Online Mindfulness Zelfcompassie training, waarom ?

Waarom wilde ik  juist een online programma Mindfulness Zelfcompassie maken. 

Langere tijd geleden besefte ik dat ik de avonden niet meer wilde werken. Ik wilde geen trainingen meer geven omdat ik dan niet meer op mijn best was. Moe na toch een hele dag. Ik ben gewoon geen avond werk mens. Dus daar begon mijn eerste stap naar goede zelfzorg voor mijzelf. Ik kreeg ook via social media kreeg ik zo enorm veel enthousiaste reacties. Over het feit dat ik deze moedige beslissing nam. Om goed voor mijzelf te zorgen. Niet bang zijn voor minder werk. Geloven in zelfcompassie. Begin eerst bij jezelf is de bekende spreuk.

Ook merkte ik bij de deelnemers vaak moeheid in de avonden. Veel georganiseer, rennen, vliegen. Als ze er eenmaal waren was het heel oké. En extra waarde van een live traject zit hem echt in de support en de herkenning.

Zo gezegd en zo gedaan. Mijn live trainingen gingen naar de vrijdag- en woensdag ochtenden.
De groepen zijn iets kleiner dan in de avonden. Ook dit vraagt voor sommige mensen een hele organisatie 8 weken lang. Om mij heen zag ik zoveel online aanbod. Ik ben eraan gaan ruiken. Is dit iets voor mij…
Kan ik mijn wens dat mensen een leven gaan leiden dat echt bij hen past ook online uit gaan dragen? Zo kan ik immers veel meer mensen bereiken. Ook de mensen die niet in de buurt van mijn praktijk wonen.

En ja, om heel eerlijk te zijn draagt een online aanbod ook bij aan mijn eigen verlangen. Ik wil graag vanuit ontspanning werken en leven. Een online aanbod zou betekenen dat ik nu zou investeren in een aanbod maar als dit eenmaal staat ik toch aan de zijlijn aanwezig en betrokken ben.

Online programma met persoonlijke coaching

Ik heb ervoor gekozen ook persoonlijke coaching toe te voegen, en live vraag en antwoord sessies in een besloten Facebook groep. Genoeg ruimte dus voor persoonlijke ondersteuning, maar net een beetje anders dan live in de Spreng.Dus ook weer een daad van zelfcompassie. Het mes snijdt dus aan 2 kanten. Walk like you talk!!

Mindful zelfcompassie welke problemen lost dat op en voor wie is het eigenlijk geschikt? 

Dit online programma is voor iedereen die het verlangen voelt om wat vriendelijker voor zichzelf wil leren zijn. Gewoon je allerbeste vriend of vriendin voor jezelf. Niet altijd zo streng voor jezelf.
Lekker vanuit je eigen bank of je bed of in de zon dit verwarmende cadeau aan jezelf geven.
Zelfcompassie beoefenen in de praktijk op een tijdstip en ruimte die voor jou past. Voor een leven dat bij jou past. Vrije mensen groots effect! Woord bij daad.

Voor wie?

  1. Je hebt vaak last van stress.
  2. Je loopt regelmatig vast in werk of privé.
  3. Je komt steeds in dezelfde situaties terecht.
  4. Je bent kritisch naar jezelf en anderen.
  5. Je hebt het gevoel dat het nooit goed genoeg is.
  6. Ter ondersteuning bij verlies

Waarin is het anders en is dit voor iedereen geschikt?
Dit online aanbod is ervoor iedereen beschikbaar. Je hoeft geen ervaring te hebben met mindfulness of meditatie. Je hebt wel een gezonde motivatie nodig. Ontwikkelen gaat niet vanzelf. Dat vraagt aandacht training en een compassievolle inzet. Het vraagt dus tijd in je agenda.
Het verschil met een live aanbod is dat je elkaar niet wekelijks ontmoet. Je doet alle oefeningen zelf thuis. Hiervoor in de plaats is er een gesloten community waar je je ervaringen kunt delen.

Een belangrijk component van mindfulness en zelfcompassie is de gedeelde menselijkheid. Deze is zeer waardevol. Ik, Ariane ben 1 maal in de 2 weken live aanwezig voor vragen die je gedurende het programma kunt stellen. Cliënten vertellen mij dat ik vooral als mens zichtbaar, betrokken en authentiek aanwezig ben. Hierdoor ontstaat een veilige en betrouwbare ruimte om te ontwikkelen. Deze kwaliteit zet ik graag in voor de live sessies in FB en in de extra live coachings. Je kunt deze als extra boeken via een zoom sessie. Als extra ondersteuning. Ook dit kun je dus vanuit je eigen leefomgeving doen. Je hebt dus geen reistijd meer.

 

Zo ontdekte ik dat juist Mindful zelfcompassie mij kon helpen:

Ik was ongeveer 35 jaar en leefde volgens de verwachtingen van anderen. Maar dat had ik niet in de gaten. Ik had mijn ouders en de mensen om mij heen mijn keuzes laten bepalen. Mijn moeder wilde bijvoorbeeld altijd graag in de verpleging maar kreeg de kans niet. Als loyale oudste dochter ben ik (op onbewust niveau) datgene gaan doen wat zij niet kon doen. Ik ging in de verpleging. Tot ik daar last van kreeg… ik werd letterlijk ziek en kreeg steeds meer stress. Het moest anders.

Zo heb ik de kracht van Zelfcompassie ontdekt. In de tijd die volgde heb ik vele mooie leraren ontmoet. Allen hebben bijgedragen aan waar ik nu sta. Zoals Kristin Neff. Zij heeft veel wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de kracht van zelfcompassie.

Zij leerde me echt beter voor mezelf te zorgen en vriendelijker voor mijzelf te zijn. Niet altijd zo kritisch en zo streng. Of mijzelf te veroordelen door de ogen van anderen.
In het online programma volg ik het programma van Kristin Neff.

Dit programma bestaat uit 3 kerncomponenten die je gaan ondersteunen om de allerbeste vriend van jezelf te worden.

1e is Mindfulness/overidentificatie.
Je ziet dat je gedachten gevoelens en lichamelijke sensaties hebt en niet bent.
Door hier wat afstand van te creëren ontstaat er een keuze om te reageren in plaats van op de automatische piloot
Op een niet veroordelende accepterende manier.

2e Gedeelde menselijkheid/isolatie
Alle mensen hebben gevoelens gedachten emoties lichamelijke klachten net zoals jij.
Deze ervaring geeft steun en ruimte.
In plaats van jezelf terug te trekken en/of jezelf te isoleren.

3e Liefdevolle vriendelijkheid/kritisch
Als er lastige gevoelens zijn hier met liefdevolle vriendelijkheid op reageren in plaats het te bekritiseren.

Gedurende de 8 modules leer je via video s mp3 s en oefeningen bovenstaande componenten in je leven te integreren.

 

Meer informatie over het Mindful zelfcompassie online programma

 

 

 

Krachtiger worden hoe doe je dat?

Esther en Paul zijn al 12 jaar samen. Ze hebben beiden het gevoel elkaar kwijt te raken.
Esther ” Ik kan hem niet bereiken, ik kom gewoon niet binnen bij hem”. Ik voel me moedeloos en alleen”.
Paul ”Ik heb het gevoel dat ik het niet goed kan doen”. “Ik heb van alles geprobeerd maar het lukt me niet”. “Ik voel me schuldig”.

Ik vertel Esther dat ik het idee heb dat ze haarzelf erg verantwoordelijk voelt voor de verbinding in haar relatie. Ik haar ook echt zie uitreiken.
“Esther: Ik ben er moe van en heb zo de behoefte dat hij me ziet”.
Ik vertel Paul dat ik tijdens de sessies zie dat hij zich innerlijk terugtrekt in de dynamiek van de communicatie.
Paul” De schuldgevoelens zijn niet te dragen. Ik begin aan mezelf te twijfelen.”

Het patroon dat is ontstaan tussen Paul en Esther is niet helpend voor de liefdevolle verbinding waar ze beiden zo naar hunkeren.

Wat is er nu aan de hand?
Esther is vanuit haar familiesysteem gewend veel te geven. Dit was haar manier om de liefde die ze voelde voor haar ouders te uitten. Ze werd een braaf meisje die ervoor zorgde dat papa en mama niet nog meer angsten/pijn zouden voelen. Dit is een onbewust proces. Haar eigen behoeften heeft ze hierdoor niet echt leren ontwikkelen.
Het effect hiervan is dat zij later in haar volwassen leven en ook in deze liefdesrelatie zichzelf voor alles verantwoordelijk voelt. Ook voor de zaken die niet bij haar horen.

Om volwassen liefdevolle relatie s te ervaren is het belangrijk om een gezonde balans tussen geven en ontvangen te creëren.
Hoe werkt dit dan?
Als je in een relatie van iemand iets ontvangt dan ontstaat er per definitie een gevoel van schuld. Je wilt iets teruggeven. Vaak zelfs net iets meer dan je hebt ontvangen. De ander ontvangt dit dan weer. Er ontstaat weer een schuld bij de ander waardoor de ander weer teruggeeft. Enzovoort.

Paul is een gezonde man die prima in staat is om zowel te geven als te ontvangen. Esther is nog niet zo gewend om te ontvangen vanuit haar plek in haar familiesysteem.
Maar diep in haar bewustzijn is dit zo haar verlangen.
Ontvangen is ook veel kwetsbaarder. Geven geeft nog altijd het gevoel van veiligheid of controle hebben. Voor Esther was dit belangrijk in het gezin bij haar ouders.
Voor Paul was de schuld die hij opbouwde omdat hij maar niets kon teruggeven bijna onhoudbaar geworden. Esther kon het niet aannemen. Terugtrekken was voor hem een manier om de pijn en de zelftwijfel zo min mogelijk te voelen.

In de volksmond staat geven vaak in hoger aanzien dan ontvangen.
Terwijl relaties zich juist vestigen in het ontvangen en niet in het geven.
Hier is moed voor nodig. Je weet tenslotte niet of je iets terug kunt geven. Het gevoel dat je de ander nog iets schuldig bent wordt ervaren als iets vervelends. Je hebt het gevoel dat je macht uit handen geeft. De vraag is of dat echt zo is?

Ben jij benieuwd naar hoe de dynamieken van geven & ontvangen zich in jouw (liefdes) relaties voordoen? Wil je leren door juist iets aan te nemen hoe je krachtiger wordt? Zowel op prive als op werkgebied?

Zie onze programma s
www.despreng.energy/info@despreng.energy/www.desprengtherapie.nl /0619189998

Ariane Sprengers

Wie strenger is voorzichzelf dan voor anderen, holt een doodlopende weg in.

Hoog tijd voor een oefening in zelfcompassie.

Dit was de kop van een artikel dat ik een hele tijd geleden las in Trouw.
In een eerder blog schrijf ik over P die al jaren in de zorg werkt. Dit doet ze al jaren met hart en ziel. Zorgen is sowieso iets wat ze goed kan en graag doet. Deze kwaliteit zet ze in op haar werk als verpleegkundige. Ook in haar privéleven kennen ze haar als iemand met een groot empathisch vermogen. Ze is gewend om voor de ander klaar te staan.

P is nu een jaar gescheiden. Haar huwelijk liep stuk. En ze is moe.  Echt moe. Ze ziet ook zelf wel dat ze door is blijven rennen. Ik vraag hoe ze in de afgelopen periode voor haarzelf heeft gezorgd. Heeft ze voor zichzelf in deze emotionele periode wat rust, aandacht en zorg?

Hetzelfde patroon ziet ze als collega’s zichzelf over de kop rennen. Doe eens rustig aan, zegt ze dan. Maar als ze zelf behoefte heeft aan rust, gaat er nog een tandje bij. Dat klinkt sociaal en empathisch, maar ergens voel je dat zij met deze houding een doodlopende weg in rent. Is er een uitweg?

Wel volgens psychiater Remke van Staveren. Zij is de initiatiefnemer van Hart voor de GGZ, een beweging die werken met compassie en zelfcompassie in de zorg wil bevorderen. De uitweg  ligt in zelfcompassie, een begrip dat uit het boeddhisme komt. Ook als je niet in de zorg werkt herken je jezelf wellicht in dit verhaal.
In dit artikel in de trouw lees je hier meer over.

In een eerder blog schrijf ik hoe zelfcompassie een antwoord kan zijn ter voorkoming van een care givers burn-out.

Zo logisch als het klinkt, zo lastig is het om begripvol en vergevingsgezind te zijn voor jezelf. Hoe komt dat?
We hebben allemaal een strenge criticus in ons. Vaak zijn dit de stemmetjes die we hebben gehoord in onze opvoeding.
Die criticus is dol op controle. Controle over een situatie, over zichzelf, over anderen.
Loslaten lijkt dan de sleutel voor een leven tot meer levensgeluk en vrijheid.
Gedeeltelijk is dat zo. Maar niet zomaar. De allereerste stap is dat je eerst de verbinding gaat herstellen met jezelf. Je hart weer gaat openen. Een kwetsbaar proces waar zelfcompassie ondersteunend in is.

Er is een oud boeddhistisch verhaal die een mens vergelijkt met een paard en ruiter combinatie.
Deze wil ik graag met je delen.
Je kunt een mens vergelijken met een paard en ruiter combinatie. De ruiter symboliseert het hoofd en de schouders, borstkas. Dat deel is verbonden met het uitoefenen van controle. Het paard staat voor de buik, bekken, benen en voeten. Het paard zorg voor de kracht, betrouwbaarheid, plezier, de gratie van bewegingen en het contact met de aarde. Het is het dierlijke stuk in ons. De ruiter staat voor de richtinggevende kant, overzicht op de omgeving en de invloed op de snelheid van de hele combinatie. Vertrouwen en samenwerking tussen beide is nodig om de combinatie: de mens als heel persoon, tot een gelukkig en goed functionerend individu te maken.

Tweetalig en onbegrip

De ruiter praat best veel. Hij gebruikt de snelheid van de gedachten en de taal van woorden. Het paard kan ook praten. Het kent verschillende talen: gevoelens en emoties, impulsen, spierspanningen, fysieke uitingen. Daarmee maakt het zijn kracht, eigenheid, plezier duidelijk aan de ruiter. Tenminste als deze het horen wil. En dat is lang niet vanzelfsprekend. Bij ons westerlingen is er namelijk in de loop van de eeuwen een overwaardering gekomen op de functie van de ruiter en een onderwaardering voor het paard. De ruiter werd over het paard getild, en denkt vanuit zijn positie alles voor het zeggen te hebben.

Angst voedt onze neiging tot controle

De ruiter (hoofd-bovenlichaam)  is van mening dat het paard minderwaardig is, het is immers laag-bij-de-gronds, dierlijk, ongericht en daardoor afkeurenswaardig. Het echte verhaal is dat de ruiter stiekem bang is dat het paard op hol slaat in zijn ongebreideld enthousiasme. Dan gaat de ruiter strenge stemmen produceren, meestal opdrachten: je moet zus, je moet zo! Je moet je niet aanstellen, beter je best doen! Het schrikbeeld van het op hol geslagen paard doet hem de teugels strak aantrekken. Maar eigenlijk slaat hij zelf op hol: met het vormen van overmatige gedachten, piekeren, zorgen maken, zelfevaluaties die altijd verkeerd uitvallen.

Het paard (rest van het lichaam) ziet het anders. Soms voelt het paard zich voor het karretje gespannen, het levert energie maar de ruiter gaat met de eer strijken. Het paard voelt zich niet gezien. Het kan zijn dat het paard daardoor wegkwijnt en daardoor minder energie levert. Of het paard kan in zijn trouw en loyaliteit ‘alles eruit persen wat erin zit’ in de hoop gezien te worden door de ruiter. Of het paard komt in opstand, haakt bozig af of gaat zich ferm uitdrukken in de taal die hem ter beschikking staat: emoties, spanningen of ziekten kunnen op – voor de ruiter-  zeer onhandige momenten gaan opspelen. Het gaat bokken! In ruiter-taal zegt het paard: heb oog voor mij!

En dan gaat de combinatie ontsporen.

Eigenlijk moet de combinatie even van de weg worden gehaald en even worden nagekeken. Het blijkt dan vaak dat het hart, het communicatiecentrum, gesloten is. Het hart is een veilige plek waar paard en ruiter elkaar kunnen ontmoeten zonder gevaar voor gezichtsverlies (waar met name de ruiter zo bang voor is). Het hart staat voor de wijsheid. Vanuit wijsheid kun je beiden aan het woord laten. De taal van het hart is universeel. Het wordt door zowel ruiter als paard begrepen.

Zelfcompassie en controle loslaten- een oefening.

Ga eens rustig zitten en maak contact met je hart. Dat kun je doen door je ogen even te sluiten, je hand op je hart te leggen, de warmte van je hand toe te laten ter hoogte van je hart. Voel hoe het klopt. Maak zo contact met het verbindingscentrum in jezelf. Buig je hoofd iets en laat je gezicht verzachten. Vraag jezelf wat er te voelen valt, vraag naar de taal van het paard. Soms merk je direct wat jouw paard te zeggen heeft. Het is blij dat het gehoord wordt. In verbinding met het hart raken de scherpe kantjes van het bokken af. Zo kan boosheid weer verdriet worden, bijvoorbeeld om het niet gewaardeerd zijn.

De ruiter heeft ook nog steeds wat te zeggen. Ook in de ruimte van het hart kan zijn kritische stem door de ruimte schallen. Toch, in aanwezigheid van het paard en de welwillende neutraliteit van het hart, kunnen ook bij de ruiter de scherpe kantjes afslijten. En zo kan ook de ruiter oog krijgen voor het paard, waardoor het paard minder noodzaak voelt om te bokken, stil te vallen of op hol te slaan. Ze schenken elkaar hun vertrouwen en de verbinding wordt hersteld. De ruiter buigt het hoofd voor de levenskracht van het paard en het paard accepteert blij de leiding van de ruiter.

Wat een vreugde om weer verbonden te zijn. Verbonden met jezelf. Je hebt de overmatige activiteit van je hoofd losgelaten.

Soms merk je dat je al lang leeft vanuit een schommelstoel.
Je beweegt wel maar komt niet echt vooruit.
Soms heb je dan net dat duwtje in je rug nodig.

 

 

Plan hier gerust een vrijblijvend inspiratie sessie in.
Of kijk in mijn live en online aanbod.

Ariane Sprengers

Weet je dat het leren van zelfcompassie je heel goed helpt een gelukkiger leven te leiden?

Meer weten ?

Vraag nu de gratis videocursus aan

Ontvang tips om in actie te komen

 

 

Ik vergeet voor mijzelf te zorgen.

Klaar staan voor anderen zonder jezelf uit het oog te verliezen.
Hoe doe je dat?


Wat herken jij in het verhaal van Ingeborg en Meriam?

Ingeborg beschrijft haarzelf als een gevoelige vrouw. Ze staat altijd klaar voor een ander. Ze helpt graag. Zo ook voor haar goede vriendin Meriam die haar vertelt dat haar relatie moeizaam verloopt. Haar vriendin voelt zichzelf radeloos en huilt. Ingeborg is oprecht betrokken maar onderbreekt haar vriendin regelmatig in haar verhaal. Ze vertelt haar bijvoorbeeld dat het echt wel goed gaat komen. Ingeborg vertelt dat ze zelf deze ervaring ook kent in haar eigen relatie en dat het ook goed is gekomen.

Meriam ontploft onverwacht: “Je luistert nooit echt naar me” Ik heb verdriet. Ik voel me radeloos en wil het gewoon even kwijt bij je. Ik heb je gewoon nu even nodig. 

Natuurlijk wilde Ingeborg alleen maar helpen, maar haar aanpak maakte het alleen maar erger.
Mensen die er graag voor anderen zijn en de pijn van hen willen ‘ver’helpen , ik noem ze ook wel probleemoplossers, hebben natuurlijk goede bedoelingen. Echter anderen onderbreken zonder echt goed te luisteren en de pijn van de ander te erkennen, kan de emotionele band met de ander beschadigen. Meriam hoopte bewust of onbewust op compassie van haar vriendin. Compassie is een middel dat iemand in staat stelt om pijn te dragen zonder dat die pijn meteen moet verdwijnen.


Empathie behouden voor anderen begint met compassie voor onszelf

Eerst moeten we de band met onszelf in stand houden. Dat wil zeggen dat we ons bewust moeten zijn van ons eigen leed en compassie voelen voor onszelf. Als in bovenstaand voorbeeld Ingeborg openstaat voor haar eigen reacties in relatie met haar vriendin en ze accepteert. En ze compassie heeft voor hoe moeilijk het soms is om te blijven luisteren. Dan kunnen we de ander laten spreken zonder dat we die hoeven te onderbreken of onszelf hoeven af te leiden tijdens het gesprek.


Ze was blij en opgelucht dat ze er kon zijn voor haar vriendin- en ook voor zichzelf. 

Ingeborg was erg geschrokken van de reactie van Meriam. Ze nam even de tijd om bij haar zelf te rade te gaan. Ze beseft dat ze erg ongerust was over haar vriendin toen ze haar verdriet zag. Ze wilde gewoon dat dit zou stoppen. Haar adviezen waren hierop gericht. Dit werkte duidelijk averechts. Ze zag in dat haar vriendin een compassievol oor nodig had. Ook zag Ingeborg in dat deze gebeurtenis toch nog raakte aan haar eigen crisis met haar vriend van een jaar geleden. Met dit inzicht ging ze terug naar Meriam om haar excuus aan te bieden. Ingeborg wilde opnieuw luisteren naar Meriam. Als Ingeborg haarzelf ongemakkelijk begon te voelen, bood ze haarzelf een lange en geruststellende inademing. Ze merkte al heel snel dat het een stuk gemakkelijker werd om naar Meriam te luisteren

 

Plan hier gerust een vrijblijvend inspiratie sessie in.
Of kijk in mijn live en online aanbod.

Ariane Sprengers

Weet je dat het leren van zelfcompassie je heel goed helpt een gelukkiger leven te leiden?

Meer weten ?

Vraag nu de gratis videocursus aan

Ontvang tips om in actie te komen

 

 

 

 

Perfectionisme en kritisch zijn staan mijn verlangen in de weg. Hoe dit te doorbreken?

Koekjesoma

Een training in zelfcompassie?
Vijf dagen?? Wat doe je dan de hele dag? Dat waren de eerste vragen die bij me opkwamen toen een coach me opperde daar eens mee aan de slag te gaan. Vijf dagen herhalen ‘ik houd van mezelf, ik houd van mezelf, ik houd van mezelf’? Zou dat echt iets toevoegen?

Kritisch

Ik ben nogal kritisch als het gaat om trainingen die te pas en te onpas worden aangeboden. Hoezo een training? Wat voor mensen komen daar op af? Welke achtergrond heeft de trainer? Zelfcompassie…het klinkt soft, spiri en weinig onderbouwd. In een kring zitten om een vuur, elkaars handen vasthouden en mantra’s opzeggen, zoiets. Vast heel ontspannend, maar niet wat ik zoek.

Eens kijken wat de website vermeldt. Er blijkt wetenschappelijk onderzoek te zijn gedaan naar zelfcompassie. Verrassend. De uitkomsten daarvan vormen de basis van de cursus en er zijn naast meditaties concrete oefeningen. Kijk, daar houd ik van. Deze training gaat echt ergens over.

Nieuwsgierig stap ik een paar weken later net op tijd binnen in een verbouwde schuur in West-Brabant. Geen hippiesfeer, wel een welkom gevoel. De andere vrouwen zijn er al, ouder en jonger dan ik, hip, neutraal en met enorme uitstraling.

Haast en stress zet ik buiten de deur.

In de eerste meditatie stoppen we onze overtollige bagage in een virtuele tas. Haast en stress zet ik buiten de deur. Het werkt, ik voel me landen op deze warme plek.

Wat me al snel opvalt, is dat er geen drama-gesprekken zijn over ieders leed. Gelukkig. Dat soort uitwisselingen kunnen echt energie uit me trekken. Coach Ariane brengt de theorie en oefeningen liefdevol en kordaat. Door die combinatie blijf ik geboeid. Het gekke is dat het niet allemaal nieuw is wat ik hoor en toch verfrissend door de opbouw.

De term compassiemoeheid komt voorbij. Voor mij een onbekend woord. Ik schrijf het op in mijn schrift en kijk ernaar. Er bestaat dus een woord voor deze specifieke vorm van uitputting. Niet gewoon moe, maar compassiemoe. Anderen herkennen het ook. We zijn een halve dag onderweg.

Denken, oplossen, verhelderen en samenvatten.

Als denker ben ik constant bezig met oplossen, evalueren, verhelderen en samenvatten.
Toch lukt het me om mee te gaan in de beeldende meditaties. Dat verrast me, ik had zinnen verwacht, taal. Maar er komen kleurrijke beelden. Bij de vraag wie mijn lieve ‘koekjesoma’ is, zie ik haar meteen voor me. In mijn geval is het niet mijn oma, maar een andere vrouw die van jongs af aan een grote rol speelt in mijn leven. Zij is mild en oordeelt niet. Wat een rijkdom, besef ik.

Zonder oordelen waarnemen wat er is, weten dat alle andere mensen ook de emoties kennen die door je heen kunnen razen en er goed voor zorgen. Dat zijn de drie basisprincipes van zelfcompassie. We leren er gebaren bij. Ik voel me daar even ongemakkelijk bij, totdat ik merk dat de bewegingen me helpen om de inzichten te doorgronden en te onthouden.

Drie stappen, het klinkt zo simpel

De drie stappen klinken zo simpel. Daadwerkelijk toepassen, blijkt heel wat anders. Mijn zelfcriticus heeft een dominante ruimte veroverd in mijn brein. ‘Hij’ heeft een harde staccato stem. Niets empathie. ‘Harder werken’, dat brengt me verder. Tenminste dat dacht ik altijd.

Inmiddels begin ik andere cursisten beter te leren kennen; de stille, de zich afvragende en de verdrietige. Ze geven me inzicht in mijn eigen patronen, zoals weerstand. Ik vecht wat af van binnen. Maar dat brengt me niet verder en verzacht mijn pijn ook niet. Nee dus, verzet verergert het alleen maar. Pas na een oefening (‘ah, daar is de weerstand’) snap, voel en ervaar ik waar het over gaat.

Naarmate de dagen vorderen, vergaar ik meer inzicht hoe zelfcompassie werkt bij mij. Het is geen tovermantra om alles schoon te spoelen van binnen. Het is een zachte manier om mijn negatieve gedachten te aanschouwen en te laten zijn, zonder er in mee te gaan. Ook ontdek ik over een milde binnenstem te beschikken. Die lijkt verdacht veel op die van mijn ‘koekjesoma’.

Noor van Manen

PS Voor Noor trouwens een spannende eerste stap om haar ervaringen te delen middels haar schrijvers talent in dit blog.
Want dat is haar grote verlangen. Haar schrijverstalent in de wereld te zetten! Maar natuurlijk moet het eerst perfect zijn 😉

Dankjewel voor je verslag Noor. Ik lees graag meer van je.
Ariane

 

Weet je dat het leren van zelfcompassie je heel goed helpt een gelukkiger leven te leiden?

Meer weten ?

Vraag nu de gratis videocursus aan

 

Meer tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Je kunt altijd weer afmelden

 

 

Onverklaarbare lichamelijke pijn en zelfcompassie

het verhaal van Sylvia

Sylvia heeft al jarenlang onverklaarbare lichamelijke pijn. Ze komt vandaag voor de derde keer in mijn praktijk. De vorige keer vertelde ze over een traumatische gebeurtenis die haar drie jaar geleden overkwam. Op dat moment heeft zij letterlijk de dood in ogen gekeken. En dat juist in een periode van blijdschap en nieuw leven. Ze heeft nog steeds veel fysieke klachten: pijn in haar lichaam. Maar de artsen kunnen niets vinden. 
Op zich is dat fijn om te horen. Maar in dit geval lost het niets op want de klachten blijven. Dus wat is er dan aan de hand?

Waarom is Sylvia ten einde raad?

En dat is waarom Sylvia nu ten einde raad is. Ze slikt nu een licht antidepressivum. Ze hoopt dat de pijn dan weg zal gaan. Maar ze slikt de medicijnen tegen beter weten in. Want ze weet dat ze heftig reageert op medicatie. Maar wat moet ze anders doen tegen de pijn? En heel diep van binnen weet ze ook wel dat deze fysieke pijnen te maken hebben met emotionele blokkades. 
Als coach en trainer ben ik mij vooral bewust van mijn eigen lichaam en gevoelens. Ik oefen mijzelf steeds meer om de gevoelens die ik ervaar te vertrouwen. Om mijn intuïtie te gebruiken in zowel mijn werkende als in mijn privé leven.

Ik voel me zwaar worden

Op het moment dat Sylvia tegenover mij zit, voel ik me zwaar worden. Ook voel ik het verzet tegen deze zwaarte. Ik heb de neiging om dit te negeren en eigenlijk precies het tegenovergestelde te laten zien. En ik ben me ook bewust van een druk op mijn borst. Ik deel dit op dat moment dan ook met Sylvia. Ze herkent dit. Er ontstaat een diep verdriet bij haar wat nu omhoog komt. Dan slaat ze haar handen voor haar gezicht. Sylvia is niet gewend deze diepe emoties echt te delen met iemand. Ze kan anderen hier gewoon niet mee belasten. Vooral haar dierbaren niet. Dit zou te zwaar voor hen zijn, denkt ze. Dan voelt ze de schaamte. 

Fysieke en emotionele pijn

Maar Sylvia wil van haar zware gevoel en de fysieke en emotionele pijn af. Daarvoor is ze nu bij mij. Want ze voelt zichzelf afgescheiden, geïsoleerd van de wereld. Haar grote verlangen is dan ook om zichzelf te bevrijden uit deze emotionele gevangenis.
Ik stel haar daarom voor om een reis naar binnen te maken. Een moedige stap, zeker als je gewend bent om allerlei vluchtroutes te creëren om niet stil te hoeven staan bij lastige gevoelens. Juist bij lastige emoties is het belangrijk om een houding te zoeken die comfortabel voelt. Daarom besluit ze te gaan liggen op de bank. 

Met zelfcompassie omgaan met moeilijke emoties.

Sylvia ervaart haar pijn letterlijk in haar lichaam. Als een dikke muur vanaf haar ruggenmerg naar haar maag.
“Mijn lichaam is in twee delen gesplitst”. “Bovenin is het hard en zwart”. “Onderin is er ruimte.”
Vanuit de ruimte in haar lichaam ontstaat een mogelijkheid om naar boven te kijken. Sylvia ziet zwart en donkerte.
Als het te lastig voor haar wordt kan ze in gedachten terug gaan naar de plek waar ruimte is in haar lichaam. Dit wordt haar nieuwe hulpbron. 

Stap 1: Emoties erkennen

Ik nodig Sylvia uit om de emoties die horen bij dit donkere gevoel, echt toe te laten. Tot nu toe heeft ze steeds weerstand gevoeld bij deze gevoelens. 
Sylvia voelt zich bang. Ze kijkt vanuit het donkere gevoel naar het licht. Ze is bang dat ze niet meer deel kan nemen aan het leven wat zich buiten haar afspeelt. 

Stap 2: Verzachten

Ik vraag haar om haar hand op de plek in haar lichaam te houden waar de emotie ‘bang’ zich het meest manifesteert. Om in gedachten bijvoorbeeld een warme handdoek om deze emotie te leggen om deze zo te verzachten. Of als dit lastig is dan de rand van de emotie ‘bang’ te verzachten. 

Stap 3: Troosten

Nu vraag ik haar zich voor te stellen welke woorden of welk gebaar ze nodig heeft: “Ik ben bij je”. 
Daarna vraag ik haar om deze woorden in haar eigen oor te fluisteren. “Ik zie je en ik ben bij je”. 
Niet om deze gevoelens weg te willen hebben, maar juist veel meer om er zorg voor te dragen. 

Stap 4: Toelaten

Sylvia ervaart heel even de ontspanning van het toelaten. Om nu ruimte te durven maken voor dat hele kleine meisje dat ooit zo bang was. Eindelijk ervaart ze de kracht van verzachten, troosten en toelaten in plaats van het verzet hiertegen.

Na afloop deel ik met Sylvia wat ik voelde. Al vanaf het begin van deze sessie voel ik de behoefte haar even te willen omarmen. Omdat ze dit niet gewend is vindt ze het heel erg lastig. Tot nu toe deed ze alles helemaal alleen. Al jarenlang. En het is al heel wat dat ze deze kwetsbare gevoelens heeft kunnen delen.

En Sylvia heeft het proces mooi afgesloten. Eindelijk heeft ze opgeruimd en zichzelf de ruimte en de toekomst teruggegeven. Het was was geen gemakkelijk proces maar het was het zeker waard.

Nu kan ze eindelijk echt vol vertrouwen haar toekomst beginnen.

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

Durf jij te stoppen met doen en dan te voelen?

Hoe is het met jou???

Een vraag die je heel gemakkelijk stelt aan anderen.
Uitdaging: Ik vraag je deze vraag eens om te draaien. Even te stoppen met doen, denken, rennen en jezelf oprecht de vraag te stellen:

Hoe is het met mij?
Hoe is het echt met mij?

Waarom deze boodschap van mij naar jou?
Omdat ik een wens heb dat alle mensen op de hele wereld goed voor zichzelf gaan zorgen.

Door even pas op de plaats te maken kan jij als allerbeste voelen en weten hoe het met je gaat en wat je nodig hebt.
Ja toch! En dat is niet egoïstisch!!

Pas als jij weet hoe het met jou is en wat je nodig hebt kun je in beweging gaan komen. Mensen die goede zelfzorg kennen blijken juist veel veerkrachtiger te zijn in perioden van stress. Ook kunnen ze er gemakkelijker zijn voor de ander.

Misschien ben jij iemand die zich al regelmatig bezig houdt met bewustwording. Daarom kijk je waarschijnlijk deze video en mail. En heb je allerlei goede voornemens na bijvoorbeeld het volgen van een training. In de praktijk ebt het dan ook weer wat weg.

Daarom dit bericht voor jou.
En als je na het volgen van een zelfcompassie training samen met anderen wil oefenen in de allerbeste vriend/in van jezelf blijven is de masterclass zelfcompassie wellicht iets voor jou.

Kijk voor ons complete aanbod : https://despreng.energy/zelfcompassie/

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?
Achter de schermen ben ik druk doende met een compleet online aanbod zelfcompassie. Voor iedereen die niet in de mogelijkheid is om naar De Spreng in Rijsbergen te komen. Binnenkort start ik met een pilot.
Indien je hiervan op de hoogte gehouden wilt worden dan kun je dit het beste laten weten via onderstaande link.

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

Ontvang tips om in actie te komen

 

Welke gedachten belemmeren jou?

Merk jij ook wel eens dat gedachten en oude patronen je belemmeren? Dat je gewoon niet tevreden bent met jezelf. En het niet lukt te leven zoals je eigenlijk wilt. Met een beetje moeite zou je dit zelf kunnen keren, toch?

Maar wat als veranderen niet lukt?

Als veranderen niet lukt, verval je vaak weer in slechte gewoontes, zoals: eten, roken, drinken, te weinig bewegen, teveel tv kijken. Herkenbaar? Gevolg, nog meer stress. Omdat het toch niet lukt.
En juist dit mechanisme zorgt er voor dat je blijft lijden. Je komt in een vicieuze cirkel terecht.
Zelfcompassie en persoonlijk leiderschap helpen jou dit hardnekkige patroon te doorbreken.

Ik ben gewoon niet tevreden met mijzelf

Maar, hoe kan ik nou de allerbeste vriend van mijzelf worden als ik gewoon niet tevreden ben met mijzelf? Denk je dat dan ook? Daarin ben je niet alleen.

Mensen hebben een universele behoefte om erbij te willen horen. Angst om verstoten te worden ligt heel primair in ons oerbrein. Het is dus niet zo gek als jij daar last van hebt.
Misschien hielp het jou eerst om extra streng en kritisch naar jezelf te zijn. Zo kon je jezelf beschermen. In plaats van dat je wat meer begrip kon hebben voor je eigen angsten of je schaamte.
Omdat je niet bent als alle anderen….en dus het gevoel hebt dat je er niet bij hoort.

Kun je voortaan niet gewoon beslissen dat het anders gaat?

Ja en Nee.
Ja, omdat het inderdaad begint met jouw beslissing dat je wilt veranderen: Je loopt vast in werk, financiën, gezondheid of liefdesleven. Je voelt de noodzaak en de pijn.
Pas dan merk je dat het tijd is voor echte verandering.

Nee, omdat de criticus in jou niet blij is met jouw beslissing om milder te worden voor jezelf.  Die criticus is niet zo bevriend met lastige gevoelens.
En dat is niet helemaal reëel, want het leven kent nu eenmaal lastige gevoelens.
Met zelfcompassie leer je met liefdevolle vriendelijkheid en aandacht om te gaan met lastige gevoelens. Net zoals je dit bij een dierbare zou doen.

En wat is persoonlijk leiderschap dan?

Persoonlijkleiderschap betekent dat je verantwoordelijkheid neemt voor alles wat zich aandient. Soms is het zo enorm verlichtend om een potje te klagen.
Anderen zijn de oorzaak van alles. Of als je heel kritisch op jezelf bent, dan ben jij de oorzaak van alles!
Voor even geeft zo’n gedachte je controle. Maar waarschijnlijk is het een manier om lastige gevoelens niet te hoeven voelen.

In de programma’ s Zelfcompassie en de Persoonlijk Leiderschap help ik jou om het avontuur naar binnen te maken.
Om de emotionele blokkades die jou beperken om te zetten naar kracht. Want juist onder deze blokkades liggen jouw schatten. En soms heb je hulp nodig om die te ontdekken.
En het accepteren van hulp kun je in stappen doen.

Weet je dat ik ook aan persoonlijke coaching doe? Met vragen mag je me altijd mailen. ik hoor graag van je.

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

 

Meer informatie over de programma’s kun je hier vinden

Ik ontmoet je graag,

Ariane Sprengers

 

Op de hoogte blijven van activiteiten, gratis tips ontvangen?  Het kan allemaal:

Ontvang tips om in actie te komen

Hoe is het met jou?

Hoe is het met jou??? Hoe vaak stel jij die vraag eigenlijk aan anderen? Best vaak toch?
En draai de vraag nu eens om.

Stop eens met doen, denken en rennen!

En stel die vraag nu eens oprecht aan jezelf:

  • Hoe is het met mij?
  • Hoe is het nu echt met mij?

Als je even pas op de plaats maakt voel je echt hoe het met je gaat. Durf je werkelijk te voelen wat je nodig hebt.

Ja toch? En dat is niet egoïstisch!!

En waarom ontvang jij nu deze boodschap van mij? Omdat ook jij veel gelukkiger zult worden als je beter voor jezelf gaat zorgen. Het is mijn passie om mensen te helpen meer geluk in zichzelf te vinden. Daarom vind ik vind het fijn als ik jou daar mee mag helpen.

Dus…zorg jij goed voor jezelf? 
Pas als jij weet hoe het echt met jou is en wat je nodig hebt kun je in beweging komen. Als je goed voor jezelf zorgt dan ben je veerkrachtiger in perioden van stress. En kun je er beter zijn voor een ander.

Misschien houd jij je al regelmatig bezig met bewustwording. Daarom lees je ook deze mail. En heb je allerlei goede voornemens zoals na het volgen van een training.
Helaas ebt het in de praktijk vaak weer weg. Daarom dit inspiratiebericht voor jou. Als steuntje in de rug.

Want ben jij de allerbeste vriend/in van jezelf?
Als je eerder een zelfcompassie training hebt gevolgd, weet je hoe belangrijk het is de allerbeste vriend/in van jezelf blijven. Maar dat vergt oefening. Het kan lastig zijn dit steeds alleen te doen. Hierin samen met anderen oefenen helpt. Speciaal daarom heb ik de Masterclass Zelfcompassie ontwikkeld.

En ga jij de uitdaging aan? 
Compassie met jezelf hebben is belangrijk. Voor je eigen geluk en voor anderen. Dus is Zelfcompassie nog beter leren, iets voor jou? Doe dan ook mee met het Zelfcompassie Masterclass jaartraject.

De verschillende trainingen en workshops Zelfcompassie die binnenkort starten kun je hier vinden

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

En heb je vragen, twijfels of wil je gewoon meer weten? Dan bel je me toch gewoon! Mailen mag natuurlijk ook.

Ik kijk ernaar uit je te ontmoeten.

 

Op de hoogte blijven van activiteiten, gratis tips ontvangen?  Het kan allemaal:

Ontvang tips om in actie te komen

P.S Wij houden ook niet van spam en afmelden kan altijd.

Teleurgesteld in de liefde: Wat houdt jou tegen?

Ik zou me zo graag willen openstellen voor de liefde. Hoe komt het toch dat ik keer op keer teleurgesteld raak in de liefde?
Dat ik alsmaar ruzie maak met mijn lief of mensen afstoot. Ik wil niets lievers dan knuffelen of vastgehouden worden.

Het lijkt zo simpel.
Het lijkt zo simpel, gewoon vragen toch: “Hou me even vast, omdat ik bang ben of me onzeker voel”? Er is dus iets wat tegen houdt. Maar wat? Wat houdt jou tegen? Er is iets waardoor je jezelf niet vrij voelt om de warmte en de liefde te ontvangen. Ergens zit een blokkade. Misschien heb je wel een idee waar die blokkade bij jou zit; misschien ook niet. Zelfcompassie en Lichaamsbewust zijn helpt je hier duidelijkheid over te krijgen.

Patronen doorbreken, kan ik dat?
Wat doe jij of wat doe jij niet waardoor het jou niet lukt zoals bij al die anderen? In mijn eigen leven ligt de grootste uitdaging in mijn liefdesleven.
Heb ik ervaren dat alles wat ik aan de buitenkant zie niets zegt over de binnenkant. Het is geen reëel beeld. Een bekend spreekwoord is “ Het is niet allemaal goud wat er blinkt” Onder dit dunne laagje goud liggen de kwetsuren verborgen opgedaan in het leven. Denk aan scheiding, verlies, ongewenst kinderloos, ziekte, werk. Waardoor het ook niet lukt om jezelf vrij te voelen en voluit te leven.

Ik wil eerst iets vertellen over blokkades. Iedereen of de meeste mensen hebben of voelen een blokkade. Dat zie je aan de buitenkant niet. Het mooie van mens zijn is dat niets voor niets is. Deze blokkade heeft een functie. Hij heeft in tijden waarin het nodig was je beschermd. Zodat jij verder kon met jouw leven.
Misschien ben jij op het punt aangekomen dat de houdbaarheidsdatum van jouw blokkade verstreken is. Je NU in je leven alleen maar de beperking voelt van jouw blokkade. Je hebt hier flink last van. Dan is er goed nieuws! Pas als je echt de noodzaak voelt om het anders te doen omdat je vast loopt in je leven, of in jezelf, dan is dit het moment om in beweging te komen.

Maar hoe doe je dat dan?
De eerste grote stap is je blokkade te onderzoeken. Zelfcompassie helpt je in het onderzoek naar de onrust,angst,verdriet. De vraag is dan altijd of deze emoties te maken hebben met een situatie die NU speelt? Of triggert het een situatie of verhaal uit jouw eigen verleden of dat van jou ouders?
Waarom reageer jij zo enorm heftig? Voel jij je alsmaar bang in relaties? Durf jij niet boos te worden?

Kan ik dit zelf? Ja en nee. Je blijft het altijd zelf doen maar je hoeft het nooit meer alleen te doen. De blokkades hebben er lang voor gezorgd dat je het alleen bent gaan doen. De kracht van zelfcompassie ligt in de gedeelde menselijkheid. Je hebt misschien lang gedacht dat jij de enige was. Het besef dat alle mensen op de wereld pijn, verdriet of angst voelen kan enorm ondersteunend zijn.

Ik ken dit goed. Als ik me angstig voel dan trek ik me makkelijk terug. En verwijt ik mijzelf dat ik me zo voel of gedraag.
Zelfcompassie heeft mij geleerd om de allerbeste vriend van mijzelf te zijn. Dat betekent zonder oordeel en met een liefdevolle houding een veilige omgeving creeeren om mijn gevoelens te benaderen. Net zoals ik dat bij mijn liefdevolle vriend(in)ook zou doen.
Bij eenvoudige vragen kun je dat in je eentje doen, met oefeningen die ik je kan geven uit mijn trainingen LEEFF! je eigen leven of Zelfcompassie. Maar helaas zijn de meeste levensvragen wat complexer. En helpt het je een diepe transformatie te bereiken in een langer traject waarin je de kracht van support/gedeelde menselijkheid en zelfcompassie ervaart. Alleen dan lukt het je om je blokkades te doorbreken.

Kan angst echt plaats maken voor iets anders?
In al mijn trainingen ben ik altijd diep geroerd door de moed die ik mensen zie hebben om blokkades met de daarbij behorende gevoelens echt aan te kijken. Hoe de angst die lang vernauwend heeft gewerkt plaats maakt voor een liefdevolle vriendelijkheid die ruimte schept. Ik van heel dichtbij mag mee maken wanneer een blokkade het eerste vonkje van verlangen bloot legt. Levensvreugde vrij komt. Vaak een eerste stapje naar een vrij,diep en voluit leven. Hoe zou jij het vinden als jij dat ook kon leren?

 

De verschillende trainingen en workshops Zelfcompassie die binnenkort starten kun je hier vinden

P.S. Kijk snel of je nog gebruik kunt maken van een vroegboekkorting!

En heb je vragen, twijfels of wil je gewoon meer weten? Dan bel je me toch gewoon! Mailen mag natuurlijk ook.

Ik kijk ernaar uit je te ontmoeten.

P.S.2 Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Nooit meer onzeker.

 

“ Nooit meer onzeker. Ik zou graag kunnen blijven staan in alle situaties”. Me altijd stevig voelen en me niet meer zo onzeker. Het liefst zou ik willen dat jij een knopje had dat je om kan zetten zodat ik me stevig voel. Vooral in de omgeving van mijn familie.”.

Dat is de opmerking die ik laatst kreeg van een client. Zij sprak het uit maar stiekem komen veel mensen bij mij met deze wens. Want veel mensen voelen zich vaak onzeker.
Ze keek me best serieus aan. Misschien een klein beetje verlegen want deep down wist ze ook wel dat deze wens niet reëel was. Tenminste van dat knopje….. maar wel de wens van altijd stevig willen zijn.

Nooit meer onzeker zijn?

Ik vroeg haar of ze dit echt meende. Altijd stevig zijn? Nooit meer onzeker…?
Er kwam al wat twijfel. Ze kende de kracht van kwetsbaar durven zijn al in andere relaties. Zoals bij haar man. Hierdoor is er tussen hen een veel diepere intieme relatie ontstaan.

Pleasen en niet schuren

Ik vroeg haar in welke omgeving ze het zo nodig had om stevig in haar schoenen te staan. Minder onzeker te voelen. Dat was bij haar ouders. In een eerdere sessie met opstellingen was ze diep geraakt over de dynamiek die ze voelde in haar stamgezin. In het gezin van afkomst is er vooral onveiligheid ontstaan omdat er veel niet wordt uitgesproken. Een liefdevol gezin wat gewend was om het elkaar naar de zin te maken. Er werd niet geschuurd zeg ik altijd maar. Er wordt niet geknald. Veel please gedrag. Mijn client als oudste dochter heeft tentakels ontwikkeld om alles wat impliciet bleef expliciet te maken. Vaak met alle gevolgen van dien. Zij werd de lastpost. De beste vluchtroute die zij jaren heeft toegepast is die van terug trekken. Afstand nemen. In de opstelling werd dit ook pijnlijk duidelijk. Zij stond buiten de kring en zag hoe iedereen dicht bij elkaar stond. Haar enorme behoefte om dichterbij te komen en zich te verbinden met haar ouders bracht haar in verwarring. De behoefte voelen van verbinding en de angst voor de afwijzing.

Vluchtroute

Ze wilde ook de liefde van vooral haar vader weer voelen. Hij had haar laatst opgebeld omdat hij zag dat het weer wat beter met haar ging. Dat maakte hem blij! Het enige wat mijn client wilde is kunnen zijn wie ze is. Dus soms ook kwetsbaar en onzeker. Ze vond dat haar vader maar een stap moest zetten. Hier hoopte ze al lang op. Teleurstellingen keer op keer zorgden ervoor dat mijn client steeds weer in bekende vluchtgedrag verviel: terugtrekken en hard werken om een goede dochter te zijn. En op haar werk speelde hetzelfde patroon.

Zelfcompassie

Eindelijk kon mijn client erkenning geven aan de pijn van het niet verbonden zijn. Hier zelf ook zorg voor dragen. Dat betekent dat je je open durft te stellen voor het verdriet en alle gevoelens die hierbij horen.  Dus ook met onzekerheid. Natuurlijk is het fijn om een ouder te hebben die kan zien welke pijn je hebt en je hierin kan troosten. Maar soms gaat dit niet. Het is helend om de oermoeder in ons zelf te leren kennen. Met de kwaliteiten van liefdevolle vriendelijkheid vooral in tijden van verlies. Dit is vaak in tegenstelling met de stem die we ook kennen: de criticus. Vaak zijn dat de stemmen van ouders. De boodschappen, hoe goed bedoeld worden vaak impliciet overgebracht. Zoals mijn client die in de periode dat het niet zo goed met haar ging niets hoorde van haar vader. Nu het wat beter met haar gaat is hij weer meer aanwezig. Hier de impliciete boodschap: “Als het goed met me gaat dan hoor ik erbij”.  “Als ik me kwetsbaar opstel dan word ik in de steek gelaten”.

De wereld wacht op meer mildheid en (zelfcompassie)!

Deze client bleek, al is ze half 30 en moeder van 2 kinderen en partner, nog steeds gevangen in het patroon met haar ouders. De doorbraak kwam doordat ze de moed had haar blokkades onder ogen te zien.. Ze durfde deze blokkades als cadeautjes uit te pakken en te transformeren naar kracht! Maar het is niet altijd krachtig om stevig staan zodat je niet omvalt. Het kan ook anders. Ze zag in dat ze een figurant was in iemands anders film. Misschien wel in die van haar ouders. Haar eigen film gaat veel meer over juist de kracht zien in kwetsbaar durven zijn. Zoals Brene Brown zegt:” Met je gezicht in de modder durven vallen en weer opstaan.” Mensen om je heen verzamelen die je hierin steunen en inspireren.
De wereld wacht op meer mildheid en compassie.

Om te transformeren
Is het nodig om oude tot bekende en vaak veilige settings los te laten. Dit proces gaat gepaard met onzekerheid en twijfels. Ik ken deze twijfels op ook zo goed in mijn leven. Hier in een volgend blog meer over. Uit ervaring weet ik nu dat dit de signalen zijn van groei. Moed is de bereidheid om bang te zijn en het toch te doen!

 

Wil jij ook weten wat je kunt doen om in actie te komen? Bekijk hier onze activiteiten: 

Ik ontmoet je graag.
Ariane

 

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

 

Zelfcompassie ter voorkoming van caregivers burnout!

Hoe het ontwikkelen van zelfcompassie helpt ter bescherming en voorkoming van een caregivers burnout!

Zelfcompassie ter voorkoming.

P  werkt in de zorg. Dit doet ze al jaren met hart en ziel. Zorgen is sowieso iets wat ze goed kan en graag doet. Deze kwaliteit zet ze in op haar werk als verpleegkundige. Ook in haar privé leven kennen ze haar als iemand met een groot empatisch vermogen. Ze is gewend om voor de ander klaar te staan.

P is nu een jaar gescheiden. Haar huwelijk liep stuk. En ze is moe.  Echt moe. Ze ziet ook zelf wel dat ze door is is blijven rennen. Ik vraag hoe ze in de afgelopen periode voor haarzelf heeft gezorgd. Heeft ze voor zichzelf in deze emotionele periode wat rust, aandacht en zorg? P ziet dat ze dit wel jaren tegen anderen heeft geroepen: “Zorg goed voor jezelf”. Maar voor zichzelf deze aandacht en zorg gunnen, dat voelt egoïstisch.

Zo is ze nu eenmaal opgevoed.

Ook voelt ze de werkdruk op haar werk. Ze laat haar collega’ s en patiënten niet graag in de steek. Want ze is bang dat ze dan helemaal instort of zelfs nog meer verlies leidt.

‘Zelf-compassie = motivatie-ondermijnend’

Hoe moet het nu als we steeds zacht en vriendelijk zijn voor onszelf? Dan presteren we toch niets meer? We komen niet meer van de bank!
Onze kritische stem zegt ons dat we flink moeten zijn. En onszelf moeten aanpakken. Dat we hard en kritisch moeten zijn, om dingen voor elkaar te krijgen. Dit leidt tot cultureel gesteunde overtuigingen als: ‘Het kan altijd beter. (Dus: het is nooit goed genoeg.)’ En: ‘Er kan nog een schepje bovenop.’
Uit onderzoek van Kristin Neff blijkt dat zo’n opjagende en scherpe interne criticus ons in werkelijkheid uitput. Het ondermijnt ons zelfvertrouwen en leidt tot faalangst. In de zorg een veel gezien verschijnsel.
Onderzoek toont aan dat mensen met zelfcompassie hoge persoonlijke maatstaven hanteren, maar dat ze zichzelf gewoon niet afstraffen als ze daar niet aan voldoen. Dit betekent dat ze minder bang zijn om te falen en dat ze eerder geneigd zijn het opnieuw te proberen en door te zetten als iets niet gelukt is.

Goede vriend.

Hoe zou jij jouw beste vriend aanspreken als hij/zij een fout heeft gemaakt? Of als je ziet dat de ander het moeilijk heeft…..Hoe is dan jouw houding? Waarschijnlijk heel begripvol, toch? Het is een goede oefening in zelfcompassie,  jezelf afvragen of je tegenover een vriend milder bent dan tegenover jezelf.

Oefening hiervoor zie mijn eerdere blog/vlog 

Compassieonderzoeker Kristin Neff zegt dat mensen die zelf-compassie hebben vaak zorgzamer en ondersteunender zijn in persoonlijke relaties, compassievoller zijn naar anderen. 

Train jezelf

Probeer het eens een week uit! Creëer iedere dag een moment waarin je even stil zit en niets doet. Je aandacht naar de adem brengt. Leg dan een hand op je hart of op een andere plek van je lichaam die voor jou troostend aanvoelt en spreek dan de volgende zin uit naar je zelf:”Jij bent oké. Ik heb je lief zoals je nu bent. Of gebruik hiervoor je eigen zinnetjes.

Werk jij in de zorg of ben je manager in de zorg?

En wil je eens brainstormen met mij over hoe zelfcompassie voor jou of binnen de organisatie waar je werkt ondersteunend kan zijn! Neem gerust contact met mij op.
0619189998 Of neem eens een kijkje in ons bestaande aanbod.

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

P.S. Ook op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Afmelden kan altijd.

 

 

 

 

 

 

 

Hard werken is voor watjes, zelfzorg is voor bikkels.

Stress door schaamte en schuld.

Tijdens een 8 wekelijkse training Zelfcompassie verteld een deelneemster aan ons dat ze stress ervaart en hier eigenlijk niet had willen zijn.

De deelneemster in kwestie ken ik als een stevige vrouw. Iemand met een verantwoordelijke functie, sport regelmatig , sociaal leven, getrouwd, moeder, dochter….En dan ineens hoort ze dat haar liefde niet meer met haar verder wilt. Sterker nog …..er is zelfs een ander in het spel en dat blijkt een goede gezamenlijke vriendin te zijn. Heel haar leven op haar kop.

Schaamte en Schuld zorgen voor nog meer Stress en hoe je dit voorkomt.

Thema van deze 6e bijeenkomst ging over, moeilijke emoties onder ogen zien. De deelneemster verteld dat ze alsmaar aan het huilen is. Logisch lijken deze emoties mij bij het Verlies van huis en Liefde, Veiligheid. Ze wilt hier niet met deze tranen zijn. Ze huilt thuis al zoveel. Tijdens deze bijeenkomst werd duidelijk dat haar Angst voor afwijzing of er niet bij te horen ten grondslag lag aan hier niet willen zijn. De Schaamte voelen (die vaak onder de moeilijke emoties liggen) ging over :”IK SCHAAM ME OM NIET ALS BIKKEL GEZIEN TE WORDEN” Op het moment dat ze kon uitspreken dat er ook schaamte werd gevoeld verloor de schaamte en tevens de angst zijn kracht. Waardoor de stress verminderde.

Schuld en schaamte bij verlies.

Meestal voelen we onszelf slecht over ons zelf als dingen echt mis gaan in ons leven, als we bv onze gezondheid, welvaart, liefde of werk kwijt raken.
Eerst hebben we dan een slecht gevoel en dan gaat het als volgt:

  • “Ik vind dit gevoel niet prettig.”
  • “Ik wou dat ik dit gevoel niet had.”
  • “Ik zou dit gevoel niet willen hebben”.
  • “Er is iets mis met mij om dat ik dit gevoel heb.”
  • “Ik ben slecht.”

Waar of niet waar?

Steeds typische herhalende gedachten die door onze geest gaan als het leven moeilijk wordt en die vaak uit de vroege jeugd stamt ( negatieve kernovertuigingen) blijken in onze meest kwetsbare momenten waar te zijn.

  • “ Er is iets mis met mij”
  • “ Ik ben het niet waard om geliefd te worden”
  • “ Uiteindelijk ben ik alleen”.
  • “ Ik ben hulpeloos”.
  • “ Ik voldoe niet, ik ben niet goed genoeg’
  • “Ik ben een mislukking”

Lessen voor goede Zelfzorg in tijden van Stress en Kwetsbare momenten.

  • Schaamte is een universele emotie inclusief de negatieve kernovertuigingen die hieraan ten grondslag liggen. De overtuigingen die mensen over zichzelf hebben zijn feitelijk beperkt in aantal. Het zijn er misschien maar een stuk of 10. Aangezien we met meer dan 17 miljard mensen op deze planeet zijn, kunnen we ervan uitgaan dat we datgene waarvan we denken dat het ons anders maakt dan de rest van de mensheid, in feite gemeen hebben met een half miljard mensen J
  • Zelfcompassie is een remedie tegen schaamte en moeilijke emoties.
  • Schaamte wordt door zwijgen in stand gehouden. ( Je bent zo ongeliefd als je geheimen.)
  • Negatieve kernovertuigingen onthullen, allereerst aan onszelf, ontkracht de macht die zij over ons hebben.

Ben jij echt die Bikkel om in 5 dagen de stap naar goede zelfzorg te zetten.

Ik start van 15 t/m 19 april 2018 een 5 daagse Zelfcompassie training intens. Deze keer speciaal voor vrouwen met name proffesionals die zelfcompassie in werk en prive leven willen laten samenvloeien. Op een inspirerende buitenlocatie in De Spreng. Waarom deze keer special voor vrouwen lees hier meer.

De reactie van een deelnemer uit een vorige training is allesomvattend.

“De compassietraining was voor mij een echte eye opener: kijken naar al je gevoelens zonder te oordelen, en zelfs nog een stap verder: met zachtheid, aandacht en zelfs nieuwsgierigheid. Dat klinkt simpel, maar zonder deze bewuste stap af en toe in te bouwen nemen je eigen vooroordelen, patronen en kritische blik het al snel weer over. Ik heb andere kanten van mezelf leren kennen: een breder pallet aan gevoelens en emoties. En het mooie is: door ook bij negatieve emoties stil te staan spelen ze veel minder op!”
Mirjam
Beroep: Begeleid veranderprocessen in teams als zelfstandig onderneemster.

Hoe leer jij Zonder Inspanning op Stress momenten goed voor jezelf te zorgen?

Het is eigenlijk heel eenvoudig.
Precies zoals jij een dierbare op zo n moment ook zou behandelen.

Oefening
Neem pen en papier en schrijf je eerste gedachten op naar aanleiding van de volgende vragen:
1. Denk eens terug aan de keren dat een goede vriend het op een of andere manier moeilijk had, stress had-pech had gehad, dat er iets mislukt was, zich niet goed genoeg voelde.Wat zou dan typisch jou manier  zijn om op je vrienden te reageren? Wat zeg je/ welke toon sla je aan? 

Noteer wat je hebt ontdekt.

  1. Denk nu terug aan de keren dat jijzelf het op een of andere manier moeilijk had, gestresst was-pech hebt gehad, dat er iets mislukt was, je niet goed genoeg voelde. Wat zou dan typisch jouw manier zijn om daarop te reageren? Wat zeg je dan in jezelf? Welke toon sla je dan aan? 

Wat heb je ontdekt?

Grote kans dat je bij die 78 % hoort als het gaat over zelfzorg.
Deze houding en attitude naar jezelf zeker als dit langdurig aanhoudt kunnen de oorzaak zijn voor lichamelijke en burnoutklachten.

Een mooie manier om een patroon te doorbreken, als je merkt dat de kritische stem naar jezelf vaak aan het roer staat en deze niet meer effectief is. Natuurlijk ban je deze kritische stem niet in één keer uit, hij of zij is hardnekkig, maar deze ervaringsoefening geeft wel een goede manier om jezelf bewust te maken van het patroon én van de uitwerking ervan.

Zelfcompassie MSC 5 daagse intensief voor vrouwen.
15 t/m 19 april 2018

Tijden: Zondag t/m donderdag  van 10.00 t/m 17.00 uur
Woensdag van 10.00-12.30 uur
Locatie: De Spreng Rijsbergen

Voor alle informatie bekijk onze pagina over Compassie MSC 5 daagse intensief voor vrouwen.

Of meld je direct aan!

 

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

 

Veiligheid en vertrouwen via kwetsbaarheid

De kracht van kwetsbaarheid

Wat is kwetsbaar zijn?
Kwetsbaar zijn is voorbij de criticus gaan naar de echte gevoelens in jezelf. Zoals angst en schaamte.

Kijk en luister meer hierover in mijn vlog

Wat maakt het nou zo moeilijk om kwetsbaar te zijn?

Er zit natuurlijk een risico aan. Want je loopt de kans om uitgelachen te worden. Of niet meer als sterk over te komen. En het risico om afgewezen te worden…..

Dus onze interne criticus is hier niet zo blij mee. Die heeft niet zoveel met pijn of dit soort lastige gevoelens. Die vertelt dan bijvoorbeeld tegen je  “Laat maar, doe maar niet”.

Angst en schaamte

Dat zijn de gevoelens die iedereen kent. Brene Brown spreekt over schaamte als een emotie die vaak onder de angst ligt. Schaamte is een erg krachtig gevoel. Het kan je leeg trekken. Maar het helpt om gevoelens van schaamte uit te spreken zodat ze kracht verliezen.

Moed
Er is heel wat moed voor nodig om kwetsbaar te zijn. Zeker in relatie met anderen. En het vraagt moed om als eerste je masker af te zetten en te laten zien wat er echt in jou leeft. Als de ander daarmee begint dan wordt het vaak al veel gemakkelijker. Je ziet dat je niet de enige bent. Je voelt zelfs de verbinding of de ontmoeting met de ander. Dit gaat zoveel dieper dan je misschien gewend bent. En dan durf jij het ook.

Kracht van kwetsbaarheid.
De kracht van kwetsbaar durven zijn is de ontmoeting, verbinding, inspiratie en plezier die het je oplevert. En vaak gaat dit ook gepaard met gevoelens van verdriet of met conflicten. Dan ontstaat er een gevoel van samen. Een cliënt vertelde mij dat ze zich juist gedragen voelde op die momenten waarop ze zich kwetsbaar durfde op te stellen. Het was iemand die gewend was alles alleen te doen. En hier ook nu weer op dreigde vast te lopen.

Werkvloer
Managers en leidinggevenden zijn gebaat bij samenwerken en team building. En ze zijn nog niet zo gewend om kwetsbaarheid in te zetten om dit te bereiken. Het nieuwe leidinggeven betekent dat je als manager niet altijd meer de sterke hoeft te zijn of de onaanraakbare. Integendeel, ze kunnen hier juist een inspirerende rol in hebben. Gelukkig is hier een mooie ontwikkeling gaande. Laatst hoorde ik van een deelnemer uit een training dat de naam van haar functie was veranderd van HumanRecources manager naar HumanBeing manager.

Oefenen
Kwetsbaar zijn is een kwestie van oefenen en doen. Je adem helpt je in moeilijke situaties. Als het kwetsbaar voelt breng je aandacht naar je adem. Naar die delen in je lichaam waar je bijvoorbeeld de angst voelt. Meditatie en Zelfcompassie kunnen hierbij ook ondersteunen.

Veiligheid en vertrouwen via kwetsbaarheid

Een mooie basis om te groeien en te ontwikkelen in je privé/werkleven.

Ik deel regelmatig mijn ervaringen over zelfcompassie en kwetsbaar zijn. Voor een boeiend inkijkje, abonneer je op mijn YouTubekanaal. Of abonneer je via de link  en scroll door naar rechts onderaan de pagina. nieuwsbrief .

 

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Wij houden ook niet van spam.

Over Ariane

Ariane

Je kritische stem herkennen versus zelfcompassievolle stem

 

78% van de mensen is significant compassie voller naar anderen dan naar zichzelf , maar 2% is compassievoller naar zichzelf dan naar anderen, en bij 20% is dat ongeveer gelijk. Dit uit onderzoek Kristin Neff.

Deze week een oefening om eens na te gaan hoe dit bij jou zit? .
Een oefening die je helpt na te denken over de manier waarop je gewoonlijk met jezelf omgaat. Omdat zelfcompassie onder andere betekent een goede vriend voor jezelf zijn, helpt het te vergelijken hoe we onszelf in stressvolle tijden behandelen versus hoe we goede vrienden in vergelijkbare situaties behandelen.

Kijk en luister meer hierover in mijn vlog

Oefening
Neem pen en papier en schrijf je eerste gedachten op naar aanleiding van de volgende vragen:
1. Denk eens terug aan de keren dat een goede vriend het op een of andere manier moeilijk had, stress had-pech had gehad, dat er iets mislukt was, zich niet goed genoeg voelde.Wat zou dan typisch jou manier  zijn om op je vrienden te reageren? Wat zeg je/ welke toon sla je aan? 

Noteer wat je hebt ontdekt.

2. Denk nu terug aan de keren dat jijzelf het op een of andere manier moeilijk had, gestresst was-pech hebt gehad, dat er iets mislukt was, je niet goed genoeg voelde. Wat zou dan typisch jouw manier zijn om daarop te reageren? Wat zeg je dan in jezelf? Welke toon sla je dan aan? 

Wat heb je ontdekt?

Grote kans dat je bij die 78 % hoort als het gaat over zelfzorg.
Deze houding en attitude naar jezelf zeker als dit langdurig aanhoudt kunnen de oorzaak zijn voor lichamelijke en burnoutklachten.

Een mooie manier om een patroon te doorbreken, als je merkt dat de kritische stem naar jezelf vaak aan het roer staat en deze niet meer effectief is. Natuurlijk ban je deze kritische stem niet in één keer uit, hij of zij is hardnekkig, maar deze ervaringsoefening geeft wel een goede manier om jezelf bewust te maken van het patroon én van de uitwerking ervan.

Dit was het weer voor deze week!

Ik deel regelmatig mijn ervaringen over zelfcompassie en kwetsbaar zijn. Voor een boeiend inkijkje, abonneer je op mijn YouTubekanaal.

O ja mocht je vragen hebben dan kun je reageren via mail, of YouTubekanaal.. Ik zal in mijn volgende vlog hier weer verder op ingaan.

Wil jij ervaren hoe zelfcompassie in jou privé/werk leven gaat bijdragen aan een gezonde balans.
Dan attendeer ik je  op de start van de 8 wekelijkse MSC training 26 januari in De Spreng Rijsbergen bij Breda. Er zijn nog 3 plaatsen vrij.
Meer info

 

P.S. Ook op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Afmelden kan altijd

De zelfcriticus en een mogelijk medicijn: zelfcompassie

Onze zoektocht naar geluk

Af en toe bekruipt me het idee dat we met z’n allen een wereld hebben gecreëerd waar het lastig is het geluk nog te vinden. Als ik bij mezelf kijk dan zijn de momenten waarin ik me het gelukkigst voel momenten waarin er rust en aandacht is voor mijzelf en momenten waarin er verbinding is met de mensen waarvan ik hou. Daarnaast voel ik me gelukkig als ik in de samenwerking met collega’s de verbinding ervaar en het in een training die ik geef ontstaat met de groep op een individueel groepslid of iemand die ik coach. Door het werk dat ik doe komen deze momenten regelmatig voor. Zo voel ik me een gezegend mens. Daar tussendoor zijn er echter genoeg momenten om mezelf in de hectiek te verliezen. En ik zie veel mensen om me heen die alleen maar aan het hollen zijn van het éne in het andere.

Om eerlijk te zijn zijn ze flink de weg kwijt zijn naar het pad van geluk. Gelukkig zijn veel van deze mensen onbewust onbekwaam. Dat wil zeggen dat ze zich niet bewust zijn van hun eigen gedrag en er ook weinig last van hebben. Vooral de wereld buiten zichzelf deugt niet. Ze zijn zo hard aan het hollen de hele dag, dat ze nauwelijks tijd hebben om iets te voelen. Rennen van het ene zoethoudertje naar het andere (vaak materiële zaken). En drogeren zichzelf daarnaast met alcohol, sigaretten, gamen, gokken, seks etc. Maar op het moment dat de mallemolen tot stilstand komt, slaat de paniek toe.

En juist dat kan elk moment gebeuren zowel door een interne gebeurtenis (ziekte) of door een externe gebeurtenis (ontslag, verlies etc). Er zijn ook heel veel mensen die wel in staat blijven te voelen. Die hebben weer allerlei andere manieren gevonden om de mallemolen draaiende te houden. Eén daarvan is de zelfcriticus.

Zelfcriticus

Als we door door ons leven hollen en proberen alle ballen in de lucht te houden, worden we gegeseld door de ontmoedigende zweep van de criticus. En wel door onszelf. Want natuurlijk laten we steken vallen. En natuurlijk is er van alles aan te merken op hoe we het allemaal doen. Streven naar perfectie is ons aangeleerd. Voor fouten maken moet je je schamen. Dus straffen we onszelf hard met kritiek. En als we het zelf doen dan nemen we de ander de wind uit de zeilen. Blijkbaar is dat beter voor ons ego.

Het resultaat is dat we aan het eind van een dag, waarin we ons stinkende best hebben gedaan, moe en ontevreden over onszelf ons bed in gaan. Vaak kunnen we dan de slaap niet goed kunnen vatten. Want we zijn nog bezig met alles wat we fout gedaan hebben. En  met wat er morgen weer allemaal op ons to-do lijstje staat.

Misschien denk je nu: “ja maar zo erg is het bij mij niet!” Dan ben ik echt oprecht blij voor je als het zo is. Maar het zou ook kunnen zijn dat je jezelf voor de gek houdt. Want bij heel veel mensen is het wel degelijk zo erg. Vandaar ook dat zoveel mensen depressies hebben, last van allerlei angsten en met overspannen of burn-out klachten thuis zitten. Je kunt er donder op zeggen dat hier een sterke interne criticus verantwoordelijk voor is.

Voorbeeld uit eigen doos

Vandaag had ik een dag waarin mijn zelfcriticus flink de ruimte kreeg. Het was een dag waarin ik veel dingen wilde doen, zoals dit blog schrijven, en er allerlei dingen tussen door kwamen die mijn aandacht vroegen. Vooral op dagen waarin ik niet in de uitvoering zit, ligt dit op de loer. Mijn kinderen willen dan van alles van me. Ik doe het, maar niet van harte. En ik krijg ruzie omdat ik me niet gezien voel. Mijn moeder vraagt om aandacht, terwijl ik juist haar nodig had. Mijn partner, die ik om support vraag, is niet bereikbaar en belt me later als ik eigenlijk weer met andere dingen bezig ben.

Allerlei lopende zaken vragen mijn aandacht. En ik heb het gevoel dat ik mijn collega’s in de steek laat, omdat ik niet toe kom aan dingen die ik beloofd hebt te zullen doen. Gevolg: ik voel me een waardeloze moeder, dochter, partner en collega. En er is weinig zinnigs uit mijn handen gekomen. Maar ik ben wel de hele dag aan het rennen geweest. Dus de zelfcriticus verkneukelt zich en gooit er nog een schepje bovenop: “Zie je wel, je bent helemaal niet geschikt om dit werk te doen. Hoe kan jij in godsnaam mensen helpen als je er zelf zo’n potje van maakt”. Ellende compleet.

Mijn medicijn: zelfcompassie

Vroeger zou ik erg veel medelijden met mezelf hebben gehad. Ik zou niks meer hoeven te doen. En had ik ook zeker dit blog niet geschreven. Ik zou met een dekentje op de bank gaan liggen met een ongezonde snelle maaltijd, kijkend naar een heerlijk drama. Dat had instant opluchting gegeven, echter geen voldoening.

Nu heb ik zelfcompassie ingezet. Heb ik mijn tranen de vrije loop gegeven, heb ik gevoeld waar mijn behoefte lag. En dat was gewoon even huilen, zonder er veel woorden aan te geven. Dit heb ik ook uitgesproken. Ik wil niet praten. Ik wil gewoon even huilen, net zolang als het nodig is. Vroeger zou ik bang geweest zijn dat als ik eenmaal zou beginnen met huilen, er geen einde aan zou komen (schrikbeeld van mijn moeder die dagen achter elkaar kon huilen, in mijn beleving dan hé). Inmiddels weet ik dat het goed is de tranen de ruimte te geven en dat dat nooit erg lang duurt. Waarschijnlijk ook omdat ik ze regelmatig laat vloeien. En met het laten stromen heb ik de zelfcriticus op non actief gezet. Als ik contact maak met mijn behoefte en daar gehoor aan geef, dan is er geen plaats voor hem of haar.

Kwetsbaarheid toelaten

En nu weet ik ook weer dat ik een goede coach en trainer ben. Want dat kan ik alleen zijn doordat ikzelf het levende voorbeeld ben. Mijn kwetsbaarheid toe kan laten en ook kan delen met jullie. Op het moment dat ik super woman ben geef ik alleen maar het slechte voorbeeld. Hoe kan het dan toch zijn dat ergens diep van binnen ik zo graag super woman wil zijn? Waarschijnlijk omdat ik, net zoals jij, van jongs af aan op allerlei manieren geïndoctrineerd ben. Geindoctrineerd dat super woman en super man de succesvollen en de gelukkigen zijn van deze wereld. Mooi niet!!!!

Mijn blog is nu geschreven en ik voel me voldaan. Tijd om te relaxen en samen met mijn jongste dochter iets leuks te gaan doen.

Wat kan zelfcompassie voor jou doen?

Nieuwsgierig naar wat zelfcompassie voor jou kan doen?

Bij de Spreng bieden we hiervoor verschillende mogelijkheden, een training zelfcompassie en een Masterclass zelfcompassie. Ook kun je een een individueel zelfcompassie traject doen, neem daarvoor contact met ons op. We zien je graag!

 

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

 

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

 

Zelfcompassie: bewuster leven met compassie

Zelfcompassie, wat moet je je daarbij voorstellen?

“Stel je toch niet zo aan.” “Anderen hebben het veel moeilijker.” “Zet je schouders eronder!” etc…..

Als ik me bewust word van deze stemmetjes in mijzelf, wat niet altijd zo gemakkelijk is, dan word ik op schrikbarende wijze geconfronteerd met de liefdeloze manier waarop ik mijzelf toespreek.

Helpt dit mijzelf?! Nee, dit helpt mij niet om een tevreden levenshouding aan te nemen. Maar hoe dan wel? Of hoe verander ik dit? Tijd, geduld en vooral zelfcompassie zijn hiervoor nodig.

Kristin Neff (psychologe en boeddhist) schreef er een boek over: “Zelfcompassie, stop jezelf te veroordelen”. Zij ontdekte dat zelfcompassie de sleutel naar geluk is. Hieronder een korte samenvatting van de essentie.

Wat is zelfcompassie?

Onder zelfcompassie verstaat Neff het vermogen om jezelf in pijnlijke situaties te troosten. Dit in plaats van jezelf te veroordelen om het feit dat je iets ‘fout’ hebt gedaan. We hebben allemaal onze tekortkomingen. Dat valt niet te ontkennen. En dat dit ook pijn veroorzaakt, hoort erbij. Hier met compassie op reageren brengt geluk.

We hebben allemaal zo onze momenten dat het wat tegen zit. Of dat het je dag niet zo is.

Als we een niet zo prettige reactie hebben ontvangen van een dierbaar iemand, dan kan dat een reeks aan negatieve gedachtes oproepen over ons zelfbeeld of relatie met die persoon. Dat is het moment om onszelf op vriendelijke en meelevende wijze te laten weten dat het prima is om verdrietig te zijn over iets dat tegen zit. Neff stelt zelfs voor om jezelf op zo’n moment even te aaien of vast te pakken, om het knuffelhormoon oxytocine op te wekken. De oxytocine verlaagt het schadelijke stresshormoon cortisol.

Wat is nu het verschil tussen zelfcompassie en zelfwaardering?

Zowel zelfwaardering als zelfcompassie kunnen ondersteunend zijn. Echter, aan zelfwaardering kleven ook nadelen.

Het klopt natuurlijk dat een positief zelfbeeld gezond is. Maar de basis waarop dat zelfbeeld rust is cruciaal. Bij zelfwaardering baseer je je positieve zelfbeeld op het vergelijken met anderen. Op beter zijn dan anderen. Bij zelfcompassie ga je uit van onze gedeelde menselijke eigenschappen.

Zelfcompassie en zelfmedelijden.

Bij zelfcompassie gaat het erom dat je doet wat voor jou het beste is. Dit kan niemand anders voor jou bepalen. Een dag in je bed liggen vol met zelfmedelijden, als het een dag niet meezit, is niet de bedoeling. Het kan heel lastig zijn om zelfmedelijden en zelfcompassie uit elkaar te houden. Alleen jij weet het beste wat het verschil is en te doen wat voor jou het beste werkt.

Stop jezelf te veroordelen

We zijn best streng voor ons zelf. In onze westerse cultuur krijg je nogal eens het signaal dat je je schouders eronder moet zetten. We doen heel erg hard ons best om dingen te bereiken, en straffen onszelf als dat (nog) niet lukt. Vaak worden we bang om hiermee te stoppen vanuit de overtuiging dat we dan niets voor elkaar kunnen krijgen. We doen dit dus ook vanuit zelfbescherming. Het tegendeel blijkt waar te zijn. Als het al werkt om onszelf te bekritiseren, dan is dat omdat het angst oproept. De daadkracht die we door zelfcompassie ontwikkelen, is echter gebaseerd op liefde, niet op angst.
Zelfcompassie bestaat volgens Kristin Neff uit 3 componenten

  1. Vriendelijkheid jegens ons zelf
    Het vraagt erom dat we niet kritisch en veroordelend tegenover onszelf staan. Maar juist zachtmoedig en begripvol. Zoals we dat ook voor een vriend of vriendin zouden doen.
  2. Erkenning van onze gedeelde menselijkheid
    Dat we ons verbonden voelen in het ervaren van het leven. In plaats van afgescheiden en van iedereen vervreemd, door ons lijden.
  3. Mindfulness
    Dat we onze ervaring uitgewogen aandacht schenken en onze pijn niet negeren noch overdrijven.

Hoe bereiken we deze drie essentiële bestanddelen en hoe combineren we deze?

Door te oefenen! Praktische zelfcompassie is een veilige en effectieve manier om zelfcompassie te beoefenen. Het verankert de zelfcompassiebeoefening in de gewone dagelijkse activiteiten.

In de Spreng bieden we een programma van 9 sessies: de Compassie Training. Deze training is gebaseerd op het fundament van Mindfulness en de leer van Kristin Neff.

Aanrader is ook om haar boek te lezen. Helder en in begrijpelijke taal wordt daarin verwoord wat Compassie betekent. Met hierin voorbeelden uit haar eigen leven.

Zelfcompassie
Zelfcompassie, stop jezelf te veroordelen – Kristin Neff

Als je besluit een training te gaan volgen in De Spreng ontvang je het boek.
In de training oefen je veel. Zowel thuis als met elkaar tijdens de training.
Hieronder wat tips om thuis voor het oefenen van het vergroten van zelfcompassie:

  1. Een eenvoudige manier om jezelf te koesteren en te troosten wanneer je je ellendig voelt, is jezelf zachtjes omhelzen of strelen. In het begin misschien wat raar maar je lichaam heeft dat niet in de gaten. Dat reageert gewoon op het fysieke gebaar van genegenheid.
  2. Als je merkt dat je wat denigrerend over jezelf denkt, probeer dan je houding zo te veranderen zoals je ook tegen een goede vriend zou praten. Die zou je niet zo gauw afsnauwen als jij naar jezelf doet.
  3. Schrijf voor jezelf eens 3 manieren op hoe jij nu al voor jezelf zorgt:
  • Fysiek: oefening, massage, warm bad, kop thee
  • Mentaal: meditatie, een grappige film kijken, een goed boek lezen
  • Emotioneel: hond aaien, krant lezen, koken
  • Relationeel: met vrienden afspreken, verjaardagskaart sturen, spelletje doen
  • Spiritueel: bidden, in de natuur wandelen, anderen helpen

Wil je graag meer weten over hoe je Compassie kunt integreren in jouw leven? Of ben je geïnteresseerd in een training? Neem dan contact met ons op.

 

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan