Herhalende patronen, waarom gebeurt toch steeds hetzelfde?

Waarom gebeurt toch steeds hetzelfde?

En waarom krijg ik toch steeds last van spanningen? Dat was wat Marianne dacht. En ze wil daar hulp bij. Want Marianne komt niet verder in haar leven. Steeds komt ze in dezelfde patronen terecht. Daardoor blokkeert ze in haar relatie maar ook in haar werk. Ze is daarbij vooral gericht op de behoeften van anderen. En juist daar krijgt ze steeds meer last van. Het zorgt telkens opnieuw voor spanningen en dat maakt haar ziek.

Marianne komt bij mij omdat ze haar eigen ruimte wil voelen. Ze wil de patronen nu eindelijk echt doorbreken.
We gaan via een een opstelling dieper naar de oorzaak kijken. Zo ontdekken we waar deze spanningen en patronen vandaan komen.
Systemisch werken via een opstelling betekent dat je de client helpt om zichzelf te openen en te leren voelen. En juist hierop te durven vertrouwen. Maar hoe kom je eigenlijk in zo’n patroon terecht?

Ben jij ook zo loyaal naar je ouders?

Als kind zijn we meestal onbewust loyaal naar de verhalen van onze ouders. En daardoor bouwen we onbedoeld blokkades op. Juist deze blokkades weerhouden ons het leven te leiden wat bij ons past. Het leven waar we zelf echt gelukkig van worden. En dat leidt weer tot patronen.
Voor het werken met individuele opstellingen werk ik met vloerankers. Dit zijn a4tjes met een thema. Je legt ze op de grond. Voor ieder thema gebruik ik zo een apart blaadje.
Marianne legt een blaadje op de grond voor haarzelf. En een ander blaadje voor haar verlangen naar ’ruimte’.
Dan neemt ze plaats op ieder blaadje. Marianne neemt de tijd en voelt. Op haar eigen plek ervaart ze direct benauwdheid. Het blaadje met ‘ruimte’ lonkt naar haar. Daarom nodig ik haar uit om haar gevoel te volgen.

Wat gebeurt er bij het blaadje ‘moeder’?

Daarna stapt ze naar de plek van ‘ruimte’. En ze voelt direct dat deze plek veel groter moet zijn dan het kleine a4tje waar ze op staat. Marianne volgt haar gevoel en legt er wel zeker tien a4 tjes bij. PFFF…. zucht ze. Wat een verademing. Ze staat in het midden en voelt alle ruimte.
Opvallend hierbij is dat alle blaadjes kaarsrecht moeten liggen. Als ze wil bewegen in deze ruimte, loopt ze heel voorzichtig. Het moet namelijk geordend blijven vindt Marianne. In de opstelling die nu ontstaat legt Marianne haar moeder ver van haarzelf en haar eigen ruimte af. Het blaadje ‘moeder’ legt ze naast het blaadje ‘blokkade’.

Haar vader mag wel in haar ruimte.

Ik nodig Marianne uit om uit haar ruimte te stappen. Ze gaat staan op de plek ‘blokkade’, naast haar moeder.
Pas op die plek durft Marianne eindelijk te voelen wat dit met haar doet. Welk gevoel haar moeder bij haar oproept. Dan vertelt ze dat haar moeder een verzamelaar was. Haar huis stond altijd vol met rotzooi. En ook was het er smerig.
Marianne voelt op deze plek de spagaat die ze jaren heeft gevoeld. Hoe ze als loyale dochter tussen papa en mama heen en weer moest pendelen. Want ze wilde niemand pijn doen. En ze voelt opnieuw hoe het benauwd wordt.
Weer terug op haar plek met ruimte en de vele blaadjes eromheen, ervaart Marianne weer voldoende lucht. In deze opstelling werken we verder met deze thema’s.

Maar Marianne had het mis.

Marianne dacht dat ze jaren geleden al emotioneel afscheid had genomen van haar moeder. Maar niets is minder waar.
Nu ze zelf moeder is, heeft ze al jaren lang een verlangen om een boek te schrijven. En het thema moet zijn: Hoe ben je een goede dochter.
Maar tijdens de opstelling werd haar iets duidelijk: iedere beweging die zij maakte buiten haar ruimte, werd direct gevolgd door de behoefte om er nog meer blaadjes omheen te leggen en deze te ordenen.
Dus onbewust is ze nog steeds de dochter die het aan het ordenen is voor haar moeder. Marianne is nog altijd de loyale en zorgzame dochter.

Wat heeft deze opstelling Marianne nu geleerd?

Toen we aan de oefening begonnen dacht ze dat ze niet zo goed is in voelen. Maar juist door deze oefening, heeft ze ervaren dat ze wel degelijk veel voelt. Veel meer dan ze dacht. En ook bij onderwerpen waarvan zij dacht dat ze die had afgesloten.
Ook heeft ze hierdoor ervaren hoe het is om haar gevoel en intuïtie te volgen. Om nieuwsgierig te zijn. Juist te durven vertrouwen op zichzelf.
Met deze manier van werken is het belangrijk om niet teveel te analyseren. Ons ego wil dit direct en het is de kunst om het dan te laten. Om eerst zelf te durven vertrouwen op wat er in beweging is gezet.

Voor mijzelf als coach geldt hetzelfde. Ik volg mijn client. Ik blijf in contact en blijf zelf ook voelen. Ik volg mijn intuïtie en doe mijn interventie zonder teveel sturend te zijn. Als coach durf ik mijzelf toe te staan om het ook mis te hebben. Hierin inspirerend zijn. Samen maken we deze ontdekkingsreis.

Wil jij ook oude patronen doorbreken?

Op de hoogte blijven van activiteiten, gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Je kunt altijd weer afmelden.

 

Ook ontdekken wat Mindful zelfcompassie voor jou kan doen?

Vraag hier de gratis minicursus aan.

 

Onverklaarbare lichamelijke pijn en zelfcompassie

het verhaal van Sylvia

Sylvia heeft al jarenlang onverklaarbare lichamelijke pijn. Ze komt vandaag voor de derde keer in mijn praktijk. De vorige keer vertelde ze over een traumatische gebeurtenis die haar drie jaar geleden overkwam. Op dat moment heeft zij letterlijk de dood in ogen gekeken. En dat juist in een periode van blijdschap en nieuw leven. Ze heeft nog steeds veel fysieke klachten: pijn in haar lichaam. Maar de artsen kunnen niets vinden. 
Op zich is dat fijn om te horen. Maar in dit geval lost het niets op want de klachten blijven. Dus wat is er dan aan de hand?

Waarom is Sylvia ten einde raad?

En dat is waarom Sylvia nu ten einde raad is. Ze slikt nu een licht antidepressivum. Ze hoopt dat de pijn dan weg zal gaan. Maar ze slikt de medicijnen tegen beter weten in. Want ze weet dat ze heftig reageert op medicatie. Maar wat moet ze anders doen tegen de pijn? En heel diep van binnen weet ze ook wel dat deze fysieke pijnen te maken hebben met emotionele blokkades. 
Als coach en trainer ben ik mij vooral bewust van mijn eigen lichaam en gevoelens. Ik oefen mijzelf steeds meer om de gevoelens die ik ervaar te vertrouwen. Om mijn intuïtie te gebruiken in zowel mijn werkende als in mijn privé leven.

Ik voel me zwaar worden

Op het moment dat Sylvia tegenover mij zit, voel ik me zwaar worden. Ook voel ik het verzet tegen deze zwaarte. Ik heb de neiging om dit te negeren en eigenlijk precies het tegenovergestelde te laten zien. En ik ben me ook bewust van een druk op mijn borst. Ik deel dit op dat moment dan ook met Sylvia. Ze herkent dit. Er ontstaat een diep verdriet bij haar wat nu omhoog komt. Dan slaat ze haar handen voor haar gezicht. Sylvia is niet gewend deze diepe emoties echt te delen met iemand. Ze kan anderen hier gewoon niet mee belasten. Vooral haar dierbaren niet. Dit zou te zwaar voor hen zijn, denkt ze. Dan voelt ze de schaamte. 

Fysieke en emotionele pijn

Maar Sylvia wil van haar zware gevoel en de fysieke en emotionele pijn af. Daarvoor is ze nu bij mij. Want ze voelt zichzelf afgescheiden, geïsoleerd van de wereld. Haar grote verlangen is dan ook om zichzelf te bevrijden uit deze emotionele gevangenis.
Ik stel haar daarom voor om een reis naar binnen te maken. Een moedige stap, zeker als je gewend bent om allerlei vluchtroutes te creëren om niet stil te hoeven staan bij lastige gevoelens. Juist bij lastige emoties is het belangrijk om een houding te zoeken die comfortabel voelt. Daarom besluit ze te gaan liggen op de bank. 

Met zelfcompassie omgaan met moeilijke emoties.

Sylvia ervaart haar pijn letterlijk in haar lichaam. Als een dikke muur vanaf haar ruggenmerg naar haar maag.
“Mijn lichaam is in twee delen gesplitst”. “Bovenin is het hard en zwart”. “Onderin is er ruimte.”
Vanuit de ruimte in haar lichaam ontstaat een mogelijkheid om naar boven te kijken. Sylvia ziet zwart en donkerte.
Als het te lastig voor haar wordt kan ze in gedachten terug gaan naar de plek waar ruimte is in haar lichaam. Dit wordt haar nieuwe hulpbron. 

Stap 1: Emoties erkennen

Ik nodig Sylvia uit om de emoties die horen bij dit donkere gevoel, echt toe te laten. Tot nu toe heeft ze steeds weerstand gevoeld bij deze gevoelens. 
Sylvia voelt zich bang. Ze kijkt vanuit het donkere gevoel naar het licht. Ze is bang dat ze niet meer deel kan nemen aan het leven wat zich buiten haar afspeelt. 

Stap 2: Verzachten

Ik vraag haar om haar hand op de plek in haar lichaam te houden waar de emotie ‘bang’ zich het meest manifesteert. Om in gedachten bijvoorbeeld een warme handdoek om deze emotie te leggen om deze zo te verzachten. Of als dit lastig is dan de rand van de emotie ‘bang’ te verzachten. 

Stap 3: Troosten

Nu vraag ik haar zich voor te stellen welke woorden of welk gebaar ze nodig heeft: “Ik ben bij je”. 
Daarna vraag ik haar om deze woorden in haar eigen oor te fluisteren. “Ik zie je en ik ben bij je”. 
Niet om deze gevoelens weg te willen hebben, maar juist veel meer om er zorg voor te dragen. 

Stap 4: Toelaten

Sylvia ervaart heel even de ontspanning van het toelaten. Om nu ruimte te durven maken voor dat hele kleine meisje dat ooit zo bang was. Eindelijk ervaart ze de kracht van verzachten, troosten en toelaten in plaats van het verzet hiertegen.

Na afloop deel ik met Sylvia wat ik voelde. Al vanaf het begin van deze sessie voel ik de behoefte haar even te willen omarmen. Omdat ze dit niet gewend is vindt ze het heel erg lastig. Tot nu toe deed ze alles helemaal alleen. Al jarenlang. En het is al heel wat dat ze deze kwetsbare gevoelens heeft kunnen delen.

En Sylvia heeft het proces mooi afgesloten. Eindelijk heeft ze opgeruimd en zichzelf de ruimte en de toekomst teruggegeven. Het was was geen gemakkelijk proces maar het was het zeker waard.

Nu kan ze eindelijk echt vol vertrouwen haar toekomst beginnen.

Ook ontdekken wat Mindful zelfcompassie voor jou kan doen?

Vraag hier de gratis minicursus aan.

 

 

Het verhaal van Thomas

Welke verhalen onthoud jij?

In mijn praktijk hoor ik natuurlijk veel verhalen uit verschillende levens. En elk mens is weer anders, heeft een eigen verhaal en een eigen geschiedenis en eigen dingen te leren. Maar soms lijken die verhalen op elkaar. Dan kan het verhaal van een ander jou weer helpen.

Het verhaal van Thomas is zo’n verhaal. En daarom wil ik het graag met je delen.

En natuurlijk heet Thomas niet echt zo. 
Ik gebruik in deze casus een fictieve naam en heb sommige feiten veranderd om de privacy te waarborgen.

Het verhaal van Thomas.

Thomas is 59 jaar. Hij is nu 11 jaar gescheiden. Op dit moment heeft hij een relatie maar deze dreigt vast te lopen. Zijn vriendin heeft 2 kinderen: van 12 en 14 jaar. 
Thomas heeft zelf 2 kinderen en 2 kleinkinderen. Zijn jongste kind woont sinds kort ook zelfstandig. Hij is duidelijk geraakt als hij over zijn kleinkinderen vertelt. Hij is de vaste oppas-opa 1 maal per week. 
Nadat we tijdens de intake wat informatie hebben uitgewisseld nodig ik hem uit om even te stoppen met praten. Ik vraag hem om zijn aandacht naar zijn lichaam te brengen. Thomas is dit niet gewend. Hij is überhaupt niet gewend om te stoppen en even ruimte te nemen om echt te voelen. 

Thomas legt zijn hoofd letterlijk neer op de stoelleuning. Zijn benen zakken heel langzaam naar beneden. Hij voelt dat hij moe is.  

In een familieopstelling die later volgt ontstaat er een belangrijk inzicht. Thomas is de oudste van 3 kinderen. Met zijn vader had hij geen goede band. Hij realiseert zich in deze opstelling dat hij al vanaf jongs af aan aan het bewijzen is dat hij het wel kan en wel degelijk iemand is. 
 
In zijn eerste huwelijk heeft hij een prachtig huis gebouwd. En een mooie zaak opgericht. Hij had een fijn gezin. Hij had het allemaal mooi voor elkaar. Maar helaas liep deze relatie stuk. In de volgende relatie zette hij zijn schouders er nog eens extra onder. Hij wilde laten zien dat hij echt wel een liefdesrelatie kon hebben en ook een goede vader en opa is. Helaas, ook deze relatie strandt. 

Dan gaat het weer mis.

Nu ook zijn huidige relatie dreigt vast te lopen ziet hij in dat steeds terugkerende patronen hem ongelukkig maken.
“Ik wil me graag verbinden maar iets houdt me tegen”.

Als we wat dieper kijken dan blijkt dit al een patroon te zijn vanaf zijn kindertijd. Zijn ouders hadden een liefdeloze relatie. Door te pleasen zorgde Thomas voor een harmonieuze omgeving. Pleasen werd zijn manier om te vluchten. Zo hoefde hij de angst, de onveiligheid en de afkeuring door de liefdeloze situatie thuis niet te voelen.

Blokkades

Ik wil eerst iets vertellen over blokkades. Thomas spreekt over “iets houdt me tegen”. Iedereen of de meeste mensen hebben of voelen een blokkade. Dat zie je aan de buitenkant niet. Deze blokkade heeft een functie. Hij heeft in tijden waarin het nodig was je beschermd. Zodat jij verder kon met jouw leven.

Misschien ben jij net zoals Thomas op het punt aangekomen dat de houdbaarheidsdatum van jouw blokkade verstreken is. Dat je NU in je leven alleen maar de beperking voelt van deze blokkade. Je hebt hier flink last van.
Dan is er goed nieuws! Want pas als je echt de noodzaak voelt om het anders te doen omdat je vast loopt in je leven, of in jezelf, dan is dit het moment om in beweging te komen.

Thomas besloot de reis naar binnen te maken.

Zijn eigen angsten onder ogen te komen. Zelfcompassie of liefdevolle vriendelijkheid creëert een veilige omgeving om deze vaak pijnlijke gevoelens te omarmen. Deze emotionele blokkade bleek ook gevormd te zijn door oude verhalen uit zijn jeugd. Hij leefde het leven dat zijn ouders niet hadden kunnen leven. In de eerste plaats uit liefde en loyaliteit. Lang heeft hij zich op deze manier afhankelijk gemaakt van zijn ouders. Door zijn eigen angsten aan te kijken en te zien dat ze te maken hadden met oude verhalen, ontstond er beweging.

Ik vraag Thomas zich weer opnieuw te verbinden met zijn verlangen.

Zich voor te stellen dat hij de liefde toelaat in zijn leven. En ook de angst voor de pijn van het verlies of de afwijzing. Dit hoort er onherroepelijk bij.

Hij besluit om deze levensreis in zichzelf te maken. Hij voelt dit letterlijk in zijn lijf. Door juist deze blokkades te omarmen ontstaat er kracht en richting voor zijn grote verlangen om zich te kunnen verbinden. Vooral in zijn liefdesleven.

Thomas ervaart kracht en levensenergie. Hij leert zijn leven weer richting te geven. Echt een nieuwe start te maken. Met resultaat.

Wil jij ook net als Thomas jouw leven opnieuw richting te geven?

Door jezelf een half jaar lang op de eerste plaats zetten. Voel de kracht van support samen met anderen. Onder de beste begeleiding.

Daarom is LEEFF! jouw cadeau aan jezelf.

Jouw beste investering in je eigen toekomst. Met duurzaam resultaat. Nu mag jij jouw keuze maken. En tijdelijk kan dat extra voordelig. Nog een paar dagen.

LEEFF! Persoonlijkleiderschapstraject
Waar sta je nu en waar wil je naar toe?

  • Je staat op een kruispunt.
  • Welke weg sla je in?
  • Hoe bereik jij je doel?

Als  je je echt persoonlijk wilt  ontwikkelen, zul je daar ook alles aan doen. De reis die je dan maakt naar binnen is vol inzichten, waarnemingen, reflecties en hobbels. Die moet je nemen om bij je bestemming aan te komen. Jij hebt die bestemming gekozen, vanuit jouw hart en de kracht van jouw persoonlijk leiderschap.

Meer informatie en inschrijven

Ik ontmoet je graag.

Ariane

 

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Wij houden ook niet van spam

Durf jij te stoppen met doen en dan te voelen?

Hoe is het met jou???

Een vraag die je heel gemakkelijk stelt aan anderen.
Uitdaging: Ik vraag je deze vraag eens om te draaien. Even te stoppen met doen, denken, rennen en jezelf oprecht de vraag te stellen:

Hoe is het met mij?
Hoe is het echt met mij?

Waarom deze boodschap van mij naar jou?
Omdat ik een wens heb dat alle mensen op de hele wereld goed voor zichzelf gaan zorgen.

Door even pas op de plaats te maken kan jij als allerbeste voelen en weten hoe het met je gaat en wat je nodig hebt.
Ja toch! En dat is niet egoïstisch!!

Pas als jij weet hoe het met jou is en wat je nodig hebt kun je in beweging gaan komen. Mensen die goede zelfzorg kennen blijken juist veel veerkrachtiger te zijn in perioden van stress. Ook kunnen ze er gemakkelijker zijn voor de ander.

Misschien ben jij iemand die zich al regelmatig bezig houdt met bewustwording. Daarom kijk je waarschijnlijk deze video en mail. En heb je allerlei goede voornemens na bijvoorbeeld het volgen van een training. In de praktijk ebt het dan ook weer wat weg.

Daarom dit bericht voor jou.
En als je na het volgen van een zelfcompassie training samen met anderen wil oefenen in de allerbeste vriend/in van jezelf blijven is de masterclass zelfcompassie wellicht iets voor jou.

Kijk voor ons complete aanbod : https://despreng.energy/zelfcompassie/

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?
Achter de schermen ben ik druk doende met een compleet online aanbod zelfcompassie. Voor iedereen die niet in de mogelijkheid is om naar De Spreng in Rijsbergen te komen. Binnenkort start ik met een pilot.
Indien je hiervan op de hoogte gehouden wilt worden dan kun je dit het beste laten weten via onderstaande link.

Ook ontdekken wat Mindful zelfcompassie voor jou kan doen?

Vraag hier de gratis minicursus aan.

 

Ontvang tips om in actie te komen

 

Welke gedachten belemmeren jou?

Merk jij ook wel eens dat gedachten en oude patronen je belemmeren? Dat je gewoon niet tevreden bent met jezelf. En het niet lukt te leven zoals je eigenlijk wilt. Met een beetje moeite zou je dit zelf kunnen keren, toch?

Maar wat als veranderen niet lukt?

Als veranderen niet lukt, verval je vaak weer in slechte gewoontes, zoals: eten, roken, drinken, te weinig bewegen, teveel tv kijken. Herkenbaar? Gevolg, nog meer stress. Omdat het toch niet lukt.
En juist dit mechanisme zorgt er voor dat je blijft lijden. Je komt in een vicieuze cirkel terecht.
Zelfcompassie en persoonlijk leiderschap helpen jou dit hardnekkige patroon te doorbreken.

Ik ben gewoon niet tevreden met mijzelf

Maar, hoe kan ik nou de allerbeste vriend van mijzelf worden als ik gewoon niet tevreden ben met mijzelf? Denk je dat dan ook? Daarin ben je niet alleen.

Mensen hebben een universele behoefte om erbij te willen horen. Angst om verstoten te worden ligt heel primair in ons oerbrein. Het is dus niet zo gek als jij daar last van hebt.
Misschien hielp het jou eerst om extra streng en kritisch naar jezelf te zijn. Zo kon je jezelf beschermen. In plaats van dat je wat meer begrip kon hebben voor je eigen angsten of je schaamte.
Omdat je niet bent als alle anderen….en dus het gevoel hebt dat je er niet bij hoort.

Kun je voortaan niet gewoon beslissen dat het anders gaat?

Ja en Nee.
Ja, omdat het inderdaad begint met jouw beslissing dat je wilt veranderen: Je loopt vast in werk, financiën, gezondheid of liefdesleven. Je voelt de noodzaak en de pijn.
Pas dan merk je dat het tijd is voor echte verandering.

Nee, omdat de criticus in jou niet blij is met jouw beslissing om milder te worden voor jezelf.  Die criticus is niet zo bevriend met lastige gevoelens.
En dat is niet helemaal reëel, want het leven kent nu eenmaal lastige gevoelens.
Met zelfcompassie leer je met liefdevolle vriendelijkheid en aandacht om te gaan met lastige gevoelens. Net zoals je dit bij een dierbare zou doen.

En wat is persoonlijk leiderschap dan?

Persoonlijkleiderschap betekent dat je verantwoordelijkheid neemt voor alles wat zich aandient. Soms is het zo enorm verlichtend om een potje te klagen.
Anderen zijn de oorzaak van alles. Of als je heel kritisch op jezelf bent, dan ben jij de oorzaak van alles!
Voor even geeft zo’n gedachte je controle. Maar waarschijnlijk is het een manier om lastige gevoelens niet te hoeven voelen.

In de programma’ s Zelfcompassie en de Persoonlijk Leiderschap help ik jou om het avontuur naar binnen te maken.
Om de emotionele blokkades die jou beperken om te zetten naar kracht. Want juist onder deze blokkades liggen jouw schatten. En soms heb je hulp nodig om die te ontdekken.
En het accepteren van hulp kun je in stappen doen.

Weet je dat ik ook aan persoonlijke coaching doe? Met vragen mag je me altijd mailen. ik hoor graag van je.

Ook ontdekken wat Mindful zelfcompassie voor jou kan doen?

Vraag hier de gratis minicursus aan.

 

Meer informatie over de programma’s kun je hier vinden

Ik ontmoet je graag,

Ariane Sprengers

 

Op de hoogte blijven van activiteiten, gratis tips ontvangen?  Het kan allemaal:

Ontvang tips om in actie te komen

Hoe is het met jou?

Hoe is het met jou??? Hoe vaak stel jij die vraag eigenlijk aan anderen? Best vaak toch?
En draai de vraag nu eens om.

Stop eens met doen, denken en rennen!

En stel die vraag nu eens oprecht aan jezelf:

  • Hoe is het met mij?
  • Hoe is het nu echt met mij?

Als je even pas op de plaats maakt voel je echt hoe het met je gaat. Durf je werkelijk te voelen wat je nodig hebt.

Ja toch? En dat is niet egoïstisch!!

En waarom ontvang jij nu deze boodschap van mij? Omdat ook jij veel gelukkiger zult worden als je beter voor jezelf gaat zorgen. Het is mijn passie om mensen te helpen meer geluk in zichzelf te vinden. Daarom vind ik vind het fijn als ik jou daar mee mag helpen.

Dus…zorg jij goed voor jezelf? 
Pas als jij weet hoe het echt met jou is en wat je nodig hebt kun je in beweging komen. Als je goed voor jezelf zorgt dan ben je veerkrachtiger in perioden van stress. En kun je er beter zijn voor een ander.

Misschien houd jij je al regelmatig bezig met bewustwording. Daarom lees je ook deze mail. En heb je allerlei goede voornemens zoals na het volgen van een training.
Helaas ebt het in de praktijk vaak weer weg. Daarom dit inspiratiebericht voor jou. Als steuntje in de rug.

Want ben jij de allerbeste vriend/in van jezelf?
Als je eerder een zelfcompassie training hebt gevolgd, weet je hoe belangrijk het is de allerbeste vriend/in van jezelf blijven. Maar dat vergt oefening. Het kan lastig zijn dit steeds alleen te doen. Hierin samen met anderen oefenen helpt. Speciaal daarom heb ik de Masterclass Zelfcompassie ontwikkeld.

En ga jij de uitdaging aan? 
Compassie met jezelf hebben is belangrijk. Voor je eigen geluk en voor anderen. Dus is Zelfcompassie nog beter leren, iets voor jou? Doe dan ook mee met het Zelfcompassie Masterclass jaartraject.

De verschillende trainingen en workshops Zelfcompassie die binnenkort starten kun je hier vinden

Ook ontdekken wat Mindful zelfcompassie voor jou kan doen?

Vraag hier de gratis videocursus aan.

 

En heb je vragen, twijfels of wil je gewoon meer weten? Dan bel je me toch gewoon! Mailen mag natuurlijk ook.

Ik kijk ernaar uit je te ontmoeten.

 

Op de hoogte blijven van activiteiten, gratis tips ontvangen?  Het kan allemaal:

Ontvang tips om in actie te komen

P.S Wij houden ook niet van spam en afmelden kan altijd.

Teleurgesteld in de liefde: Wat houdt jou tegen?

Ik zou me zo graag willen openstellen voor de liefde. Hoe komt het toch dat ik keer op keer teleurgesteld raak in de liefde?
Dat ik alsmaar ruzie maak met mijn lief of mensen afstoot. Ik wil niets lievers dan knuffelen of vastgehouden worden.

Het lijkt zo simpel.
Het lijkt zo simpel, gewoon vragen toch: “Hou me even vast, omdat ik bang ben of me onzeker voel”? Er is dus iets wat tegen houdt. Maar wat? Wat houdt jou tegen? Er is iets waardoor je jezelf niet vrij voelt om de warmte en de liefde te ontvangen. Ergens zit een blokkade. Misschien heb je wel een idee waar die blokkade bij jou zit; misschien ook niet. Zelfcompassie en Lichaamsbewust zijn helpt je hier duidelijkheid over te krijgen.

Patronen doorbreken, kan ik dat?
Wat doe jij of wat doe jij niet waardoor het jou niet lukt zoals bij al die anderen? In mijn eigen leven ligt de grootste uitdaging in mijn liefdesleven.
Heb ik ervaren dat alles wat ik aan de buitenkant zie niets zegt over de binnenkant. Het is geen reëel beeld. Een bekend spreekwoord is “ Het is niet allemaal goud wat er blinkt” Onder dit dunne laagje goud liggen de kwetsuren verborgen opgedaan in het leven. Denk aan scheiding, verlies, ongewenst kinderloos, ziekte, werk. Waardoor het ook niet lukt om jezelf vrij te voelen en voluit te leven.

Ik wil eerst iets vertellen over blokkades. Iedereen of de meeste mensen hebben of voelen een blokkade. Dat zie je aan de buitenkant niet. Het mooie van mens zijn is dat niets voor niets is. Deze blokkade heeft een functie. Hij heeft in tijden waarin het nodig was je beschermd. Zodat jij verder kon met jouw leven.
Misschien ben jij op het punt aangekomen dat de houdbaarheidsdatum van jouw blokkade verstreken is. Je NU in je leven alleen maar de beperking voelt van jouw blokkade. Je hebt hier flink last van. Dan is er goed nieuws! Pas als je echt de noodzaak voelt om het anders te doen omdat je vast loopt in je leven, of in jezelf, dan is dit het moment om in beweging te komen.

Maar hoe doe je dat dan?
De eerste grote stap is je blokkade te onderzoeken. Zelfcompassie helpt je in het onderzoek naar de onrust,angst,verdriet. De vraag is dan altijd of deze emoties te maken hebben met een situatie die NU speelt? Of triggert het een situatie of verhaal uit jouw eigen verleden of dat van jou ouders?
Waarom reageer jij zo enorm heftig? Voel jij je alsmaar bang in relaties? Durf jij niet boos te worden?

Kan ik dit zelf? Ja en nee. Je blijft het altijd zelf doen maar je hoeft het nooit meer alleen te doen. De blokkades hebben er lang voor gezorgd dat je het alleen bent gaan doen. De kracht van zelfcompassie ligt in de gedeelde menselijkheid. Je hebt misschien lang gedacht dat jij de enige was. Het besef dat alle mensen op de wereld pijn, verdriet of angst voelen kan enorm ondersteunend zijn.

Ik ken dit goed. Als ik me angstig voel dan trek ik me makkelijk terug. En verwijt ik mijzelf dat ik me zo voel of gedraag.
Zelfcompassie heeft mij geleerd om de allerbeste vriend van mijzelf te zijn. Dat betekent zonder oordeel en met een liefdevolle houding een veilige omgeving creeeren om mijn gevoelens te benaderen. Net zoals ik dat bij mijn liefdevolle vriend(in)ook zou doen.
Bij eenvoudige vragen kun je dat in je eentje doen, met oefeningen die ik je kan geven uit mijn trainingen LEEFF! je eigen leven of Zelfcompassie. Maar helaas zijn de meeste levensvragen wat complexer. En helpt het je een diepe transformatie te bereiken in een langer traject waarin je de kracht van support/gedeelde menselijkheid en zelfcompassie ervaart. Alleen dan lukt het je om je blokkades te doorbreken.

Kan angst echt plaats maken voor iets anders?
In al mijn trainingen ben ik altijd diep geroerd door de moed die ik mensen zie hebben om blokkades met de daarbij behorende gevoelens echt aan te kijken. Hoe de angst die lang vernauwend heeft gewerkt plaats maakt voor een liefdevolle vriendelijkheid die ruimte schept. Ik van heel dichtbij mag mee maken wanneer een blokkade het eerste vonkje van verlangen bloot legt. Levensvreugde vrij komt. Vaak een eerste stapje naar een vrij,diep en voluit leven. Hoe zou jij het vinden als jij dat ook kon leren?

 

Ook ontdekken hoe Mindful zelfcompassie jou kan helpen een gelukkiger leven te leiden?

Vraag hier de gratis videocursus aan.

 

De verschillende trainingen en workshops Zelfcompassie die binnenkort starten kun je hier vinden

P.S. Kijk snel of je nog gebruik kunt maken van een vroegboekkorting!

En heb je vragen, twijfels of wil je gewoon meer weten? Dan bel je me toch gewoon! Mailen mag natuurlijk ook.

Ik kijk ernaar uit je te ontmoeten.

P.S.2 Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Zelfcompassie ter voorkoming van caregivers burnout!

Hoe het ontwikkelen van zelfcompassie helpt ter bescherming en voorkoming van een caregivers burnout!

Zelfcompassie ter voorkoming.

P  werkt in de zorg. Dit doet ze al jaren met hart en ziel. Zorgen is sowieso iets wat ze goed kan en graag doet. Deze kwaliteit zet ze in op haar werk als verpleegkundige. Ook in haar privé leven kennen ze haar als iemand met een groot empatisch vermogen. Ze is gewend om voor de ander klaar te staan.

P is nu een jaar gescheiden. Haar huwelijk liep stuk. En ze is moe.  Echt moe. Ze ziet ook zelf wel dat ze door is is blijven rennen. Ik vraag hoe ze in de afgelopen periode voor haarzelf heeft gezorgd. Heeft ze voor zichzelf in deze emotionele periode wat rust, aandacht en zorg? P ziet dat ze dit wel jaren tegen anderen heeft geroepen: “Zorg goed voor jezelf”. Maar voor zichzelf deze aandacht en zorg gunnen, dat voelt egoïstisch.

Zo is ze nu eenmaal opgevoed.

Ook voelt ze de werkdruk op haar werk. Ze laat haar collega’ s en patiënten niet graag in de steek. Want ze is bang dat ze dan helemaal instort of zelfs nog meer verlies leidt.

‘Zelf-compassie = motivatie-ondermijnend’

Hoe moet het nu als we steeds zacht en vriendelijk zijn voor onszelf? Dan presteren we toch niets meer? We komen niet meer van de bank!
Onze kritische stem zegt ons dat we flink moeten zijn. En onszelf moeten aanpakken. Dat we hard en kritisch moeten zijn, om dingen voor elkaar te krijgen. Dit leidt tot cultureel gesteunde overtuigingen als: ‘Het kan altijd beter. (Dus: het is nooit goed genoeg.)’ En: ‘Er kan nog een schepje bovenop.’
Uit onderzoek van Kristin Neff blijkt dat zo’n opjagende en scherpe interne criticus ons in werkelijkheid uitput. Het ondermijnt ons zelfvertrouwen en leidt tot faalangst. In de zorg een veel gezien verschijnsel.
Onderzoek toont aan dat mensen met zelfcompassie hoge persoonlijke maatstaven hanteren, maar dat ze zichzelf gewoon niet afstraffen als ze daar niet aan voldoen. Dit betekent dat ze minder bang zijn om te falen en dat ze eerder geneigd zijn het opnieuw te proberen en door te zetten als iets niet gelukt is.

Goede vriend.

Hoe zou jij jouw beste vriend aanspreken als hij/zij een fout heeft gemaakt? Of als je ziet dat de ander het moeilijk heeft…..Hoe is dan jouw houding? Waarschijnlijk heel begripvol, toch? Het is een goede oefening in zelfcompassie,  jezelf afvragen of je tegenover een vriend milder bent dan tegenover jezelf.

Oefening hiervoor zie mijn eerdere blog/vlog 

Compassieonderzoeker Kristin Neff zegt dat mensen die zelf-compassie hebben vaak zorgzamer en ondersteunender zijn in persoonlijke relaties, compassievoller zijn naar anderen. 

Train jezelf

Probeer het eens een week uit! Creëer iedere dag een moment waarin je even stil zit en niets doet. Je aandacht naar de adem brengt. Leg dan een hand op je hart of op een andere plek van je lichaam die voor jou troostend aanvoelt en spreek dan de volgende zin uit naar je zelf:”Jij bent oké. Ik heb je lief zoals je nu bent. Of gebruik hiervoor je eigen zinnetjes.

Werk jij in de zorg of ben je manager in de zorg?

En wil je eens brainstormen met mij over hoe zelfcompassie voor jou of binnen de organisatie waar je werkt ondersteunend kan zijn! Neem gerust contact met mij op.
0619189998 Of neem eens een kijkje in ons bestaande aanbod.

Ook ontdekken hoe Mindful zelfcompassie jou kan helpen een gelukkiger leven te leiden?

Vraag hier de gratis videocursus aan.

 

P.S. Ook op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Afmelden kan altijd.

 

 

 

 

 

 

 

Je kritische stem herkennen versus zelfcompassievolle stem

 

78% van de mensen is significant compassie voller naar anderen dan naar zichzelf , maar 2% is compassievoller naar zichzelf dan naar anderen, en bij 20% is dat ongeveer gelijk. Dit uit onderzoek Kristin Neff.

Deze week een oefening om eens na te gaan hoe dit bij jou zit? .
Een oefening die je helpt na te denken over de manier waarop je gewoonlijk met jezelf omgaat. Omdat zelfcompassie onder andere betekent een goede vriend voor jezelf zijn, helpt het te vergelijken hoe we onszelf in stressvolle tijden behandelen versus hoe we goede vrienden in vergelijkbare situaties behandelen.

Kijk en luister meer hierover in mijn vlog

Oefening
Neem pen en papier en schrijf je eerste gedachten op naar aanleiding van de volgende vragen:
1. Denk eens terug aan de keren dat een goede vriend het op een of andere manier moeilijk had, stress had-pech had gehad, dat er iets mislukt was, zich niet goed genoeg voelde.Wat zou dan typisch jou manier  zijn om op je vrienden te reageren? Wat zeg je/ welke toon sla je aan? 

Noteer wat je hebt ontdekt.

2. Denk nu terug aan de keren dat jijzelf het op een of andere manier moeilijk had, gestresst was-pech hebt gehad, dat er iets mislukt was, je niet goed genoeg voelde. Wat zou dan typisch jouw manier zijn om daarop te reageren? Wat zeg je dan in jezelf? Welke toon sla je dan aan? 

Wat heb je ontdekt?

Grote kans dat je bij die 78 % hoort als het gaat over zelfzorg.
Deze houding en attitude naar jezelf zeker als dit langdurig aanhoudt kunnen de oorzaak zijn voor lichamelijke en burnoutklachten.

Een mooie manier om een patroon te doorbreken, als je merkt dat de kritische stem naar jezelf vaak aan het roer staat en deze niet meer effectief is. Natuurlijk ban je deze kritische stem niet in één keer uit, hij of zij is hardnekkig, maar deze ervaringsoefening geeft wel een goede manier om jezelf bewust te maken van het patroon én van de uitwerking ervan.

Dit was het weer voor deze week!

Ik deel regelmatig mijn ervaringen over zelfcompassie en kwetsbaar zijn. Voor een boeiend inkijkje, abonneer je op mijn YouTubekanaal.

O ja mocht je vragen hebben dan kun je reageren via mail, of YouTubekanaal.. Ik zal in mijn volgende vlog hier weer verder op ingaan.

Wil jij ervaren hoe zelfcompassie in jou privé/werk leven gaat bijdragen aan een gezonde balans.
Dan attendeer ik je  op de start van de 8 wekelijkse MSC training 26 januari in De Spreng Rijsbergen bij Breda. Er zijn nog 3 plaatsen vrij.
Meer info

 

P.S. Ook op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

Afmelden kan altijd

De zelfcriticus en een mogelijk medicijn: zelfcompassie

Onze zoektocht naar geluk

Af en toe bekruipt me het idee dat we met z’n allen een wereld hebben gecreëerd waar het lastig is het geluk nog te vinden. Als ik bij mezelf kijk dan zijn de momenten waarin ik me het gelukkigst voel momenten waarin er rust en aandacht is voor mijzelf en momenten waarin er verbinding is met de mensen waarvan ik hou. Daarnaast voel ik me gelukkig als ik in de samenwerking met collega’s de verbinding ervaar en het in een training die ik geef ontstaat met de groep op een individueel groepslid of iemand die ik coach. Door het werk dat ik doe komen deze momenten regelmatig voor. Zo voel ik me een gezegend mens. Daar tussendoor zijn er echter genoeg momenten om mezelf in de hectiek te verliezen. En ik zie veel mensen om me heen die alleen maar aan het hollen zijn van het éne in het andere.

Om eerlijk te zijn zijn ze flink de weg kwijt zijn naar het pad van geluk. Gelukkig zijn veel van deze mensen onbewust onbekwaam. Dat wil zeggen dat ze zich niet bewust zijn van hun eigen gedrag en er ook weinig last van hebben. Vooral de wereld buiten zichzelf deugt niet. Ze zijn zo hard aan het hollen de hele dag, dat ze nauwelijks tijd hebben om iets te voelen. Rennen van het ene zoethoudertje naar het andere (vaak materiële zaken). En drogeren zichzelf daarnaast met alcohol, sigaretten, gamen, gokken, seks etc. Maar op het moment dat de mallemolen tot stilstand komt, slaat de paniek toe.

En juist dat kan elk moment gebeuren zowel door een interne gebeurtenis (ziekte) of door een externe gebeurtenis (ontslag, verlies etc). Er zijn ook heel veel mensen die wel in staat blijven te voelen. Die hebben weer allerlei andere manieren gevonden om de mallemolen draaiende te houden. Eén daarvan is de zelfcriticus.

Zelfcriticus

Als we door door ons leven hollen en proberen alle ballen in de lucht te houden, worden we gegeseld door de ontmoedigende zweep van de criticus. En wel door onszelf. Want natuurlijk laten we steken vallen. En natuurlijk is er van alles aan te merken op hoe we het allemaal doen. Streven naar perfectie is ons aangeleerd. Voor fouten maken moet je je schamen. Dus straffen we onszelf hard met kritiek. En als we het zelf doen dan nemen we de ander de wind uit de zeilen. Blijkbaar is dat beter voor ons ego.

Het resultaat is dat we aan het eind van een dag, waarin we ons stinkende best hebben gedaan, moe en ontevreden over onszelf ons bed in gaan. Vaak kunnen we dan de slaap niet goed kunnen vatten. Want we zijn nog bezig met alles wat we fout gedaan hebben. En  met wat er morgen weer allemaal op ons to-do lijstje staat.

Misschien denk je nu: “ja maar zo erg is het bij mij niet!” Dan ben ik echt oprecht blij voor je als het zo is. Maar het zou ook kunnen zijn dat je jezelf voor de gek houdt. Want bij heel veel mensen is het wel degelijk zo erg. Vandaar ook dat zoveel mensen depressies hebben, last van allerlei angsten en met overspannen of burn-out klachten thuis zitten. Je kunt er donder op zeggen dat hier een sterke interne criticus verantwoordelijk voor is.

Voorbeeld uit eigen doos

Vandaag had ik een dag waarin mijn zelfcriticus flink de ruimte kreeg. Het was een dag waarin ik veel dingen wilde doen, zoals dit blog schrijven, en er allerlei dingen tussen door kwamen die mijn aandacht vroegen. Vooral op dagen waarin ik niet in de uitvoering zit, ligt dit op de loer. Mijn kinderen willen dan van alles van me. Ik doe het, maar niet van harte. En ik krijg ruzie omdat ik me niet gezien voel. Mijn moeder vraagt om aandacht, terwijl ik juist haar nodig had. Mijn partner, die ik om support vraag, is niet bereikbaar en belt me later als ik eigenlijk weer met andere dingen bezig ben.

Allerlei lopende zaken vragen mijn aandacht. En ik heb het gevoel dat ik mijn collega’s in de steek laat, omdat ik niet toe kom aan dingen die ik beloofd hebt te zullen doen. Gevolg: ik voel me een waardeloze moeder, dochter, partner en collega. En er is weinig zinnigs uit mijn handen gekomen. Maar ik ben wel de hele dag aan het rennen geweest. Dus de zelfcriticus verkneukelt zich en gooit er nog een schepje bovenop: “Zie je wel, je bent helemaal niet geschikt om dit werk te doen. Hoe kan jij in godsnaam mensen helpen als je er zelf zo’n potje van maakt”. Ellende compleet.

Mijn medicijn: zelfcompassie

Vroeger zou ik erg veel medelijden met mezelf hebben gehad. Ik zou niks meer hoeven te doen. En had ik ook zeker dit blog niet geschreven. Ik zou met een dekentje op de bank gaan liggen met een ongezonde snelle maaltijd, kijkend naar een heerlijk drama. Dat had instant opluchting gegeven, echter geen voldoening.

Nu heb ik zelfcompassie ingezet. Heb ik mijn tranen de vrije loop gegeven, heb ik gevoeld waar mijn behoefte lag. En dat was gewoon even huilen, zonder er veel woorden aan te geven. Dit heb ik ook uitgesproken. Ik wil niet praten. Ik wil gewoon even huilen, net zolang als het nodig is. Vroeger zou ik bang geweest zijn dat als ik eenmaal zou beginnen met huilen, er geen einde aan zou komen (schrikbeeld van mijn moeder die dagen achter elkaar kon huilen, in mijn beleving dan hé). Inmiddels weet ik dat het goed is de tranen de ruimte te geven en dat dat nooit erg lang duurt. Waarschijnlijk ook omdat ik ze regelmatig laat vloeien. En met het laten stromen heb ik de zelfcriticus op non actief gezet. Als ik contact maak met mijn behoefte en daar gehoor aan geef, dan is er geen plaats voor hem of haar.

Kwetsbaarheid toelaten

En nu weet ik ook weer dat ik een goede coach en trainer ben. Want dat kan ik alleen zijn doordat ikzelf het levende voorbeeld ben. Mijn kwetsbaarheid toe kan laten en ook kan delen met jullie. Op het moment dat ik super woman ben geef ik alleen maar het slechte voorbeeld. Hoe kan het dan toch zijn dat ergens diep van binnen ik zo graag super woman wil zijn? Waarschijnlijk omdat ik, net zoals jij, van jongs af aan op allerlei manieren geïndoctrineerd ben. Geindoctrineerd dat super woman en super man de succesvollen en de gelukkigen zijn van deze wereld. Mooi niet!!!!

Mijn blog is nu geschreven en ik voel me voldaan. Tijd om te relaxen en samen met mijn jongste dochter iets leuks te gaan doen.

Wat kan zelfcompassie voor jou doen?

Nieuwsgierig naar wat zelfcompassie voor jou kan doen?

Bij de Spreng bieden we hiervoor verschillende mogelijkheden, een training zelfcompassie en een Masterclass zelfcompassie. Ook kun je een een individueel zelfcompassie traject doen, neem daarvoor contact met ons op. We zien je graag!

 

Meer weten over hoe zelfcompassie je kan helpen?

Vraag nu de gratis videocursus aan

 

P.S. Wil je op de hoogte blijven van onze activiteiten en gratis tips ontvangen?

Ontvang tips om in actie te komen

 

Zelfcompassie: bewuster leven met compassie

Zelfcompassie, wat moet je je daarbij voorstellen?

“Stel je toch niet zo aan.” “Anderen hebben het veel moeilijker.” “Zet je schouders eronder!” etc…..

Als ik me bewust word van deze stemmetjes in mijzelf, wat niet altijd zo gemakkelijk is, dan word ik op schrikbarende wijze geconfronteerd met de liefdeloze manier waarop ik mijzelf toespreek.

Helpt dit mijzelf?! Nee, dit helpt mij niet om een tevreden levenshouding aan te nemen. Maar hoe dan wel? Of hoe verander ik dit? Tijd, geduld en vooral zelfcompassie zijn hiervoor nodig.

Kristin Neff (psychologe en boeddhist) schreef er een boek over: “Zelfcompassie, stop jezelf te veroordelen”. Zij ontdekte dat zelfcompassie de sleutel naar geluk is. Hieronder een korte samenvatting van de essentie.

Wat is zelfcompassie?

Onder zelfcompassie verstaat Neff het vermogen om jezelf in pijnlijke situaties te troosten. Dit in plaats van jezelf te veroordelen om het feit dat je iets ‘fout’ hebt gedaan. We hebben allemaal onze tekortkomingen. Dat valt niet te ontkennen. En dat dit ook pijn veroorzaakt, hoort erbij. Hier met compassie op reageren brengt geluk.

We hebben allemaal zo onze momenten dat het wat tegen zit. Of dat het je dag niet zo is.

Als we een niet zo prettige reactie hebben ontvangen van een dierbaar iemand, dan kan dat een reeks aan negatieve gedachtes oproepen over ons zelfbeeld of relatie met die persoon. Dat is het moment om onszelf op vriendelijke en meelevende wijze te laten weten dat het prima is om verdrietig te zijn over iets dat tegen zit. Neff stelt zelfs voor om jezelf op zo’n moment even te aaien of vast te pakken, om het knuffelhormoon oxytocine op te wekken. De oxytocine verlaagt het schadelijke stresshormoon cortisol.

Wat is nu het verschil tussen zelfcompassie en zelfwaardering?

Zowel zelfwaardering als zelfcompassie kunnen ondersteunend zijn. Echter, aan zelfwaardering kleven ook nadelen.

Het klopt natuurlijk dat een positief zelfbeeld gezond is. Maar de basis waarop dat zelfbeeld rust is cruciaal. Bij zelfwaardering baseer je je positieve zelfbeeld op het vergelijken met anderen. Op beter zijn dan anderen. Bij zelfcompassie ga je uit van onze gedeelde menselijke eigenschappen.

Zelfcompassie en zelfmedelijden.

Bij zelfcompassie gaat het erom dat je doet wat voor jou het beste is. Dit kan niemand anders voor jou bepalen. Een dag in je bed liggen vol met zelfmedelijden, als het een dag niet meezit, is niet de bedoeling. Het kan heel lastig zijn om zelfmedelijden en zelfcompassie uit elkaar te houden. Alleen jij weet het beste wat het verschil is en te doen wat voor jou het beste werkt.

Stop jezelf te veroordelen

We zijn best streng voor ons zelf. In onze westerse cultuur krijg je nogal eens het signaal dat je je schouders eronder moet zetten. We doen heel erg hard ons best om dingen te bereiken, en straffen onszelf als dat (nog) niet lukt. Vaak worden we bang om hiermee te stoppen vanuit de overtuiging dat we dan niets voor elkaar kunnen krijgen. We doen dit dus ook vanuit zelfbescherming. Het tegendeel blijkt waar te zijn. Als het al werkt om onszelf te bekritiseren, dan is dat omdat het angst oproept. De daadkracht die we door zelfcompassie ontwikkelen, is echter gebaseerd op liefde, niet op angst.
Zelfcompassie bestaat volgens Kristin Neff uit 3 componenten

  1. Vriendelijkheid jegens ons zelf
    Het vraagt erom dat we niet kritisch en veroordelend tegenover onszelf staan. Maar juist zachtmoedig en begripvol. Zoals we dat ook voor een vriend of vriendin zouden doen.
  2. Erkenning van onze gedeelde menselijkheid
    Dat we ons verbonden voelen in het ervaren van het leven. In plaats van afgescheiden en van iedereen vervreemd, door ons lijden.
  3. Mindfulness
    Dat we onze ervaring uitgewogen aandacht schenken en onze pijn niet negeren noch overdrijven.

Hoe bereiken we deze drie essentiële bestanddelen en hoe combineren we deze?

Door te oefenen! Praktische zelfcompassie is een veilige en effectieve manier om zelfcompassie te beoefenen. Het verankert de zelfcompassiebeoefening in de gewone dagelijkse activiteiten.

In de Spreng bieden we een programma van 9 sessies: de Compassie Training. Deze training is gebaseerd op het fundament van Mindfulness en de leer van Kristin Neff.

Aanrader is ook om haar boek te lezen. Helder en in begrijpelijke taal wordt daarin verwoord wat Compassie betekent. Met hierin voorbeelden uit haar eigen leven.

Zelfcompassie
Zelfcompassie, stop jezelf te veroordelen – Kristin Neff

Als je besluit een training te gaan volgen in De Spreng ontvang je het boek.
In de training oefen je veel. Zowel thuis als met elkaar tijdens de training.
Hieronder wat tips om thuis voor het oefenen van het vergroten van zelfcompassie:

  1. Een eenvoudige manier om jezelf te koesteren en te troosten wanneer je je ellendig voelt, is jezelf zachtjes omhelzen of strelen. In het begin misschien wat raar maar je lichaam heeft dat niet in de gaten. Dat reageert gewoon op het fysieke gebaar van genegenheid.
  2. Als je merkt dat je wat denigrerend over jezelf denkt, probeer dan je houding zo te veranderen zoals je ook tegen een goede vriend zou praten. Die zou je niet zo gauw afsnauwen als jij naar jezelf doet.
  3. Schrijf voor jezelf eens 3 manieren op hoe jij nu al voor jezelf zorgt:
  • Fysiek: oefening, massage, warm bad, kop thee
  • Mentaal: meditatie, een grappige film kijken, een goed boek lezen
  • Emotioneel: hond aaien, krant lezen, koken
  • Relationeel: met vrienden afspreken, verjaardagskaart sturen, spelletje doen
  • Spiritueel: bidden, in de natuur wandelen, anderen helpen

Wil je graag meer weten over hoe je Compassie kunt integreren in jouw leven? Of ben je geïnteresseerd in een training? Neem dan contact met ons op.

Ook ontdekken hoe Mindful zelfcompassie jou kan helpen een gelukkiger leven te leiden?

Vraag hier de gratis videocursus aan.