niet geschreven. Ik zou met een dekentje op de bank gaan liggen met een ongezonde snelle maaltijd, kijkend naar een heerlijk drama. Dat had instant opluchting gegeven, echter geen voldoening.

Nu heb ik zelfcompassie ingezet. Heb ik mijn tranen de vrije loop gegeven, heb ik gevoeld waar mijn behoefte lag. En dat was gewoon even huilen, zonder er veel woorden aan te geven. Dit heb ik ook uitgesproken. Ik wil niet praten. Ik wil gewoon even huilen, net zolang als het nodig is. Vroeger zou ik bang geweest zijn dat als ik eenmaal zou beginnen met huilen, er geen einde aan zou komen (schrikbeeld van mijn moeder die dagen achter elkaar kon huilen, in mijn beleving dan hé). Inmiddels weet ik dat het goed is de tranen de ruimte te geven en dat dat nooit erg lang duurt. Waarschijnlijk ook omdat ik ze regelmatig laat vloeien. En met het laten stromen heb ik de zelfcriticus op non actief gezet. Als ik contact maak met mijn behoefte en daar gehoor aan geef, dan is er geen plaats voor hem of haar.

Kwetsbaarheid toelaten

En nu weet ik ook weer dat ik een goede coach en trainer ben. Want dat kan ik alleen zijn doordat ikzelf het levende voorbeeld ben. Mijn kwetsbaarheid toe kan laten en ook kan delen met jullie. Op het moment dat ik super woman ben geef ik alleen maar het slechte voorbeeld. Hoe kan het dan toch zijn dat ergens diep van binnen ik zo graag super woman wil zijn? Waarschijnlijk omdat ik, net zoals jij, van jongs af aan op allerlei manieren geïndoctrineerd ben. Geindoctrineerd dat super woman en super man de succesvollen en de gelukkigen zijn van deze wereld. Mooi niet!!!!

Mijn blog is nu geschreven en ik voel me voldaan. Tijd om te relaxen en samen met mijn jongste dochter iets leuks te gaan doen.

Wat kan zelfcompassie voor jou doen?

Nieuwsgierig naar wat zelfcompassie voor jou kan doen?

Bij de Spreng bieden we hiervoor verschillende mogelijkheden, een training zelfcompassie en een Masterclass zelfcompassie. Ook kun je een een individueel zelfcompassie traject doen, neem daarvoor contact met ons op. We zien je graag!

 

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

 

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

 

Van verlangen naar realisatie (stapje voor stapje)

De realisatie van een verlangen

In mijn vorige blog vertelde ik dat ik 10 jaar zelfstandig onderneemster ben. De start van mijn bedrijf liep zo’n beetje samen met mijn pad van bewustzijn ontwikkeling. Tijdens de eerste training die ik namelijk zelf deed, een driedaagse training met veel Emotioneel Lichaamswerk, vergelijkbaar met onze training de Uitdaging, werd me namelijk al snel duidelijk dat ik eindelijk (na vier jaar stilstand) weer een doel had. Namelijk dit soort trainingen geven. Trainingen die mensen in beweging zetten. Trainingen die als uitgangspunt hebben: “het is goed zoals het is en het kan beter”. Het ontstond in een flits. De realisatie was de eerste stap.

verlangen. Zelfcompassie en therapie. De Spreng bij Breda

Voorbij de weerstand

Ik schrijf dat het me snel duidelijk werd, dat is uiteraard relatief. De training duurde 3 dagen en ik heb de eerste 1,5 dag flink in de weerstand gezeten. Ik vond het maar raar gedoe en een stelletje rare mensen. Echter gelukkig zaten er meer mensen flink in de weerstand, dus konden we samen op schakelen. Anders was ik waarschijnlijk al snel in de auto terug naar huis gestapt. De jaren daarvoor was er zoveel angst en onzekerheid ontstaan en was ik zo in mijn hoofd gevlucht, dat er wel wat lijfwerk nodig was, om een beetje opening te creëren. Wat voor mij een voordeel was, is dat we ook veel “dansten”. Het werd geen dansen genoemd, dat doe ik nu ook niet in trainingen, echter dat was het stiekem wel. En voor mij bracht dat een opening. In mijn puberteit en in mijn jong volwassen leven danste ik veel en graag in de disco. Voor mij een manier om in mijn lijf te zijn en mijn creativiteit te laten stromen (wist ik toen niet hoor, was destijds een leuk tijdverdrijf). Tijdens het dansen merkte ik opeens, ergens halverwege de tweede dag, dat de tranen over mijn wangen rolde. En ik realiseerde me: “Jeetje wat heb ik dit gemist!”. Zowel het dansen als de tranen. En toen was ik voorbij de weerstand. Toen hadden ze me, haha.

Verlangen ontvlamd en dan: “Beren op de weg”

Echter, er waren uiteraard wat hobbels te nemen, de zogenaamde beren op de weg, die soms maken dat een verlangen ook gelijk weer in de ijskast terecht komt. Echter, mijn verlangen was sterk en ook zo welkom dat niets in mij erover peinsde om het vlammetje te laten doven. De beren waren er echter wel. Hieronder de drie grootste.

Beer nummer 1 (geen tijd, geen geld)

Ik werkte destijds bij mijn (ex)man in het bedrijf. En samen met de zorg voor mijn drie kinderen (destijds 2, 5 en 8) had ik weinig tijd over. Echter, het ging erg slecht in ons huwelijk. Mijn (ex)man was verliefd op een andere vrouw, die zich een prominente positie in ons leven had weten te verwerven (waar we overigens allemaal debet aan waren). En ik wist me met deze situatie geen raad. Ik gunde het mijn man, zag hoe goed de verliefdheid hem deed en was als de dood hem en daarmee ons gezin te verliezen. Dat heb ik op mijn negende ook al meegemaakt. En daar wilde ik absoluut geen herhaling van, voor mijn kinderen en voor mijzelf, als ik niet mee zou werken. Maar aan de andere kant was het bijna niet te doen voor mij. En dat gaf enorm veel spanningen binnen ons huwelijk. Het samen werken binnen één bedrijf was dan ook op een gegeven moment niet meer haalbaar. Dus daar, ik had de ruimte die ik nodig had om een opleiding te gaan doen! Mijn (ex)man wilde mij ook supporten in het mogelijk voor mij te maken, dus wilde mij ook financieel ondersteunen. Mijn dank hiervoor zal altijd blijven bestaan.

Beer nummer 2 (spreekangst)

De jaren voorafgaand aan de training, waarin ik steeds meer onzekerheid en angst ben tegen gekomen, hadden inmiddels geresulteerd in spreekangst. Dat was best een beer, aangezien ik meteen wist dat ik met groepen wilde werken en dan is spreekangst niet echt handig, haha. Echter, mijn verlangen bleek groot genoeg de angst stapje voor stapje te overwinnen. Maar wat heb ik daarvoor vaak uit mijn comfort zone moeten stappen. Echter, de uiteindelijke beloning, namelijk het overwinnen van mijn spreekangst en daarmee het mogelijk te maken het werk te gaan doen waar mijn hart harder voor gaat kloppen, was het absoluut waard.

Beer nummer 3 (balans tussen idealisme en realisme)

Ik wist ook gelijk dat ik mijn pad wilde bewandelen in het bedrijfsleven. Omdat daar mijns inziens de nood het hoogst was/is en heel veel mensen het contact tussen denken, voelen en doen zijn kwijtgeraakt. Als de gevoelscomponent wordt uitgeschakeld, dat mist de bezieling, met alle gevolgen van dien (burn-out, machtsvertoon, ego gedreven organisaties, etc, etc.). Echter, hoe leg ik in godsnaam de verbinding tussen mijn ervaring in die trainingsruimte 10 jaar geleden en de zakelijke wereld? Dat was echt een proces dat stapsgewijs is gegaan. En nu, na 10 jaar, kan ik zeggen dat ik een mooie balans voor mijzelf hierin heb gevonden en in de programma’s die we aanbieden. Enerzijds met mijn werk binnen de Spreng en anderzijds met mijn werk binnen Spirit Coaching en Training.

Toe aan een volgende stap

Tja en dan na 10 jaar kan ik zeggen dat het verlangen wat in 2016 ontstond in een trainingsruimte, grotendeels verwezenlijkt is. Zeker valt er nog wel her en der wat bij te schaven. En als ik mijn best doe kan ik het uitzingen tot de rest van mijn leven. Echter, er kriebelt iets in mij. Een verlangen om weer een volgende STAP te gaan zetten. Maar hoe of wat, nog geen idee. Dus ben ik momenteel veel aan het mediteren en lichaamswerk aan het doen om de boel binnen goed te laten stromen en hou ik oren en ogen open in het vertrouwen dat mijn volgende stap helder gaat worden. Misschien word het een verdieping in hetgeen ik de afgelopen jaren heb neergezet of misschien wel heel wat anders. En juist die onzekerheid nu voelt zo spannend, als op de hoge duikplank staan en springen.

Ook ontdekken hoe Mindful zelfcompassie jou kan helpen een gelukkiger leven te leiden?

Vraag hier de gratis videocursus aan.

 

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Wij houden ook niet van spam.

10 jaar eigen ondernemerschap en mijn visie

Stukje geschiedenis. Wel zelf maar niet alleen.

Nu al weer een jaar heeft de Spreng een eigen ruimte in Bussum bij Heart House. Het is een inspirerende plek, vanwege de uitstraling en de diverse en fijne mensen. Die zijn lekker met hun eigen dingen bezig en verbinden zich daarnaast ook graag met de andere mensen in het gebouw. Daar hou ik van: in vrijheid verbonden zijn. Mijn autonomie kunnen bewaren en daarnaast me verbonden weten en voelen met mensen om me heen. Dat geeft mij het gevoel van geluk. Dat geldt ook voor mijn samenwerking binnen de Spreng en binnen Spirit coaching en training. Op werkgebied kan ik niet anders zeggen: ik ben een gelukkig mens. Toen ik 10 jaar geleden begon als zelfstandig ondernemer was één ding me duidelijk. Ik wil de vrijheid van mijn eigen baas zijn, maar wel in nauw contact met anderen. Dat was mijn intentie destijds en kijk eens waar ik 10 jaar later sta. Een prachtige samenwerking met Laurens van der Drift (Spirit coaching en training) en met Ariane Sprengers (de Spreng) en een prachtige inspirerende werkplek! Was het een makkelijk pad? Nee, vaak niet. De intense samenwerking die nodig is om samen met groepen te kunnen werken, vraagt veel van ons. Is het het waard? Ja absoluut. Ik ben er een mooier en rijker mens van geworden. Ik snap heel goed dat veel trainers liever alleen voor de groep staan. Inmiddels weet ik echter dat we juist groepen en onszelf zoveel meer geven dan de som der delen, door het met z’n tweeën (of soms meer) te doen.

Lange termijn visie

Mensen (waaronder mijzelf) en bedrijven ondersteunen in het zich bewust worden van wie ze in essentie zijn en het (her)vinden van de balans tussen denken, voelen en doen opdat ze zo dicht als mogelijk bij hun eigen kern kunnen functioneren zowel zakelijk als privé opdat onze wereld mooier wordt.

Eigen ontwikkeling

Mezelf verder ontwikkelen in opstellingenwerk volgens de theorie van Frank Ruppert (voormalig leerling van Bert Hellinger).

Belangrijke nieuwe speerpunten voor de Spreng voor de komende twee jaar (naast de reeds bestaande programma’s).

1. Wekelijkse laagdrempelige bewustwordings-bijeenkomsten bij de Spreng Bussum vanaf 11 september 2017.

Elke maandagochtend van 07.30 tot 08.30 krijg je de mogelijkheid om onder begeleiding en samen met anderen te mediteren. De vorm die we daarvoor gekozen hebben is dynamische Osho meditaties. In een cyclus van 7 keer zullen verschillende Osho meditaties worden aangeboden. De dynamische meditaties zijn ontwikkeld speciaal voor ons westerlingen. De combinatie van beweging, expressie en stil zitten/liggen is voor ons uitermate geschikt om stress te verlagen en dus meer in het hier en nu te zijn. Dit is recent wetenschappelijk onderzocht specifiek voor dé Dynamische van Osho met een positief resultaat. De bijeenkomsten zijn toegankelijk voor iedereen met een Heart to heart abonnement. Ook losse lessen en een abonnement voor 7 keer behoort tot de mogelijkheden.

Elke vrijdagochtend van 07.30 tot 08.30 meer in je lijf en meer energie met Leeff! Dit is laagdrempelig emotioneel lichaamswerk, waarmee je meer inzicht krijgt in de wijsheid van jouw lichaam en handvatten aangereikt krijgt om in je dagelijkse leven hier effectief gebruik van te maken. Ook deze bijeenkomsten worden aangeboden in een cyclus van 7 keer, waarbij elke week een ander lichaamsgebied centraal staat. En ook deze kunnen los gevolgd worden. Klik voor meer info. Graag jezelf vooraf aanmelden!

2. Training De Essentie ook in het Noorden aanbieden

Onze succesvolle jaartraining de Essentie gaan we vanaf najaar 2018 ook in Heart House Bussum aanbieden. Aankomende oktober start deze training voor het vijfde achtereenvolgende jaar in de Spreng Rijsbergen. Deelnemers krijgen gedurende de 7 maanden van de training veel inzicht in wie ze zijn en hoe ze functioneren. En ze schrijven vanuit deze inzichten hun levensvisie. Mijn grote wens is om deze training ook in Bussum aan te gaan bieden. Zo wordt die makkelijker beschikbaar voor mensen in deze contreien. In de afgelopen jaren hadden we ook steeds wel een paar deelnemers uit deze regio. Logistiek vroeg dat echter wel wat van je. En dat is niet voor iedereen haalbaar.

Ten slotte

Ook in de samenwerking met Spirit coaching en training staan er nieuwe ontwikkelingen op stapel. Hierover meer in een volgend blog.

Ik had niet een makkelijke opstart na de vakantie. Nog herstellende van een vervelende ontsteking was mijn energielevel erg laag. Ik werd gedwongen pas op de plaats te maken. Nog steeds doe ik het rustig aan. Om zo als het seizoen volgende week in volle hevigheid losbarst, weer vol beschikbaar te zijn om mijn visie te kunnen leven!

 

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Wij houden ook niet van spam.

Boos is goed!

Hoe verhoud jij je tot je boosheid?

In onze programma’s besteden we veel aandacht aan het vrijmaken van de vier basis emoties: blij, bang, boos en verdriet.

De functie van boos

Omdat boos één van de meest beladen en daarmee meest onderdrukte emoties is, besteden we daar verhoudingsgewijs de meeste aandacht aan. Op het moment dat een emotie vrij is kun je hem inzetten om het leven te leiden dat bij jou past (leven naar je visie).

Vraag aan honderd verschillende mensen wat ze verstaan onder boos dan krijg je honderd verschillende verhalen. De meeste zullen waarschijnlijk niet erg positief zijn. Terwijl boos een hele belangrijke functie heeft, mits niet beladen met frustratie. Boos is namelijk een emotie die je in je kracht kan zetten. Zelf ondervond ik dat deze week weer aan den lijve. Ik was met mijn geliefde aan het hardlopen. Ik merkte dat ik niet zo lekker liep. Hij vertelde hoe gezellig hij het familiebezoek van de dag ervoor had ervaren en vroeg me hoe ik het had gevonden. Om allerlei redenen, waar ik je hier niet mee zal vermoeien, merkte ik toen hij dat vroeg dat ik flink pissed op hem was. Hij had inderdaad genoten, dat had ik gezien. En ik had voornamelijk hard gewerkt. Ik had zijn steun gemist en dit raakt aan mijn waarden samen en verbinding die voor mij zo belangrijk zijn. Door zijn vraag werd mijn boosheid geactiveerd en door dit met hem te delen merkte ik dat ik gelijk harder ging lopen en meer in mijn kracht kwam. De rest van het rondje heb ik dan ook heerlijk gelopen. Wat minder fraai van mij was, is dat ik hem verantwoordelijk hield voor mijn harde werken en me verantwoordelijk voelen voor het welzijn van de gasten. Dat doe ik uiteraard zelf en als ik daarin iets van hem had gewild had ik dat uiteraard kunnen aangeven. Dat heb ik niet gedaan en ik ben wel achteraf boos. Dat is niet zuiver maar dat even terzijde.

boos

Voor nu gaat het me erom om een recent voorbeeld te geven waarin ik heb kunnen ervaren dat boos me in mijn kracht zette. Kun jij ook een voorbeeld naar boven halen? Als je gewend bent je boosheid te onderdrukken zal dit lastig zijn (onderdrukken kan op vele manieren: door te klagen, door te bagatelliseren, door jezelf niet serieus te nemen, door je in een slachtofferrol te plaatsen, etc. Herkenbaar?) Wat ook kan is dat je bang bent voor de kracht die boosheid je kan geven. Op het moment dat je niet geleerd hebt om deze kracht constructief in te zetten dan kan ie ook overweldigend op je over komen. In onze programma’s komen we dit ook vaak tegen. Dan helpen we deelnemers door de angst heen contact te maken met hun boosheid.

Boos versus frustratie

Veel mensen hebben zichzelf aangeleerd boosheid te onderdrukken of anderszins niet constructief te gebruiken. Dit kan al heel vroeg in je leven ontstaan zijn. Dan heb je goede kans dat je meer contact kan maken met frustratie. Frustratie heeft ook vele uitingsvormen. Het kan explosief zijn. Dan kan het er ongecontroleerd uitkomen op momenten die je wellicht liever niet wil, in de vorm van agressie. We kennen allemaal de nare uitwassen hiervan die ons via de media bereiken. Het kan zowel gericht zijn tegen mensen die dierbaar zijn (huiselijk geweld) als tegen nietsvermoedende passanten (zinloos geweld). (Rare term eigenlijk deze laatste, net alsof er ook zinvol geweld zou bestaan). Maar ook mensen die zichzelf pijn doen, lichamelijk of geestelijk, hebben hoogstwaarschijnlijk niet geleerd hoe met hun boosheid om te gaan. Maar wat nog vaker het resultaat is van onderdrukte boosheid, is dat deze zich omzet in geïmplodeerde frustratie. Eén van de meest voorkomende vormen hiervan is piekeren. Rondjes draaien in je hoofd om maar niet te hoeven voelen wat er werkelijk is.

Boos uit de onderdrukking

Wij zijn er grote voorstander van om boos onder deskundige begeleiding uit de onderdrukking te halen. Vandaar dat dit een belangrijk onderdeel van onze programma’s is. Zo hebben we tijdens onze mindfulness/yoga retraite in Spanje ook een frustratie sessie ingelast. Zo kunnen we deelnemers ondersteunen, die hier behoefte aan hebben. Niet iets waar de meeste mensen gelijk aan denken bij mindfulness en yoga. Echter zeer bevrijdend en daarmee zeer ondersteunend op het pad van persoonlijk leiderschap.

Je maakt meer gebruik van de positieve functie van boos, als je boos kan inzetten om:

  • meer en meer te gaan leven vanuit je waarden (zoals in mijn voorbeeld samen en verbinding),
  • in je kracht te komen (door het uit te spreken),
  • je grenzen aan te geven,
  • positie in te nemen.

En als je dat steeds meer kan doen in het moment, in contact met de mensen die belangrijk voor je zijn zowel privé als zakelijk dan gebruik je de emotie om jouw doelen te verwezenlijken en vind je jezelf steeds minder terug in de vertroebeling van frustratie. Waarbij het steeds lastiger wordt contact te maken met de oorsprong van je boosheid.

Zou je graag jouw boosheid en frustratie willen onderzoeken? Maak dan gerust een afspraak met ons. Samen kunnen we bepalen wat voor jou hierin ondersteunend is.

 

Ook ontdekken hoe Mindful zelfcompassie jou kan helpen een gelukkiger leven te leiden?

Vraag hier de gratis videocursus aan.

 

Vrouwenretraite: laat je ware vrouwelijkheid toe!

Je ware vrouwelijkheid toelaten werkt het beste met en tussen andere vrouwen. Hoe spannend dat ook kan zijn. Dat is essentieel tijdens een vrouwenretraite.

Hoe kwam ik tot een vrouwenretraite?

Vijf jaar geleden heb ik zelf voor het eerst een driedaagse vrouwenretraite gevolgd. Ik vond het best wel spannend aangezien ik me vaak niet zo op mijn gemak voelde bij vrouwen. In het ontwikkelingswerk dat ik daarvoor heb gedaan was het zo dat andere vrouwen of tegen me opkeken (wat mijn ego streelde, echter ik had het ook waar te blijven maken) of dat ik ze ergens niet vertrouwde waardoor ik afstand hield. Ook heb ik nooit zo de ongeschreven wetten begrepen, die er lijken te zijn tussen vrouwen. Al met al voelde ik me niet echt veilig. Me echt overgeven aan een andere vrouw dat kon ik alleen bij een select groepje vriendinnen (en dan ook nog tot op zekere hoogte).

Bij mannen is dat voor mij veel makkelijker. Bij mannen voel ik me veel eerder geaccepteerd om wie ik ben. Daaruit voortvloeiend hoef ik mezelf niet anders voor te doen dan ik ben. Ik heb ook vaak het idee dat ik ze beter begrijp dan vrouwen. En zij mij.

Een en ander is niet zo gek als ik terugkijk naar mijn jeugd. Rond mijn derde verjaardag, na de geboorte van mijn broer, kreeg mijn moeder een postnatale depressie. Hier heeft ze jaren mee geworsteld. Op mijn negende volgde de scheiding van mijn ouders, waarmee ze ook weer lang heeft geworsteld. Ze was dan ook voor mij (zeer) beperkt beschikbaar. Ze had haar handen vol aan zichzelf en mijn broer. Hij was veel tekort gekomen in zijn eerste jaren en had veel in te halen. Dat uitte zich in redelijk problematisch gedrag. Mijn vader was mijn held. Hij was echter weinig aanwezig door werk overdag en studie ’s avonds. Uiteindelijk ben ik op mijn 14e bij hem gaan wonen. Het was voor mij dus logisch me meer te verbinden met ‘de mannen’. Ook mijn eerste relaties waren voor mij een bron van veiligheid en acceptatie.

Wat ik gemist heb is een rolmodel vrouw. Iemand die mij begeleidde en meenam in de ontluiking van mijn vrouw zijn. Behalve dat selecte groepje vriendinnen waren vrouwen voor mij vreemde wezens. Ik voelde me bij hun snel afgewezen, aangezien ik eerder ‘manlijk’ gedrag vertoonde. Ook al zie ik eruit als een vrouwelijke vrouw. Ik ben ook veel in aanraking gekomen met de jaloezie van andere vrouwen. Die op een lelijke, destructieve manier naar buiten kwam. Vriendinnen van mijn vader, vriendinnen van mijn broer, zijn hier voorbeelden van.

Werk aan de winkel dus om de relatie met vrouwen te herstellen. En uiteraard met mijn eigen vrouwelijkheid. Het vrouwenwerk dat ik hierin de afgelopen vijf jaar zelf heb gedaan is enorm ondersteunend en helend geweest. Het is heerlijk om nu ook ander vrouwen te mogen begeleiden hierin.

Mijn gemis aan een rolmodel geldt weet ik voor heel veel vrouwen. Herken jij dat ook?

De magische vijf ingrediënten om je vrouwelijkheid stapje voor stapje te kunnen omarmen.

Je snapt nu wellicht beter waarom het eerste weekend met vrouwen ergens aanvoelde of ik me begaf in het hol van de leeuw. Wat voor mij heel belangrijk was, is dat ik de vrouw die het begeleidde vertrouwde en een prachtig rolmodel vind. Zonder haar op een voetstuk te hoeven plaatsen. Zij vertelde over haar zoektocht naar spiritualiteit. Ze was erachter gekomen dat daarin voor haar drie ingrediënten van wezenlijk belang zijn:

  1. Contemplatie (meditatie), waar veel van de oude tradities op gebaseerd zijn.  Zitten op je kussen en zijn met wat is. Waardevol. Maar voor haar (en inmiddels weet ik ook voor mij) niet voldoende.
  2. Bewegen op muziek. Hierin kan je vrouwelijke energie helemaal vrij komen.
  3. Aanraking. Door jezelf of door andere handen.

Deze drie ingrediënten zijn wat mij betreft van essentieel belang om de verbinding met mezelf te houden en te kunnen herstellen als deze door de hectiek van alle dag verstoord is.

Echter wat mij betreft zijn er nog twee andere ingrediënten van wezenlijk belang om de verbinding met je vrouwelijkheid te herstellen en/of te optimaliseren.

4. Delen. Het uitten en zichtbaar maken aan andere vrouwen wat er in je leeft. En het (echt) luisteren naar andere vrouwen.
5. Het uiting geven aan jouw creativiteit. Dit kan op heel veel manieren: tekenen, schilderen, plakken, mozaïeken, kleien, koken, potten bakken, beeldhouwen, kleding maken, etc, etc, etc.

Onze programma’s voor vrouwen zijn dan ook ruimschoots voorzien van bovenstaande ingrediënten. Daarnaast is er alle ruimte om aandacht te geven aan blokkades die zich laten zien. Waarmee ze getransformeerd kunnen worden binnen de veilige setting die we met elkaar creëren.

Laat jij onvoldoende vrouw toe? Doe mee met de vrouwenretraite!

Misschien een lastige vraag om te beantwoorden. Ben je wel nieuwsgierig geworden en wil je het graag voor jezelf onderzoeken? Dan nodigen wij, Ariane en Mascha, je van harte uit op onze open avond op 16 juni as van 19.30 tot 21.30 bij Heart House in Bussum. Deelname aan de open avond is 10 euro.

Weet je al dat je jou vrouw zijn verder wil exploreren, gun je jezelf een cadeau  en heb je in augustus tijd? Geef je dan op voor onze vrouwenretraite van 13 t/m 18 augustus 2017 in de Franse Morvan.

Voorjaarskriebels: grote schoonmaak en detoxen

Grote schoonmaak en detoxen

Wat is het verband tussen de grote schoonmaak en detoxen? Dat wordt verderop in dit artikel duidelijk. Eerst wat meer over de grote schoonmaak.

Grote schoonmaak volgens wikipedia

De voorjaarsschoonmaak of grote schoonmaak werd aan het einde van de winterperiode uitgevoerd en is in onbruik geraakt.

Op het moment dat de eerste zonnestralen in het huis kwamen en men daardoor kleine stofdeeltjes zag opwaaien, was het juiste moment aangebroken om het hele huis eens goed schoon te maken. Systematisch – kamer voor kamer – ging men te werk. Geen kamer bleef gespaard.

Een voorjaarsschoonmaak nam meestal meerdere dagen in beslag en was zeer zwaar werk. De oorspronkelijke noodzaak die bestond uit onder andere kolenkachels, beperkte stofzuigmogelijkheden en meer mensen in een huis maakte een voorjaarsschoonmaak noodzakelijk. Schoonmaakacties in de lente kunnen uit gewoonte nog de voorjaarsschoonmaak genoemd worden.

Mijn lijf

Volgens wikipedia is de grote schoonmaak in onbruik geraakt en zoals het hierboven beschreven wordt, klopt dat uiteraard ook. Alhoewel, toen ik gisteren mijn huis eens een kritische inspectie gaf, kwam de schoonmaakwoede van weleer ook in me los en ben ik flink gaat stofruimen en soppen. Waarover ik het in dit blog wil hebben, is mijn drang mijn lijf te reinigen rond deze tijd van het jaar. En niet alleen ik. Wellicht is detoxen de grote schoonmaak van onze tijd.

Tien jaar geleden ben ik daar voor het eerst mee begonnen. Ik zat toen samen met Ariane in de opleiding tot trainer emotioneel lichaamswerk en ik weet nog dat we dit avontuur samen aan gingen. De eerste keer was uiteraard spannend. Hoe ga ik het aanpakken? Wat kan ik verwachten? Gaat het me lukken? Hoe kom ik de moeilijke momenten door? Door het samen te doen, al was het op afstand, werd het een stukje draaglijker. Gedeelde smart enzo. Dus we sloegen ons erdoor heen, We gingen hardcore. 10 dagen zonder vast voedsel. En hetgeen ik nooit verwachtte gebeurde. Namelijk na een dag of 6 ging ik me steeds beter, lees energieker en helderder voelen. En ik vond het bijna jammer om weer te gaan eten.

Die bliss ervaring van de eerste keer, heb ik nooit meer in die mate gehad. Waarschijnlijk omdat voor een eerste keer iets ervaren nou eenmaal de meeste indruk maakt. Maar sindsdien begint het ergens in het voorjaar te kriebelen en ga ik er weer voor.

Waarom?

Misschien hoop ik onbewust nog een keer een bliss ervaring te krijgen, dat zou kunnen. Echter elke keer is het weer een andere reis. Wat wel een vast gegeven voor me is, is dat het goed voelt dit te doen. Mijn lijf verdient het om af en toe van binnen gereinigd te worden. Ik kom er altijd beter uit dan dat ik erin ging. Met meer energie en hernieuwde levenslust. Ik voel me lekkerder in mijn lijf en het geeft me een boost om weer gezonder te koken. Ik hou veel van koken en het eten met zorg bereiden. En ik merk dat het gemak er bij mij na verloop van tijd insluipt. Het blijft altijd gezond en gevarieerd. Maar gedurende het jaar verliest het toch de bevlogenheid. En met het detoxen krijg ik gek genoeg de inspiratie en passie weer terug.

Hoe pak ik het aan?

Eigenlijk doe ik het elke keer weer ietsje anders. Rond deze tijd komt er informatie in mijn aandacht. Dat geeft me de aanknopingspunten. Met de ervaring en de kennis die ik in de afgelopen 10 jaar heb opgebouwd trek ik dan mijn plan. Deze keer heb ik gekozen voor een 18-daagse detox periode met de volgende fases:

Afbouwfase van 6 dagen

Eerste drie dagen geen koffie, alcohol, tarwe, vlees, fabrieksproducten en koemelk zuivel.
Dag drie tot en met zes ook geen vis en andere zuivel producten en zo min mogelijk tarwe vervangers. Wel havermout als ontbijt en verder dus alle mogelijke groenten gerechten en fruit.

Detoxfase van 6 dagen

Zes dagen lang alleen 4 x per dag 400ml verschillende zelfgemaakte groenten en fruitsappen. Daarnaast drink ik veel water en kruidenthee.

Opbouwfase van 6 dagen

Omgekeerde afbouwfase.

Verder slik gedurende de hele periode Chlorella tabletjes.

Hoe gaat het nu?

Vandaag is de eerste dag van de detoxfase.
Ik ben vol goede moed aangezien het afbouwen een feestje was. Vooral omdat ik een heel leuk nieuw kookboek heb gevonden. Dat inspireerde me enorm. Het is van Rens Kroes en heet Superfood. Leuk is dat ik begonnen ben toen mijn lief in Amerika was. Die kwam thuis op de tweede dag van mijn afbouwfase. Toen ik hem vertelde waar ik mee bezig was zei hij spontaan dat hij meedoet. Met z’n tweeën is toch echt veel leuker dan alleen. Vooral het koken voor z’n tweeën vind ik veel leuker. En hij waardeert ook echt mijn inspanningen!

Wat een beetje tegen viel in de afbouwfase was dat ik veel last van hoofdpijn kreeg en van mijn nek en schouders. Daarnaast last van mijn onderrug en een trekkend gevoel in mijn beenspieren. Ook mijn lief heeft er last van. Ik ken dit overigens wel van eerdere keren. Het hoort er blijkbaar voor mij bij. Het heeft me aangezet om extra lief voor mezelf te zijn. Rustig aan, vroeg naar bed, af en toe een lekker bad en massages. Mijn lijf vraagt om zorg en dat is wat het krijgt. Ik geloof echt dat met veel van onze voedingsmiddelen we ons lichaam geweld aan doen. En dat we daarmee ook het contact verliezen met de natuurlijke wijsheid van het lichaam. Onze geest / gedachten kunnen en willen zoveel sneller.

Nieuwsgierig geworden?

Wil je ook een keer ervaren wat detoxen voor jou kan doen en wil je het niet alleen doen? Ik nodig je dan van harte uit eens te kijken of onze mindfulness/yoga week van 28 mei t/m 5 juni 2017 in Spanje iets voor je is. Naast het mindfulness en yoga programma krijg je de mogelijkheid aangeboden om onder mijn begeleiding te detoxen. Deze drie disciplines versterken en ondersteunen elkaar. Daarnaast bieden de omgeving en de massages ter plekke je alle comfort en zorg die je nodig hebt. Van te voren kijken we samen wat voor jou een wenselijk en haalbaar programma is. Er zijn legio mogelijkheden.

Kijk hier voor meer info.


 

De kracht van stilte

 

Over Stilte – Barbara Hurd

Stilte remt het vluchten af, zodat in haar schuilplaats,
de behoefte verdwijnt om de chaos van kabaal te ontvluchten.
We laten de wereld dichterbij kruipen, we vallen op onze knieën,
alsof we het hart, als een klein beestje,
op eigen benen laten staan.

Mijn eigen ervaring met Stilte

Zo’n zeven jaar geleden had ik mijn eerste ervaring met een stilte-driedaagse. Het was een Mondo Zen-weekend. Mondo Zen is een stroming vanuit het boeddhisme. Ik wist van te voren niet dat het in stilte zou zijn. Of dat nou niet duidelijk gecommuniceerd was of dat ik zelf niet goed heb opgelet laat ik in het midden. Waarschijnlijk was het een combinatie van beide. Ik ontdekte dus pas op de plaats van bestemming dat het om een stilteweekend ging.

Toen ik dus ontdekte dat het om stilte ging werd ik recalcitrant. Ik had niet bewust gekozen voor stilte en wilde me daar dan ook niet aan confirmeren. De drie dagen hebben voor mij dan ook in het teken gestaan van medestanders vinden in de niet stilte, op een manier die (hoop ik) niet storend was voor de mensen die wel in stilte waren. Of dat laatste uiteindelijk gelukt is weet ik niet. Voor mij was destijds de tijd voor stilte nog niet rijp. Drie dagen in stilte zijn in een groep vraagt moed. Je wordt ultiem teruggeworpen op jezelf. Dat maakt je uiteindelijk steviger. Later heb ik nog vele malen wel de kracht van stilte mogen ervaren. Alleen toen was het een bewuste keuze.

stilte

 

De ideale situatie

Je denkt dat de ideale situatie om in stilte te zijn, afgezonderd is van iedereen, op een plek waar het alleen maar stil is. Maar is dat waar? Ze zeggen wel dat het niet zo moeilijk is om verlicht te zijn alleen op een berg. De uitdaging is groter om echte stilte te bereiken in het dagelijks turbulente bestaan, tussen anderen.
Met verlicht bedoel ik dat je je verbonden weet en voelt met alles en iedereen om je heen. En zo volledig autonoom en trouw blijvend aan jezelf, te werk kan gaan. De stilteweekenden van de Spreng vinden plaats in Abdij Postel, een klooster in België. Een middenweg tussen de eenzame berg en het turbulente dagelijkse leven. Een fijne omgeving voor een stilte-driedaagse. Deze ambiance helpt de deelnemers. Maar ook daar komen we allerlei uitdagingen tegen.

Ervaringen die je niet vergeet

Zo deelden we vorig jaar december onverwachts het slaapgedeelte met een aantal jongeren. We hebben ons programma zo aangepast dat we die groep zo min mogelijk tegen kwamen. Maar we konden niet voorkomen dat op één van de ochtenden de kinderen gewekt werden met vrolijke kerstliedjes en stonden te dansen op de gang naast onze ochtendmeditatie. Voor diverse deelnemers was dit een hele blije ervaring. En er zullen ook deelnemers geweest zijn die zich eraan stoorden.

Ook was er een keer een echtpaar dat een alcoholprobleem bleek te hebben. ’s Nachts werd dat duidelijk. Een bijzondere ervaring waar gelukkig weinig deelnemers iets van hebben gemerkt. Eén deelneemster wel, zij heeft ons daar later over gemaild. Zij kon het heel goed relativeren en heeft er achteraf veel lol over gehad met haar man. En zo zijn er veel meer verstoringen op de stilte te noemen. Uiteindelijk zit de stilte in jezelf en is de uitdaging voor het stilteweekend dan ook om contact te maken met de stilte die in jou zit.

Uitdagingen tijdens onze stilte weekenden

Voor ons als begeleiders zijn er altijd uitdagingen. Soms maken deelnemers hier ook bewust dingen van mee, een andere keer blijft dit bij ze weg. Toen we begonnen met onze stilteweekenden vonden wij dat er zo min mogelijk verstoring mocht zijn. We voelden ons schuldig als dat er wel was. Nu is onze intentie nog steeds om zo min mogelijk ruis te laten ontstaan. Maar als het er wel is en het buiten onze macht ligt, dan hebben we inmiddels het vertrouwen dat elke verstoring voor één of meerdere mensen een mooie ervaring oplevert.

Wat levert een stilte weekend je op?

Dat is voor iedereen weer anders. Bijna iedereen die zich inschrijft doet dit vanuit een bepaalde behoefte, een verlangen of vanuit nieuwsgierigheid. Aan het begin van het weekend formuleren we dit verlangen tot een concrete doelstelling. Hiermee ga je de stilte in. Waarmee je de stilte weer uitgaat valt van te voren niet te voorspellen.

Na jaren honderden mensen hierin te hebben ondersteund, kunnen we wel zeggen dat het iedereen veel oplevert. Het faciliteert een verinnerlijkt proces. Het doet een appél op de eigen innerlijke wijsheid die in ieder van ons als krachtige bron aanwezig is. Een innerlijke wijsheid die echter vaak door de hectiek waarin we leven, niet toegankelijk is als raadgever.

 

Wil jij ook de stilte ervaren? 

Mindfulness stilte-retraite weekend 2018

Locatie: Abdij Postel in Mol, België
21 t/m 23 december 2018
Aankomst: vrijdag tussen 16:00 en 18:00 uur
Vertrek: zondag 16:30 uur
Kosten: € 315,- pp vol pension, verblijf op een 1-persoons kamer

*Kosten zijn inclusief alle maaltijden, verblijf en begeleiding.

Meer weten? Kijk dan op Stilteweekend.

Persoonlijk leiderschap en coaching deel 3: de sleutel

Coaching voor persoonlijk leiderschap: een waardevolle sleutel

Zowel in onze trainingen voor persoonlijk leiderschap als tijdens de coaching trajecten, komen we regelmatig tegen dat onze deelnemers en coachees gevangen zitten in een negatieve spiraal van denken en voelen. Ze gaan zich dan steeds ongelukkiger en wanhopiger in een situatie of in een relatie.

De sleutel tot het doorbreken van de pijnlijke loop van denken en voelen

Het doorbreken van deze loop is in theorie vrij simpel. Echter in de praktijk blijkt dat minder gemakkelijk. Ook al weten we op cognitief niveau heel goed hoe het werkt, het doorbreken van patronen discipline, toewijding, acceptatie, geduld en zelfcompassie vraagt wel wat. De steun en support van een coach kan hierin erg behulpzaam zijn. Die helpt je om steeds weer met een helikopter view naar de situatie te kunnen kijken. En om contact te maken met waar het jou in essentie om gaat, op een ander niveau dan het cognitieve.

In het eerste blog van dit drie-luik heb ik verteld over in je kracht komen. Om de klacht om te buigen naar kracht kan dit model je helpen.

Er zijn drie niveaus in het persoonlijk functioneren te onderscheiden:

1. Gedachten (denken)

Dit zijn gedachten, meningen, opinies, (voor)oordelen, standpunten met betrekking tot datgene wat je ervaart in je leven. Gedachten, standpunten, oordelen komen voort uit het denken. Gedachten zijn positief (je waardeert iets, verwelkomt iets, je vindt iets positief) of negatief (je biedt weerstand tegen iets, je wijst iets af of je vindt iets onprettig). Wat belangrijk is om te beseffen is dat niet zozeer de gebeurtenis, de persoon of de situatie zorgt voor bijvoorbeeld het vervelende idee maar het label dat jij er op plakt. Twee personen kunnen daarom eenzelfde situatie (bijvoorbeeld een ontslag) op een totaal verschillende manier beleven. Voor de een is het alsof zijn wereld instort en voor de ander is het een nieuwe kans om iets anders te gaan doen. De gebeurtenis of de situatie is de aanleiding en niet de oorzaak van hoe jij je daarover denkt.

2. Gevoelens/emoties

Gevoelens zijn reacties van je lichaam op datgene wat je denkt. Positieve gedachten leiden in het algemeen tot positieve gevoelens en negatieve gedachten leiden in het algemeen tot negatieve gevoelens. Gedachten die je ergens over hebt zijn vaak onbewust. Je hebt vaak niet in de gaten welke gedachten je ergens over hebt. Het denken gaat razendsnel. Gevoelens daarentegen merk je veel gemakkelijker op. Er zijn vier basisemoties die de stam of bron vormen van heel veel verschillende andere gevoelens: boos, blij, bedroefd en bang. Afgeleide gevoelens (de takken) van deze vier zijn bijvoorbeeld: irritatie, enthousiast, verdrietig en onzeker. Naast de relatie tussen gedachten en gevoelens is er ook een relatie tussen gevoelens en (niet) vervulde behoeften of waarden. Gevoelens kun je vergelijken met lampjes op het dashboard van je auto. Die lichten op en zeggen iets over of jouw behoeften wel of niet vervuld zijn. Wanneer een of meer van jouw behoeften niet vervuld zijn merk je dat direct doordat er een vervelend gevoel ontstaat. Er gaat een rood lampje branden op het dashboard. Vaak hebben we weerstand tegen zo’n vervelend gevoel. Zo willen we ons niet voelen. Een natuurlijke en menselijke reactie is dat we dit vervelende gevoel naar buiten projecteren (we willen het immers niet en we moeten er ergens mee naar toe) en daar de oorzaak leggen voor hoe we ons voelen. De volgende stap is dat we actie ondernemen om de situatie of de persoon die in onze ogen oorzaak is van ons gevoel te veranderen. Probleem alleen daarbij is dat de bron van onze actie voortkomt uit weerstand tegen iets en dat krijg je vaak terug, weerspiegeld in de reactie van die ander. Wat dan weer het gelijk bevestigt van jouw aanname dat die ander de oorzaak is van hoe jij je voelt. En zo is de cirkel rond. In liefdesrelaties zie je dit veel gebeuren. Daarbij lijkt een definitieve breuk vaak onvermijdelijk.

3. Behoeften, innerlijke drijfveren of waarden

Waarden kun je vergelijken met wat zeilen zijn voor een zeilschip. Zij zorgen ervoor dat het schip in beweging komt. Waarden zijn de dieperliggende drijfveren die de motor vormen voor ons handelen en zijn ook sterk bepalend voor hoe we ons voelen. Ieder mens streeft de vervulling na van voor hem of haar belangrijke behoeften. Daar doen we niet makkelijk concessies aan. Voorbeelden van waarden: veiligheid, vrijheid, eerlijkheid, verbinding, erkenning, van betekenis willen zijn. Wanneer deze behoeften niet vervuld zijn, merk je dat direct door een gevoel van onbehagen. Je voelt je niet goed in je vel zitten. Je ervaart negatieve gevoelens. In die zin zijn negatieve gevoelens signalen dat voor jou belangrijke behoeften niet vervuld zijn.

De loop en de sleutel eruit

In het tweede blog van dit drieluik heb ik de logische niveaus van Bateson toegelicht. Je krijgt inzicht in jouw persoonlijke drijfveren en waarden. Je wordt je in de dagelijkse praktijk steeds bewuster wanneer deze onder druk staan. En wanneer ze vervuld zijn, wordt het steeds gemakkelijker om de negatieve loop van denken en voelen te doorbreken en de positieve uit te bouwen. Het schema hieronder laat zien dat gedachten, gevoelens en behoeften dicht bij elkaar liggen en dat ze elkaar beïnvloeden en op elkaar inwerken.

De valkuil

De valkuil waar we gemakkelijk instappen is dat we gevangen raken in de bovenste rode cirkel op te tekening. We draaien dan in een kringetje rond van gebeurtenissen in ons leven. En in belemmerende gedachten die we erbij hebben, vervelende gevoelens die ontstaan en je slecht voelen. En van daaruit ondernemen we actie of reageren we op wat er vanuit de omgeving op ons afkomt. Je hebt daarbij het idee dat je geleefd wordt door wat er in de omgeving gebeurt. En dat is knap vermoeiend. Het punt is dat je inderdaad gelijk hebt. Je laat jouw staat van zijn bepalen door dat wat zich in jouw omgeving afspeelt en hoe mensen met jou omgaan. Wanneer je vanuit de bovenste rode cirkel acteert, handel je vanuit weerstand tegen iets. Dat verzwakt je. Het maakt je reactief. En in datgene wat je tegen een ander zegt, zit die weerstand vervat. De ander reageert daar op, meestal onbewust. De ander reageert niet op wat je zegt. Die reageert op van waaruit je iets zegt. Dat krijg je terug in de reacties. Wat dan weer de bevestiging oplevert van het perspectief dat je innam. En zo is de cirkel rond.

De stap om dit te veranderen

Je kunt een belangrijke stap zetten om dit veranderen. Door zicht te krijgen op hoe gedachten, gevoelens en niet-vervulde behoeften op elkaar inwerken. En hoe die jouw staat van zijn beïnvloeden. Je kunt pas iets veranderen wanneer je je ervan bewust bent. Bewustwording is het halve werk. Je energie op peil houden zal niet gebeuren zolang je in de bovenste cirkel zit opgesloten. Het is afmattend en het kost je energie. Met name de subtiele, kleine weerstand (dit is een weerstand die je niet meer opmerkt) kost veel energie.

Jouw waarden

Nieuwe mogelijkheden schep je door te leven vanuit het in contact zijn met jouw waarden/innerlijke drijfveren. Je reageert niet langer vanuit weerstand op iets. Maar je voelt wat iets met je doet. Zoals bijvoorbeeld irritatie of onzekerheid. Je maakt de verbinding met de onderliggende waarde en vanuit de verbinding hiermee onderneem je actie. In plaats van vanuit het gevoel van irritatie of onzekerheid te reageren,

Belangrijk is dat je acteert vanuit het contact met jouw waarden. En dat je deze waarden ook communiceert naar je omgeving toe. Dan ben je veel meer in contact met jezelf, zekerder, authentieker. De weg naar in je kracht staan opent zich dan.

Bewustzijn op jouw valkuil is de sleutel tot een vervuld leven.

Onze coaching naar persoonlijk leiderschap

Wij helpen je graag met inzicht. Samen creëren we meer bewustzijn om op jouw negatieve cirkels contact te maken met jouw waarden. En om deze waarden succesvol in te zetten in de voor jou belangrijke verschillende levensgebieden. Denk aan relaties, werk, vrienden, maatschappelijke betrokkenheid, spiritualiteit enz.

Klik voor meer info.

Graag tot ziens in Bussum of Rijsbergen of op één van onze externe locaties in Nederland, België, Spanje of Frankrijk.

Persoonlijk leiderschap en coaching deel 2

Een kapstok voor coaching persoonlijk leiderschap

In de vorige blog hadden we het over verantwoordelijkheid nemen voor je eigen ontwikkeling, persoonlijk leiderschap, en hoe coaching je daarin zou kunnen ondersteunen. Een goede kapstok biedt houvast en richting. Tijdens onze trainingen en coachingstrajecten maken we hierbij vaak gebruik van de logische niveaus van Bateson.

De logische niveaus van Bateson in een vogelvlucht

Zowel tijdens je schoolcarrière en je studie als later in je werkomgeving, krijg je begeleiding, maar ook support van vrienden en familie. In die begeleiding die je krijgt gedurende je leven, ligt de nadruk meestal op de onderste twee/drie niveaus. Welke kwaliteiten (vermogens & vaardigheden) zet jij wel of niet in? En tot welk gedrag leidt dat, met welk resultaat?

Resultaten die je als positief ervaart, krijgen over het algemeen weinig aandacht. Echter, soms weet je niet wat jij doet om tot een bepaald resultaat te komen. Dan kan het toch ook zinvol zijn hier dieper naar te kijken. Om zo nog meer te profiteren van jouw potentie.

De aandacht gaat voornamelijk uit naar resultaten waar je niet blij mee bent. In het begin zal je waarschijnlijk daar ook wel met je omgeving over praten. En krijg je vast ook allemaal goede adviezen, waar je wel of niet enthousiast mee aan de slag gaat. Vaak blijft het resultaat echter hetzelfde. Dus teleurstellend en niet wat je wil!

De praktijk laat zien dat interventies op de onderste twee niveaus meestal niet werken op het moment dat iemand is vastgelopen op één van zijn / haar levensgebieden. Voorbeeld: dat iemand prioriteiten moet stellen en deze opvolgen (gedrag) zodat er voldoende aandacht is voor de dingen die belangrijk zijn voor hem/haar en deze succesvol kan afronden/voltooien (omgeving) weet iemand vaak zelf ook wel. Dit als advies geven lost meestal niet veel op en kan zelfs leiden tot een tegengesteld effect en veel frustratie. Zie ook vorige blog.

Een verandering op de laatste twee niveaus leidt soms tot een verandering op de niveaus erboven. Een verandering van de bovenste niveaus leidt per definitie tot een verandering op de onderste niveaus. En dat is wat leidend is in een coaching traject voor persoonlijk leiderschap. Een krachtige intrinsieke motivatie op missie- en waardenniveau met een overeenkomstige mindset (nadruk op ondersteunde overtuigingen en bewustzijn op je belemmerende overtuigingen), heeft een sterke invloed op vaardigheden (die veel sneller worden aangeleerd), op gedrag en daarmee uiteindelijk op jouw resultaten (omgeving).

Onze aanpak tijdens het coaching traject

In onze aanpak volgen we twee sporen: de weg van bewustwording (stap 1 in bovenstaande figuur) en daarna de weg van vormgeving (stap 2). Voor de coachee betekent dat eerst inzicht krijgen in zichzelf op deze verschillende niveaus. Tijdens de coaching zal de nadruk dan ook in het begin liggen bij het bewustwordingsproces. Als je weet dat slechts 2% van ons doen en handelen plaats vindt op bewust niveau, valt er heel wat te ontdekken. Dit is een boeiend en leuk proces en kan ook confronterend zijn. Acceptatie / aanvaarding voor wie jij bent en hoe je tot nu toe de dingen gedaan hebt, is van cruciaal belang. Eerst het onbewuste meer bewust maken. Dan kun je gaan bouwen aan het vormgeven van jouw leven, zoals dat kloppend voor jou is. Kloppend, gezien hetgeen zichtbaar is geworden op de bovenste niveaus.

Belangrijke ingrediënten om tot succesvolle verandering te komen

Één van onze opleiders noemde als belangrijkste ingrediënten: discipline, toewijding, geduld en acceptatie. Uit eigen ervaring weten we dat deze hard nodig zijn. Echter het gevaar ligt op de loer dat je dan vooral erg hard gaat werken en streng voor jezelf bent. De resultaten zijn dan wellicht wel meer bevredigend dan eerst, maar kun je er ook van genieten? Is je geluksgevoel vergroot? Wat wij inmiddels ontdekt hebben, is dat zelfcompassie een erg belangrijke ingrediënt is om toe te voegen. Dan heb je én de resultaten én kun je er optimaal van genieten. En je dag zal gevuld zijn met kleine genietmomenten.

Persoonlijk leiderschap is een levenswerk

Als je eenmaal geproefd hebt aan het ter hand nemen van je eigen ontwikkeling, dan wil en kun je niet meer anders. Dus bezint eer je begint. Het kan life changing zijn. Echter, éénmaal begonnen, zul je je hieraan committeren, totdat je je laatste adem uitblaast. In je eigen tempo, stapje voor stapje, word je je eigen levenskunstenaar. Sleur en vlakheid verdwijnen gegarandeerd, daar zul je geen genoegen meer mee nemen. Wat je terug krijgt is een ontdekkingstocht met veel nieuwe inzichten en ervaringen. Wij ontdekken graag een stukje met je mee!

Bekijk ons aanbod in persoonlijk leiderschap

 

 

Persoonlijk leiderschap en coaching

coaching naar persoonlijk leiderschap

Van klacht naar kracht middels coaching voor persoonlijk leiderschap

Stel dat je in een situatie zit die je helemaal niet bevalt. Wie kan daar dan iets aan veranderen? Jij natuurlijk! Zo is het tenminste als je het nuchter en vanaf een afstand bekijkt.

Leiden / lijden door emoties

Vaak laten we ons in vervelende situaties door onze emoties verleiden tot een heel ander standpunt dan het bovenstaande. Hoeveel herken je uit onderstaande voorbeelden:

  • Er wordt niet naar je geluisterd. Wie moet daar iets aan veranderen….. degene die niet goed luistert toch?!
  • Je partner geeft je (te) weinig complimentjes. Wie moet daar iets aan veranderen…. Je partner toch zeker?!
  • Ik ben altijd degene die met ideeën komt, hij/zij komt nergens mee…. Wie moet daar iets aan veranderen, de ander toch?!

Zo kun je waarschijnlijk vele situaties bedenken waarin je behoorlijk gefrustreerd bent. Vanuit het perspectief van die frustratie (de emotie ‘woede’) klopt het dat de ander moet veranderen, dat de ander de klus moet doen. Want de frustratie zegt eigenlijk: ‘Wat jij doet is niet goed, ik wil het niet zo.’

De vraag is dan: hoe moet de ander weten dat jij het anders wilt? Dan kun je antwoorden en dat doe je dan ook: ‘Dat heb ik al zo vaak gezegd…’ Maar hoe vaak is het nodig dat andere mensen iets vragen aan jou, omdat het niet vanzelfsprekend voor je is? Wat vergeet jij vaak? Vraag het aan de mensen om je heen!

Aan leven in frustratie, zonder in actie te komen, kleeft een groot nadeel. Je bent vaak nog tijden bezig met de situatie en met de bijbehorende persoon/personen. Het kost enorm veel energie omdat je er over nadenkt in termen van ‘ja maar’ en vervolgens ‘laat maar’. En dan blijkt dat je het toch niet los kan laten en begin je weer opnieuw te malen. Enz. enz. Als een situatie onhoudbaar lijkt te worden kies je vaak op onbewust niveau voor 1 van de volgende acties: vluchten, vechten of bevriezen.

Persoonlijk leiderschap en coaching

Persoonlijk leiderschap gaat over verantwoordelijkheid nemen voor je eigen leven. Leven vanuit een visie die in lijn is met jouw normen en waarden. Opereren binnen jouw cirkel van invloed, daar je energie voor geven. We zijn zo geneigd onze energie te stoppen in dat er buiten onze invloedssfeer dingen moeten veranderen. Dat is namelijk op een bepaalde manier veilig. Dan hoeven we zelf geen verantwoordelijkheid te nemen en dus ook niet de pijn te nemen als iets ons niet lukt. Dan kunnen we de ander de ‘schuld’ geven.

Op het moment dat je besluit eigen verantwoordelijkheid (persoonlijk leiderschap) te nemen voor je leven dan neem je een besluit waar moed voor nodig is. Je gaat dan aan de slag met het doorbreken van oude patronen en gaat nieuwe wegen bewandelen. Er openen zich nieuwe deuren en je komt voor nieuwe keuzes te staan. Tijdens zo’n transformatieproces (vergelijkbaar met een rups die zich ontpopt als vlinder) is het vaak erg ondersteunend als je een coach naast je hebt staan. Een coach die je ondersteunt in het proces van het vormgeven van persoonlijk leiderschap.

Het doorbreken van een oud patroon

Op het moment dat de boosheid weg is en je het weer nuchter en van een afstandje kunt bekijken, weet je vaak wel wat je wilt. Dan is de vraag: ”ben je bereid om zelf de verantwoording te nemen voor je misnoegen?” JIJ krijgt een vervelend gevoel over een situatie of over iets wat een ander doet. Kies je ervoor dat JIJ ermee aan de slag gaat, dat JIJ er iets aan gaat doen, dat JIJ de klus gaat klaren? Zo ja, dan heb je de emotie ‘verstaan’ en ‘begrepen’, en verdwijnt het voelen en denken en malen over de situatie. Je hebt geluisterd naar de boodschapper en je komt in actie. Zo nee, dan blijf je met de nadelen zitten: je wordt doodmoe van het piekeren, je blijft gefrustreerd en bent geneigd om de betreffende mensen uit de weg te gaan. Welke van de twee opties kies jij meestal?

Om verantwoordelijkheid te nemen en dus in actie te komen, is kracht en durf nodig

Weet jij waar jij je kracht vandaan haalt? Dat is voor ieder mens weer anders. Als je er goed over na denkt, dan weet je vaak wel wat jou energie (en dus kracht) geeft. Bewust jouw energiebron vullen, zodat je voldoende kracht hebt om patronen te doorbreken is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ook hier kan de ondersteuning van een coach behulpzaam zijn. Gun jij jezelf alle support die je kan gebruiken? Ook dit is weer een lastige beweging in een maatschappij die ons van jongs af aan inprent dat je vooral zelfstandig moet zijn. Dat je je eigen boontjes moet doppen, niet met je kop boven het maaiveld moet uitsteken want dan wordt ie afgehakt. Vooral “normaal” doen.

Echter toegeven dat je hulp nodig hebt, de ander nodig hebt en dat je dan echt ook nog normaal bent, wordt bij de meesten niet met de paplepel ingegoten. Terwijl dit zo essentieel is als je een rijk en vol leven wil leiden.
Bij de Spreng weten we uit eigen ervaring hoe behulpzaam coaching kan zijn bij het transformeren van oud gedrag en verantwoordelijkheid nemen voor jouw leven. Met andere woorden je committeren aan persoonlijk leiderschap. Wij zijn graag jouw coach op jouw pad. Hiervoor kan je bij ons terecht zowel in Bussum in het Gooi als in Rijsbergen bij Breda. Zowel als particulier als vanuit de bedding van een bedrijf.

Geef kleur aan je herfst!

Het is dan toch zover, dat na een heerlijke nazomer de herfst zijn intrede doet. Geniet jij ook zo van de prachtige kleuren die dat met zich mee brengt? De luchten zijn momenteel overweldigend mooi, de bomen laten zich in al hun pracht en praal zien en regelmatig zijn er regenbogen te bewonderen.

Denk eraan om te genieten

Zelf merken we dat genieten niet iets vanzelfsprekends is. Er is zoveel om van te genieten. Echter als je voornamelijk aan het hollen bent en alle ballen in de lucht aan het houden bent, dan blijft er vaak weinig ruimte over om te genieten. En dan kan het zijn, dat je de wereld om je heen als grauw ervaart. En de herfst als een treurige opmars naar een lange kille winter……

Ook wij vinden onszelf regelmatig terug in hard werken. Zeker bij het opstarten van een nieuw seizoen ligt die valkuil op de loer. Pas op de plaats en ons gewaar zijn inzetten is de enige juiste remedie.

coaching breda bussum

Oogsten en ontvangen

Maar wat als je eigenlijk niet meer zo goed weet wat dat ook alweer is, genieten? Gelukkig kun je leren om (weer) te genieten. Want na alle investeringen die je hebt gedaan (lees zaaien), is het zo belangrijk om ook te kunnen oogsten en te ontvangen. Omdat het belangrijk is om te genieten van behaalde successen, omdat het genieten je energie weer aanvult. Je gaat er beter door functioneren. En dat is niet alleen plezierig voor jou, maar ook voor je omgeving! Zie het linkje (“Oogsten en ontvangen”) onderaan deze brief, hoe een coach traject dat wij binnen een bedrijf hebben begeleid, ons hierin inspireerde.

Soms ligt de sleutel ook bij het eerst even af te kijken bij een ander. Tip: neem de tijd om eens stil te staan bij spelende kinderen. Kijk als je wil om te beginnen het filmpje onderaan deze pagina.

Coaching, onze missie

Of soms is het fijn, even bij de hand genomen te worden door iemand die je hierin inspireert. Als je merkt dat je wat voeding kan gebruiken, kijk dan eens of er bij ons aanbod iets van je gading zit. Het is onze levensmissie om een stukje met jou te mogen meelopen en jou te ondersteunen om alles uit je leven te halen wat erin zit!

Oogsten en ontvangen

Verbinding met …. opent mijn hart

Verbinding

Mijn kernwaarde is verbinding. Wat betekent dat? Soms voel ik dat mijn hart zich gesloten heeft voor de ander. (De redenen hiervoor kunnen talrijk zijn, ik ben een gevoelig mens.) Ik moet dan eerst weer verbinding maken met wat er zich in mij afspeelt. Van daar uit kan ik weer het contact met de ander aangaan. Dit is zo’n mooie beweging om te volgen bij mezelf. Ik kan niet sjoemelen helaas. Mijn hart opent zich niet echt als ik niet dit stappenplan volg.

Verbinding is voor mij een belangrijke waarde

Voor jou kan een andere waarde heel belangrijk zijn in het weer openen van je hart. Verbinding is, zoals veel waarden, een containerbegrip. Het krijgt zijn betekenis met de betekenis die ik eraan geef. Voor mij gaat verbinding over vertragen en aandacht hebben voor wat er speelt, het erkennen en dan kijken wat ik nodig heb. Als ik deze beweging niet maak, ga ik me steeds ongelukkiger voelen en blijft mijn hart gesloten. Dat is jammer, want hiermee ontneem ik mezelf een heleboel. In het slechtste scenario ben ik boos op iedereen en mezelf, voel ik me bijzonder eenzaam en diep ellendig. Herken je dit in momenten?

Verbinding

Mindfulness, zelfcompassie en verbinding

Wat mij in dit soort momenten helpt is mindfulness en zelfcompassie. Mindfulness om vanaf een afstandje te kunnen kijken naar wat er allemaal geraakt is in mij en voelen wat er nodig is om mijn systeem weer tot rust te brengen. Zelfcompassie helpt me om mild te zijn naar mezelf, mezelf niet onnodig te veroordelen om mijn staat van zijn. Hierin komen allerlei stemmetjes voorbij waarbij de meest killing one is: “met jouw beroep zou je toch beter moeten kunnen”. Echter het beter kunnen, gaat juist om met zelfcompassie kunnen kijken. Dan word ik zacht en kan ik weer mijn hand uitreiken naar de ander. En hoe vaker ik deze beweging maak, hoe gemakkelijker het me afgaat.

Vooral met mannen die dichtbij me staan, mijn partner, mijn ex-man, mijn zoon, goede vrienden kom ik dit het meeste tegen, veel minder met vrouwen. Onderzoeksvraag voor mezelf: verbind ik me minder diep met vrouwen of voel ik me veiliger bij vrouwen? Wordt vervolgd …

 

Ook ontdekken hoe Mindful zelfcompassie jou kan helpen een gelukkiger leven te leiden?

Vraag hier de gratis videocursus aan.